SONSUZA KADAR

Bölüm 3

25 ocak 2017

O kadar mutluyum ki günlüyüm bu gün. Dün  bana tüm okulun önünde çıkma teklifi yaptı

 Ve ben kabul ettim. Artık Aresmen sevgili olduk. Aylardır bu anı bekliyordum resmen. 

İnşallah bu ilişki ömür boyu sürer...

Allahtan tek isteğim bu anın gerçek olmaması. Şimdi kapıdakilerin neden konuştukların anladım.Burdaydı gelmişti.Gecelerimi gündüzlere çevirem adam gelmişti. Neden geldi ki şimdi ne değişti. Birden Leyla kolumdan dürterek beni kendime getirdi."Derya kendine gel" Başımı diklerştirerek yerime geçtim. Çantamı koydum tam çıkacakken arkamdan "bi hoşgeldin yokmu?"diyerek durdurdu.Arkamı dönmedim ama "benden hoşgitmeyen adama hoşgeldin diyemeyeceğim kusura bakma" deyip çıktım. Selim ve Leyla arkamdan geldiler.Leyla kolumdan tutarak "iyimisin?" dedi. Derinden nefes alarak "neden kötü olayımki ben"söyledim. Selim yandan ters bakış atdı."Derya bizim yanımızda da yok". Oturup ağlayasım geldi. Beni terk edip giden adam için ağlayasım geldi.O kadar temiz sevmişdim ki. Ama o bunu anlamadı. Sevgimi hiç etdi. Allah bilir benden sonra kaç kızla konuşmuşdur dimi. O yüzden ağlamak yok.

"Evet arkadaşlar gidelim ders başlayana kafar kantine"İkisi de hala endişe ediyorlardı. Ama bana bildirmemeye çalışıyor. Başlarını sallayarak yola davam ettik. Kantine inip boş bir masaya kurulduk. Selimle yan yana oturduk Leylada karşımıza geçti. Başımı Selimin koluna yasladım.

Beni bir mesajla terk eden adam içim burda üzülüyorum. İşte benide çıldırtanda bu. Neden eziyyet çeken hep ben oldum. Az da olsa unutmuştum yine geldi duygularımı alt üst etdi. 

Hepimiz bir çay içdik ve sınıfa gittik. Derin nefes alarak sınıfa girdim. Arkada çetesiyle oturmuştu. Ha ben size onların bir çete olduğun söylememiştim dimi.Evet çete insanlara eziyyet vermeyi seven bir çete. Maalesef bende arkada oturuyorum. Neyse ki Selimle oturuyorum. Hioca içeriye girdi. Her kes oturdu.Kitapı çantadan götürürken göz göze geldim. Masmavi gözleriyle öyle masum bakıyordu ki. Sanki terk edip giden bendim. Gözümü kaçırdım ve önüme döndüm. Dersin sonuna kadar o tarafa bakmadım. Hatta günün sonuna kadar bakmadım. 

...

Evet şükür ki dersler bitti. Toparlandım ve bizimkilerle okuldan çıktık. Selim"hadi gidip bi şeyler yiyelim" dedi. Bu fikri hiç sevmedim ve üzümü asarak"yorgunum yaa istemiyorum"dedim. Ne kadar israr etselerde gitmedim.Onlar ikisi gitdi.Ben yalnız eve geldim.

Yolda gelirken şarkı dinleyerek geldim(yukarıdaki şarkı arkidişler). Bu gün olanları düşünmek istemiyorum çünki düşünecek çok vaktim var. Offf neden geldi ki diye düşünüyordum ki biri kolumdan tutdu. Küçük çığlık attım. Sezgin burdaydı. Masmavi gözleriyle gözlerimin içine bakıyordu. "Biraz konuşa bilirmiyiz?".Ne yüzle benle konuşmak istiyor anlamadım."Sen ne yüzle benle konuşmak istiyorsun? Bitmedi mi canımı acıtman daha ne kadar üzeceksin". Öyle hüzünle bakıyordi ki yüzüme.Tam arkamı dönüp gidiyordum"ben seni unutamadım" dedi. Yerimde dondum resmen. Kendi kendime hayır Derya hayır inanma. Seni kandırıyor söyledim. Ama dayanamayıp "şimdi mi aklına geldi. Bu zamana kadar nerdeydin. Ben seni isterken gecelerle ağlarken nerdeydin?". Artık gitgide bağırıyordum. İçim o kadar doluyduki. " B-ben özür dilerim"söyledi. "Özür diliyor bide. Sen bende özür bile dileyemezsin. Sen beni anlayamazsın".Söyledim ve arkamı döndüm. Arkamdan "ne olursa olsun senle barışacağım." dedi. Barışacakmış yav he he barışırsın bekle.

...

Eve geldim ve kendimi yatağa attım. Tam yatmak üzereydim ki dersleri hatırladım. Offf bide bu akılla dersmi çalışıcam.Telefonumu elime aldım. Şarjı olmadığını gördüm. Şarja koymaya kalktım tam koyacaken bilinmeyen numaradan biri aradı. Açacakken telefon söndü. Ve arayanın kim olduğun galiba biliyordum...

Seviliyosunuz<33