zehra716

​Gece, odanın köşelerine çekilirken yavaşça,
          Bir sessizlik oturur yanı başına, sormadan.
          Dünya dışarıda akar, telaşlı ve kalabalık,
          Sanki herkes bir yere yetişir, seni fark etmeden.
          ​Yalnızlık, odadaki en sadık misafirdir bazen,
          Gözlerinde birikmiş eski bir hikayeyi okur.
          Kimsenin duymadığı o derin, sessiz iç çekiş,
          Duvarlarda yankılanır, kalbinde yerini bulur.
          ​Ama unutma, yıldızlar da yalnızdır gökyüzünde,
          Her biri kendi karanlığında apayrı parıldar.
          İçindeki bu yoğun, bu dilsiz ve derin sızı,
          Ruhunun kendi kendine fısıldadığı bir şarkıdır.
          ​Bir gün diner bu rüzgar, kapın elbet aralanır,
          Seni anlayan bir ses, bir bakış seni bulur.
          Şimdi bırak dökülsün içindeki o hüzün,
          Her büyük hikaye, en derin yalnızlıktan doğur

Eğer özlemin bir adı olsaydı, hiç düşünmeden sen derdim. Çünkü her özleyişimde ilk aklıma düşen isim sensin. 
          Eğer özlemin bir yüzü olsaydı, o yüz seninki olurdu.  Güzel yüzün, buram buram özlem kokardı.
          Bana özlemi tarif et deseler, uzun uzun anlatmazdım. Sadece o güzel gözlerini gösterirdim. Çünkü bazı gözler, binlerce kelimenin anlatamadığını tek bakışta anlatır. Senin gözlerin de öyle... İçinde hem huzuru hem de hasreti taşıyor.
          Sen güzel gözlü kadın... Sen, özlemin en güzel hâli .Özlemin tarifi sensin.
          "Neden benim adım?" diye sorma. Çünkü her özlediğimde dilime önce senin adın geliyor. 
          Bu yüzden biliyorum ki özlemin bir adı varsa, o ad sensin.
          

Eski usül sev beni,
          Alışamadım yeni sevmelere
          Bir anda alevlenip, sönmelere
          Aşk uğruna her şeyi mübah
          görmelere
          
          Sen eski usül sev beni
          Elimden önce yüreğime dokun
          Uykularıma, şiirlerime dokun
          Ne bileyim?
          “Fikrimin İnce Gülü”
          et mesela.....
          
          # 7-7= sonsuz sen
          
          

“Ben en çok;
          ‘Seni özleyince’ yoruluyorum.
          Ya içi sızlıyor kemiklerimin,
          ya da gözleri doluyor
          cümlelerimin...”

Karalar bürümüş dört bir yanını.
          Ne bir el uzanmış sana,
          Ne de sen sıyrılmak istemişsin,
          Zemherinin koyu kederinden.
          
          Ah gülüşü bahar kokan zemheri,
          Ne çok üşümüş o güzel kalbin.
          Sesin yankı bulmaz olmuş ufuklarda,
          Sessizliğe mühür vurmuşsun.
           #D.D

De ki Haziran'dı..
          İliklerime kadar ıslanmıştım.
          Yağmur terketmemişti daha
          baharı..
          
          De ki Haziran'dı..
          Yılın ortasına varmışız da haberimiz
          yokmuş gibi..
          Sevmişiz de unutmuşuz gibi.
          De ki Haziran'dı..
          
          

“Resimler yapmayı severdim.
          Şarkılar söylemeyi,
          Gülmeyi severdim mesela...
          
          Sen gittiğinden beri,
          hiç birini yapmaya mecalim kalmadı sanki.
          Sahi neden hâlâ bekliyorum ki seni?
          
          Ben aşıklar diyarındaki
          Mecnuna bağlanmış bir deli.
          Merak etme,
          değil yıllar sonra,
          bir ömür sonra gelsen de
          kalbim tekrar seni sevecek kadar
          aptalın biri..."
          
          D.D.
          
          

"İğde kokusuna
          tutunmuş gidiyorum.
          Haziran’a yakın,
          Mayıs’ın bilmem kaçı."
          
          

Telvesine varılmış kahve,
          Seni göremedi ki,
          Kırk yıl hatrına varsın.
          
          Külü bitmiş bir sigara,
          Seni içime çekemedim ki,
          Kaç dal yaksamda.
          
          Dibi bulmuş ben,
          Kavuşamadı ki hiç sana,
          Benliğimde hep sen olsanda.
          
          # D.D

“Akıla gelen, başa gelir derler ya, yalan!
          Öyle olsa milyonlarca sen düşerdi başıma.”