E'

nazzoo

canımın canı. 

❀

Anlamıyorlar nazlanıyorum sanıyorlar. Oysa hiçbir şey istemiyor içim.

Anlaşılmamak.

Neden birine güvenmek zor biliyor musun? Hayatının tam ortasında seni her koşulda anladığını düşün- düğün birinin bir süre sonra aslında seni hiç anlamadığını, anladığı zamanlarda da yanlış anladığını görüyorsun. Bir bakıyorsun en zayıf yanından, savunmasızlığın- dan vuruyor seni. Sonra diyorlar ki; insanlara güvenmelisin Oysa tüm yaralarımızda en çok güvendiklerimizin parmak izi var. Bilmiyorlar..

Bu kaçıncı kayboluşum? Tırmandım her yokuşu. Hepsi zorlu meşakketliydi. Bazen durdum bazen düştüm. Yollara saptım çoğu yanlış çıktı geri döndüm. Kalbimde kocaman bir hayal kırıklığıyla yoluma devam etmek zorunda kaldım. Ağladım sızlandım. Yazamadım. Bana en çok koyan sanırım yazamamak oldu. Her duygumu içimde kalan her şeyi kelimelere döken biri olarak yazamamak benim için bir kâbustan farksız oldu. Sustum. Sessizliğe gömüldüm. O sessizlikte kaç çığlık attım bilmiyorum. Yoluma devam etmek istemedim. Şımarık bir çocuk misali kaldığım yerde durakladım uzun zaman. Her şeye küstüm.  Hareket edemedim. Evimi bulamadım. Hep yanlış yollara saptım. Ben savaşmayı seviyorum. Her zorluğun ardından gelen kolaylığı seviyorum. Bazen çökmek ve hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum. Güçlü olmak zorunda oluşumu sindiremiyorum. Ama bir yandan bunların hepsini seviyorum. Sevmeyi seviyorum. Galiba bu yüzden de hiç görülmüyorum. İnsanların hayatında bir yer edinemiyorum. Değersiz hissettiğim yerde de kalamıyorum. Sonunda hüsrana uğruyorum. Ve son zamanlarda gelen bir farkındalıkla karşı karşıyayım. Ben kendimi seçemiyorum. Her şeyi abartıyla yapıyorum. Sevgim ve saygım var fakat eksik. Yere düsmekten korkmuyorum. Yeniden kalkışımın kaçıncısı bilmiyorum bile. Ama artık kendime de ağır geliyorum. Fazladan bir şey istemezken hep birilerinin son planı olmak. Kendimi seçemiyorum. Kıyamıyorum. Ama kendime de çok güzel kıyıyorum. Bu kaçıncı kayboluşum bilmiyorum ama bu kayboluşların ardından kendimi daha iyi şekilde bulduğumu biliyorum. Yine de sana tutunamadım. Sanırım insan insana gerçekten tutunamıyor artık. Kırık kalbimin en güzide parçası.

Yüzünü göğe çevirip haber beklediğini elbette görüyoruz. 
          Bakara/144

Bazı insanlar böyle yaşar der durur yürürüm yolumu. Bir gün de güneş benim için doğar , alır belki gönlümü

يا سنين اللي راحتي ارجعلي
          ارجعلي شي مرة ارجعيلي
          و انسيني ع باب الطفولي
          تااركد بشمس الطرقات