tozlanmış panomu üfleyerek merhaba diyorum. buraya uğradım çünkü sizi seviyorum, lise hayatıma renk katan bu profili ve bana kattığı her şeyi seviyorum ama en çok da sizi seviyorum. üzgünüm, beklediğinizin çok farkındayım ancak dönüşüm yok maalesef. hayatın acı kısmına gelmiş bulundum, büyüdüm, mesleğime başladım ve burası benim için okuldan eve gelip saatlerimi harcayabildiğim huzurlu günlerin bir hatırası olarak kaldı. çok meşgulüm, dönme ihtimalim sıfır çünkü koptum arkadaşlar. burada okumaktan hoşlandığımız şeyler benim için de geride kaldı, artık yetişkin olmanın sonuçlarıyla başbaşayım ve eminim hepiniz bir noktada bir şekilde bunu anlıyorsunuz/anlayacaksınız. emin olun giden ve özlenen çoğu kişinin de sebebi budur. artık çantamızı bir kenara fırlatıp yatağımızda saatlerce hayatı romantize edemiyoruz- bunu bırakın kendimize ayırdığımız bir vakit bile kalmadı. yine de burada aktif olan herkesi kocaman öpüyorum, keyfini çıkarın, kitapları asla kaldırmayacağım çünkü benim de hayatımın en sevimli yıllarının anıları. hepinize kucak dolusu sevgiler, sizi çok çok çok seviyorum.
