συμμορίας παιδιά?

κεφάλαιο 19

Άννα pov

Μπαίνουμε μέσα στην αποθήκη και όλοι είναι τρομαγμενοι
Εγω:Νίκο τι έγινε?
Νίκος : πήρε τηλέφωνο ξανά ο λιαμ και η Ιφιγένεια ούρλιαζε από τον πόνο
Εγω:τι ?
Νίκος: ναι εσύ έχεις κανένα νέο?
Εγω:λοιπόν πάμε στο γραφείο έχω πολλά
Νίκος:περάστε
Εγω: λοιπόν ξέρεις για την Ιφιγένεια και τον Φίλιππο
Νίκος: ναι που έχουν συναντηθεί κάποιες φορές και έχουν κόντρα μεταξύ τους
Εγω:σχετικά με αυτό ο Φίλιππος μισεί τον πατέρα του σε σημείο που θέλει να τον σκοτώσει και αυτός βρήκε και το τηλέφωνο της Ιφιγένειας επίσης ήθελε να έρθει αυτός να το προτείνει αλλά δεν έχουμε χρόνο γιατί πήρε τηλέφωνο ο λιαμ όταν ειμασταν στο δάσος και του είπε ότι θα την σκοτώσει και άλλα τέτοια και ήθελε να προτείνει να συνεργαστούν οι συμμορίες να την βρούμε και επειδή δεν έχουμε χρόνο ήρθα εγω να σρο πω και πάει να οργανώσει την συμμορία του για να την βρούμε
Νίκος: και εσύ πιυ τα ξέρεις όλα αυτά
Εγω:ήμασταν πριν μαζί τους
Νίκος: και αν δεν συμφωνήσω ?
Χάρης: θα παει και θα την βρει μόνος του μαζί με εμάς
Χρήστος: θείε συνεργάσου πρεοεθ να βρούμε την μικρή

Φίλιππος pov

Μπαίνουμε μέσα στην αποθήκη και το μόνο που βλέπουμε ριναι ένα τπτ δεν υπάρχει κανείς και το μόνο που υπάρχει είναι ένα σημείωμα το ποιανω στα χέρια μου και λέει 《δεν έμοιασες πότε στον πατέρα σου είσαι ίδιος ή μάνα σου 》
Μάριος: τι λέει ?
Εγω:διάβασε
Μάριος: κάπου εδώ θα είναι
Εγω: είναι παγίδα
Βγάζω και παίρνω τηλέφωνο την Άννα
Εγω:Άννα βαλεμε σε ανοιχτή ακρόαση
Άννα : σε έβαλα
Εγω:Νίκος μην στείλεις κανένα μας έχει παγιδεύσει ο πατέρας μου στην αποθήκη μας δεν υπάρχει κανείς μην στείλεις κανένα και τπτ θα την βρω την Ιφιγένεια αυτός θέλει εμένα δεν θελει άλλον γιαυτό το λόγο το κάνει για να παω εγω συγνώμη που έμπλεξε χωρίς να φταίει
Νίκος: δεν φταις εσύ πού ο πατέρας σου είναι του γιατρού
Κλείνω το τηλ
Μάριος :τι θα κάνεις
Εγω:σήκω και πήγαινε στην άλλη συμμορία και μην κάνετε τπτ το έχω
Μάριος: φίλε πρόσεχε σε παρακαλώ πολύ
Εγω:και εσύ πήγαινε

Εγω: πατέρα εδω είμαι εμένα ήθελες
Χτυπάει τηλέφωνο
Λιαμ :έλα στην αποθήκη στο βουνό
Εγω:οκ
Παίρνω την μηχανι και παω στο βουνό όσο σκέφτομαι ότι μπορεί να έχει πάθει το οτιδήποτε η Ιφιγένεια τρελενομαι

Άννα pov
Κάθομαι με τον Κ.Νίκο και τον Χάρη και ψάχνουμε να βρούμε κάτι να κάνουμε ξαφνικά ακούμε φωνές απέξω
Νίκος:τι γίνεται
Εγω:Μάριε
Τρρχω και τον αγκαλιάζω
Χσρης :ναι ναι χωρίστε αρκετά
Εγω:θα σου απαντούσα αλλά έχε χάρη Χαρη
Νίκος: Μάριε εσύ δεν έπρεπε να ήσουν με τον Φίλιππο?
Μάριος:μας την είχε στημένη ο λιαμ θέλει τον Φίλιππο και νου είπε να έρθω εδώ για να μην μπλέξω στην αποθήκη δεν ήταν κανένας τους έδιωξε λέγοντας ότι σήμερα θα κάνουν έναν διάλειμμα
Νίκος: ο Φίλιππος που είναι
Μάριος: στην αποθήκη τον άφησα με ένα γράμμα πιυ έλεγε δεν έμοιασε πότε στον πατέρα σου είσαι ίδιο η μάνα σου Μονο αυτό υπήρχε μέσα τπτ άλλο
Εγω:και που μπορεί να είναι
Μάριος: δεν ξέρω έχω σπάσει το κεφάλι μου αλλά δεν ξέρω
Εγω:ποιο ειναι το μέρος που τον ηρεμεί και γενικά το λατρεύει
Μάριο: πάνω στο βουνό που έχει θέα όλο το νησί
Εγω:εκεί που λατρεύει και η Ιφιγένεια
Μάριος: εκεί που συναντήθηκαν και δεν τσακώθηκαν
Εγω:πάμε εκεί
Νίκος: μπείτε στο αυτοκίνητο φύγαμε
Μάριος :όχι οχι όχι πρέπει να βρούμε ένα σχέδιο καλό γτ λιαμ θα το έχει δικτυώσει εκεί όλο το μέρος για να έχει τον πλήρη έλεγχο
Εγω:ωραια ψάχνουμε για σχέδιο

Ιφιγένεια pov.
Λιαμ : πως νι θες που ο Φίλιππος θα αλλάξει θέση για εσένα
Εγω:δεν θα το κάνει
Λιαμ: μα βρε μικρή δεν θα το ξανά πεις ήσουν η τέλεια αφορμή για να τον εχω του χεριού μου
Εγω: είσαι τυχερός που με έχεις δέσει
Πλησιάζει κοντά μου
Λιαμ :αλλιώς αλλιώς?
Εγω: αλλιώς θα είχες πέσει κάτω και θα με παρακαλαγες για να πάρεις ανάσα
Λιαμ: μοιάζεις πολύ στον παπου σου και στην γυναίκα μου το ξέρεις?
Εγω:τι εννοείς
Λιαμ : ότι η γυναίκα μου ετσι ήταν και αυτή δυναμική αντιδραστική δεν φοβόταν εύκολα
Εγω:μείνε μακρυά  μου
Λιαμ : θα το δούμε αυτό

...

●●● χειιι ελπίζω να σας αρέσει λοιπόν πείτε ιδέες έχω αρχίσει να ξεμείνω λίγο τα λέμε στο επόμενο μπαι●●●