Ep 4
အခ်ိန္ေတြ သာ တေရြ႕ေရြ႕ ကုန္ဆံုး လာသည္ Yeolကေတာ့ ေရာက္မလာခဲ့ပါ။
Baek ကေတာ့ သူ ထားခဲ့တဲ့ ေနရာေလး မွာပဲ သူ႔ကို ေစာင့္ေမၽွာ္ေနဆဲပါ။
Waiter : အမ. ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆိုင္ပိတ္ပါပီ။..
Baek : ရွင္! Arr.. nae..
Baek ဆိုင္ေလး ထဲ က ထြက္လာခဲ့ေတာ့ အျပင္ေလာက တခြင္ ေမွာင္မဲ ေအးစက္ လို႔ ေနပီေလ။
အျပင္ ကအေအး ထက္ ရင္ထဲ မွာေတာ့ ေတာင့္တင္း ေနပါပီ။...
Baek : ရွင္ ထားခဲ့တာ ဒါနဲ႔ ဆို ႏွစ္ခါ ရွိၿပီ။ ကၽြန္မ လို အရူးမ ကသာ ရွင္ ျပန္လာမလား ေမၽွာ္ေနခဲ့တာ..... :'(
Baek ေမြးေန႔ ကေတာ့ ဝမ္းနည္းျခင္း နဲ႔ အဆံုးသတ္ ခဲ့ရပီ။ မ်က္ရည္ စက္ေတြ ကေတာ့ Seoul ၿမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ လမ္းမႀကီး ေပၚ က်ဆင္း လို႔.......
Baek အိမ္ေရာက္ေတာ့ စိတ္ပင္ပန္း လြန္းၿပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။
Next mornee~~~
Yeol : မေန႔ ညက ငါ ဆိုင္ထိ ေရာက္ခဲ့ေသးတယ္။ နင္ ျပန္သြားၿပီဆိုလို႔။ waiter ေလး ေျပာေတာ့ ငါ့ကို အၾကာႀကီး ေစာင့္ေနတယ္ဆို။ အခ်ိန္မီ မေရာက္လာရင္ ျပန္တာ မဟုတ္ဘူး။ နင္ ဟာ တခါတေလ ေတာ္ေတာ္ တံုးတယ္။...
Baek မနက္စာ ျပင္ေနတုန္း သူ ေရာက္လာၿပီး မေန႔က အေၾကာင္း ေျပာေနသည္။ baek မွာသာ သူ႔ ကို ေစာင့္ လိုက္ရတာ။ သူကေတာ့ မေတာင္း ပန္တဲ့ အျပင္ baek ကို အျပစ္တင္ေနေသးတယ္။ အနည္းဆံုးေတာ့ သူ မေန႔ က ဘာလို႔ ျပန္မလာႏိုင္လဲ အေၾကာင္းျပခ်က္ေလး ေတာ့ ေပးသင့္တာေပါ့။ခုေတာ့.....
Baek : အင္း.. ေနာက္ဆို မေစာင့္ေတာ့ ဘူး။ ရၿပီလား..
Yeol : ဘာ !
Baek : ေအာ္.. ရွင္ပဲ မေစာင့္နဲ႔ေတာ့ ဆို။ အ့ေၾကာင့္ ေနာက္ဆို ရွင့္ကို ေစာင့္ေမၽွာ္မေနေတာ့ ဘူး။ ရွင္ ုျပန္လာခ်င္ တဲ့ အခ်ိန္ ျပန္လာလို႔ ရပါတယ္။Baek အတြက္ မစဥ္းစား နဲ႔ေတာ့ လို႔.
Yeol အနည္းငယ္ ေၾကာင္အ သြားသည္။ သူေျပာခ်င္တာ အ့လို အဓိပၸါယ္ မ်ိဳးမဟုတ္ပါ။ သူမ ကို တံုးတယ္ေျပာ လို႔ စိတ္ဆိုးသြားတာလား။ အ့ လိုမ်ိဳး အျမဲတမ္း ေျပာေနၾကပဲကို..
