ငဗစ္ ႏွိပ္စက္သမွ် ခံရၿပီးတဲ့
ေနာက္မွာ ဝမ္ရိေပၚရဲ႕ ဖုန္းထဲက
ပိုက္ဆံက သုံညေလးေတြ
ေလ်ာ့လာၿပီးတဲ့အခ်ိန္
သူဟာ မားမားရဲ႕ ဆိုင္မွာထိုင္ေပးဖို႔
ျဖစ္လာခဲ့တယ္။
မားမားကေတာ့ တစ္ရက္စာ
တစ္ရက္ရွင္းေပးမယ္ ေျပာတာပါပဲ
သူကေတာ့ ဒီတစ္ရက္ပဲ ထိုင္မယ္
ဆုံးျဖတ္ထားတယ္။
ဆိုင္ထိုင္ရမွာ ပ်င္းလြန္းလို႔...
တစ္သက္နဲ႕ တစ္ကိုယ္တစ္ခါမွ
မထိုင္ဘူး။
ဆိုင္ထိုင္ေပးရတာလည္း
သိပ္ပင္ပန္းႀကီးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး
ကြန္ပ်ဴတာေလးနဲ႕ ပိုက္ဆံ
ရွင္းေပးေန႐ုံပဲ
" ေလာပန္း ေလာပန္း! !"
ဆိုင္ထဲကို အေမာတေကာ ဝင္လာတဲ့
လူေၾကာင့္ ရိေပၚ ေၾကာင္သြားတယ္
အခုခ်ိန္မွာ ဓားျပေတြကလည္း
ေပါရေပါနဲ႕မလား!
" ဒီမွာ ထိုင္ေနတယ္ေလ
ဘာလို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ ေအာ္ေနတာလဲ "
" Spicy Spicy! ! "
" ဘာႀကီး "
ေရာက္ကတည္းက ေလာပန္းနဲ႕
Spicy ပဲ ေျပာေနတဲ့ ထိုလူက
ထူးဆန္းတယ္။
သူေျပာတဲ့ Spicy က ဘာလဲ
စပ္တဲ့ဟာ တစ္မ်ိဳးလား?
" Spicy ရွိလားလို႔ "
" ရွိလားသြားၾကည့္ေလ
ဘယ္သိမွာလဲ "
သူအဲ့လိုေျပာလိုက္ေတာ့လည္း
ဆိုင္ထဲမွာ ေလေပြလိုရွာေနတဲ့
လူေၾကာင့္ ရိေပၚေတာင္
ၾကည့္ရင္း မူးလာတယ္
" မရွိဘူး မရွိဘူး Spicy မရွိဘူးလို႔ "
" အဲ့ဒါဆို ကုန္ၿပီေနမွာေပါ့ "
" တကယ္မရွိေတာ့ဘူးလား? "
Mask ေအာက္က
မ်က္ႏွာကို ရိေပၚ မျမင္ရေပမယ့္
အေပၚက မ်က္လုံးေလးေတြက
ေတာ္ေတာ္လွတာေတာ့
သူဝန္ခံတယ္။ စိတ္ပ်က္လို႔
ျဖစ္သြားတဲ့ မ်က္လုံးေလးေတြ
မ်က္ေမွာင္ႀကီးက်ဳတ္ကာ
ၾကည့္လိုက္တဲ့ မ်က္လုံးေလးေတြ
လွတယ္။
႐ုပ္ကေတာ့ အဲ့ေလာက္ႀကီးလွမယ္
မထင္ပါဘူး
လူေတြ Mask အုပ္ထားရင္
သူခန႔္မွန္းတဲ့အတိုင္း မ်က္ႏွာက
မျဖစ္တတ္တာ မ်ားတယ္
" ေအာ္ ကုန္ပါတယ္ဆို ဘယ္လို
လုပ္ေပးရမလဲဗ်ာ တျခားဆိုင္သြား
ဝယ္လိုက္ေလ "
