tarumarbaharlar

tarumarbaharlar

Hani karlarda açan çiçektim , vazgeçilmezdim?
Balas

tarumarbaharlar

Hani kor dudaklındım?
Balas

tarumarbaharlar

Hani her şeyindim ben senin?
Balas

tarumarbaharlar

tarumarbaharlar

Hani karlarda açan çiçektim , vazgeçilmezdim?
Balas

tarumarbaharlar

Hani kor dudaklındım?
Balas

tarumarbaharlar

Hani her şeyindim ben senin?
Balas

tarumarbaharlar

Neden birine güvenmek zor biliyor musun? Hayatının tam ortasında seni her koşulda anladığını düşün- düğün birinin bir süre sonra aslında seni hiç anlamadığını, anladığı zamanlarda da yanlış anladığını görüyorsun. Bir bakıyorsun en zayıf yanından, savunmasızlığın- dan vuruyor seni. Sonra diyorlar ki; insanlara güvenmelisin Oysa tüm yaralarımızda en çok güvendiklerimizin parmak izi var. Bilmiyorlar..

tarumarbaharlar

Bu kaçıncı kayboluşum? Tırmandım her yokuşu. Hepsi zorlu meşakketliydi. Bazen durdum bazen düştüm. Yollara saptım çoğu yanlış çıktı geri döndüm. Kalbimde kocaman bir hayal kırıklığıyla yoluma devam etmek zorunda kaldım. Ağladım sızlandım. Yazamadım. Bana en çok koyan sanırım yazamamak oldu. Her duygumu içimde kalan her şeyi kelimelere döken biri olarak yazamamak benim için bir kâbustan farksız oldu. Sustum. Sessizliğe gömüldüm. O sessizlikte kaç çığlık attım bilmiyorum. Yoluma devam etmek istemedim. Şımarık bir çocuk misali kaldığım yerde durakladım uzun zaman. Her şeye küstüm.  Hareket edemedim. Evimi bulamadım. Hep yanlış yollara saptım. Ben savaşmayı seviyorum. Her zorluğun ardından gelen kolaylığı seviyorum. Bazen çökmek ve hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum. Güçlü olmak zorunda oluşumu sindiremiyorum. Ama bir yandan bunların hepsini seviyorum. Sevmeyi seviyorum. Galiba bu yüzden de hiç görülmüyorum. İnsanların hayatında bir yer edinemiyorum. Değersiz hissettiğim yerde de kalamıyorum. Sonunda hüsrana uğruyorum. Ve son zamanlarda gelen bir farkındalıkla karşı karşıyayım. Ben kendimi seçemiyorum. Her şeyi abartıyla yapıyorum. Sevgim ve saygım var fakat eksik. Yere düsmekten korkmuyorum. Yeniden kalkışımın kaçıncısı bilmiyorum bile. Ama artık kendime de ağır geliyorum. Fazladan bir şey istemezken hep birilerinin son planı olmak. Kendimi seçemiyorum. Kıyamıyorum. Ama kendime de çok güzel kıyıyorum. Bu kaçıncı kayboluşum bilmiyorum ama bu kayboluşların ardından kendimi daha iyi şekilde bulduğumu biliyorum. Yine de sana tutunamadım. Sanırım insan insana gerçekten tutunamıyor artık. Kırık kalbimin en güzide parçası.

tarumarbaharlar

Insan ancak bir yıkımdan sonra inşa edebilir kendini.
Balas

tarumarbaharlar

يا سنين اللي راحتي ارجعلي
          ارجعلي شي مرة ارجعيلي
          و انسيني ع باب الطفولي
          تااركد بشمس الطرقات

tarumarbaharlar

"Hatırla hakkımda ne dediklerini
            Ben bekledim ve sen ise unuttun.
            Kış geldi yağmurlar üzerimize yağdı 
            Ve sonra yaz geldi ama sen gelmedin."
Balas

tarumarbaharlar

" Geçip giden yıllarım lütfen bana geri dönün. 
            Bir kereliğine geri dönün.
            Çocukluğum beni kapının ardında unuttu güneşli sokaklarda koşarken"
Balas

tarumarbaharlar

بتتذكر شو حكيوا عليي
            لما نطرت و انت نسيت
            و صار الشتي ينزل عليي
            و اجا الصيف و انت ما جيت
Balas

tarumarbaharlar

âh zaman.

tarumarbaharlar

Bana verilmeyen şeyin başkasına zahmetsizce verilmiş olduğunu görmek beni kırıyor.
Balas

tarumarbaharlar

1 mart. 
            Artık bir şeylerin peşinden koşmaktan da yoruldum. Onun korkusuyla hiç olmayacak korkusuyla yaşamaktan yoruldum. Hayat bu kadar uzun değil. Olmayacak diye sürekli çalışır halde olmaktan da. Kendimi kendim gibi olduğu için sevecek insanlar istiyorum hayatımda. Tetiklenmek değil. Kendime de her defasında bu kadar yüklenmemem gerektiğini söylediğime rağmen her defasında kendime yüklenmekten de sıkıldım. Bende bu hayata ilk kez geliyorum. Bir şeyi yüz kere düşünmekten ve yapamadığım şeyler için cok gec kaldığımı düşünmekten sanki hiç sevilecek ve gezmeye zamanım olmayacakmış gibi hissetmek istemiyorum. Daha gencim. Yüküm ağır olsa da Allah onu taşımam bana yeterince güç veriyor üstelik bu bi imtihan bu imtihanda beni oluşturuyor aslında. Kendimi böyle görmemem gerekiyor. Cok uzun zaman olmadı arada ama yazalı bunları yazmadan gitmeyeyim. Ve de hiç defter bitiremeyeceğin korkusuyla da o ilk sayfayı yazmaktan vazgeçme. Bi bakmişsın düzinelerce sararmış yıllanmıs defterler olup birikmiş.
Balas

tarumarbaharlar

Gidelim buralardan unutamıyorum
Balas