Çok garip değil mi? Burası hayatımın bir dönemiymiş gibi hissediyorum. Çok güzel bir dönemi. Ara sıra uğruyorum yine. Okuduğum kurgulara yeni bölüm gelmiş mi diye. Yarım kalan o kadar çok hikaye var ki. Gerçek hayattaki gibi. Ben en azından burda içine dahil olduğum hayatların mutlu sona ulaşmasını isterdim. Ne değişti bilmiyorum ama yavaş yavaş değil, birden bire herkes burayı terketti sanki. Hepimiz büyüdük, biliyorum, artık hepimizin kendi hayatı, kendi dertleri var. Buraya zaman ayıramıyoruz belki. Özellikle yazarlar için söylüyorum bunu. Ama benim gibi arada sırada buraya uğrayan varsa, sadece yalnız olmadığınızı söylemek istiyorum. Ben sanırım hep burda olacağım…
