Kimsenin beni anlamadığını düşündüğümde hep kitaplara gömüldüm.Pes ettim,yoruldum dediğim an kitap karakterlerinin güçlü duruşu ve kötü şeyler yaşamalarına rağmen mutlu sonlarına bakıp güçlü durdum. O karakterler gerçek değillerdi ama o acılar vardı ve halen de var. Ben hep okuduğum kitaplardan güç aldım ve istiyorum ki başkaları da benim kitaplarımdan güç alsın. Çevrenizdekilerin sizi anlamadığını düşünüyor olabilirsiniz ben de öyle düşünüyorum. Kimse bana sanaldan da olsa seni anlıyorum demedi ama ben sizlere sizi anlıyorum demek istiyorum. Mesafe ve yanınızda olmamam,yaşadıklarınızı,sorunlarınızı bilmemem sizi anlamadığım anlamına gelmez. Yaşadıklarımız farklı olabilir ama acılarımız aynı. Çünkü biz acılarını unutmak ve gerçek hayattan soyutlanmak için kitap yazmaya ve okumaya başvuran kişileriz. Benimle birlikte mücadeleye var mısınız? Eğer cevabınız evetse doğru yerdesiniz