Private Love

Chapter 4

Mom!

“Yes borg!”

“How many days are you there?”, he asked while nagpre-prepare ako ng gamit.

“3 days.”

“3 days of being the president wife.”, singit ni Irene. Take note with Irene expensive accent ang pagbibiro niya. It's nakakapikon.

“Ano ba! Nahahawa ka kay bonget!”, sita ko kay Irene.

“Kasi we loved you're annoyed expression (saka humagikhik si Irene!)
and don't be to defensive kasi.”

I just rolled my eyes.

“Borg.”, Irene tap my son's shoulder.

“Is it okay to you if you're mom and Mr. President...?” bulong ni Imee kay Borgy saka pinagdikit ang left ang right index finger.

“Yup, as long as mom is happy why not?”, sagot ni Borg, na ikinabigla ko.

“Maria Irene Celestina Romualdez Marcos- Araneta!” , nakataas ang kilay kong banggit sa full name ni Irene.

“Maria Imelda Josefa Remedios "Imee" Romualdez Marcos, sabi ko nga lalabas na ako.”, lumabas nga siya nakangiti naman kaasar!”

“Parang teenager kung maka-defend.”, rinig kong sabi ni Irene sa labas.

Kahit kailan talaga tong babaeng to. Tssk!

                                                                       

Good morning!

“Good morning mom!”, bati ni Michael

“Ingat sa biyahe mom!”

“I will.”

Kumain kami ni Michael ng agahan. While so Borg at Matt maaga daw na umalis.

Saka kami nagkanya kanyang bihis dahil may lakad ang Governor.

Sa Malacañang ako dumeretsyo. May mga papers pa kasi akong isusumiti.

It's been a week the last time na pumunta ako dito.

Napadaan ako sa tapat ng president office.  Parang naramdaman ko yung kamay ni PRRD sa hips ko. Ano ba!

Oh gosh bakit naalala ko pa.

“Madame Senator.”, tawag ng isang president guard sa akin.

“Lalakad na raw ho kayo.”

“Susunod na ako.”, sagot ko sa guard.

Imee OA na yan! Can you stop thinking bout it. Pinagalit ko ang sarili ko. Arghh! Nakakabaliw!

I let out a deep breath bago ako pumunta kung saan naroroon si PRRD.

As usual ng makalapit ako sa kanya. Nagbeso kami (ang bango na naman niya) saka niya hinawakan ang kamay ko.

                                                                          

PRRD's POV

“Si Imee nasa airport na ba?”, tanong ko sa mga kasama namin. (Ayieee! Mr. Presideeent hinahanap si manang)

“Mr. President, nandito po si Madame Senator. Nakita ko ho yung sasakyan niya sa labas.”, Sabi ng isang guard ko.

“Pakisabi lalakad na sila.”, my Secretary said.

Bumalik ang guard agad.

Di masyadong nagtagal. Nakita ko si Imee na papalapit sa amin. Napakasimple niya talagang manamit. Pero kahit simple kitang kita ang ganda niya.

I kiss her on her cheeks. Then hold her soft hands.

“Tara na po, Mr. President.”, aya ng Secretary ko.

Gustong gusto kong alalayan sa paglalakad si Imee. Pero pinapauna niya ako.

(Loob ng airplane)

Imee directly sat sa tabi ng airplane window.

“Pwede ba akong umupo dito.” nagpaalam lang ako kung pwede ko siyang tabihan.

“Oo naman, Mr. President.”, Sabi ni Imee habang nakakiti. Ngiting nakakainlove.

“Imee, manliligaw nga ako.”, Sabi ko kay Imee.”

“Mr. President ha mga biro mo.”, sagot niya, akala niya talaga nagbibiro ako.

(Mr. President ano ba! Pinagtri-tripan mo ba ako? Nakakaloka. Alam ko namang nagbibiro siya pero chigidig my heart.) - sa isip ni Imee.

“Mr. President, do you want anything?”, tanong ng isang flight attendant.

Hinawakan ni PRRD ang kamay niya. Arggh may nalalaman-laman pasiya “Imee, manliligaw ako.” tapos nakikipagharutan naman. Ang sarap sabihin na hoy MR. PRE-SI-DENT bawal ang PDA! Kakagigil. (Luh! PRRD crush mo nagseselos)

“Madame, senator kayo Po may gusto kayo.”, tanong ng FA.

“Tubig nalang nauhaw kasi ako bigla.”

“Imee, binabantayan mo naman yung landi ko.”

“Hindi kaya, ano naman kung lumadi ka. Di lumadi ka, pake ko.”, sagot ni Imee sa akin. Ano kaya nangyari dito kanina ang lumanay niya magsalita ngayon medyo gumaspang.

“Imee.”, tawag ko sa kanya pero di kumibo.

“Ms. Marcos may gamot ka ba dyan?”

“Wala, tanunigin mo kaya yung FA mo, baka meron.”, sabi niya habang nakatingin sa labas ng eroplano.

(Haha ang cute, LQ ng mga walang label be like.)

“Akala ko meron, kasi ang sakit ng ulo ko.”, pagkasabiko nun tumingin agad sa akin si Imee.

Kinuha niya ang maliit na bag niya saka may hinanap doon. Saka inabot sa akin yung gamot.

“Kumain ka muna bago inumin yan.”, biglang malumanay na sabi niya.

Nag-me-menopause ka ko sana pero baka tapos na to dun.

Dumating yung inorder kong pagkain. Pangdalawang tao ang inorder ko.

“Kain tayo!”, aya ko kay Imee na medyo may toyo ata ngayon.

“Hindi ako nagugutom, Mr. President.”, sabi niya. Ako Lang ba kayo o talagang may diin ang pananalita niya. (PRRD suyuin mo yan, landi pa more kasi.)

Tinawag ko yung FA.

( Imee Marcos mind: Aba magaling dahil ayokong sabayan mukhang tatawag siya ng kasabay niyang kumain. ) (Pakipot pa kasi Manang, Magseselos ka din pala.)

“Paki-kuha nalang pala mga ito.”, utos ko sa FA, dahil parang nawala ang gana ko.

Tinignan ko si Imee, nakatingin siya sa akin.

“Kailangan mong kumain para makainom ka ng gamot.”, Sabi ni Imee.

“Miss, ahm mamaya nalang yan. Kakain kami.”, sabi ni Imee sa FA.

Umalis ang FA.

“Akala ko di ka gutom?”, tanong ko.

“Kanina pero parang masarap yung food.” (parang masarap daw yung food palusot Manang ha! Worry ka lang eh... Ayiee chigidig may heart!)

Kumain kami ni Imee. Saktong natapos akong iminom ng gamot at kumain ay malapit na mag-take off ang areplano.