Private Love

Chapter 3

My world is on slow motion effect. I don't know why, maybe because Imee is sitting on my lap or because I am staring on her beautiful eyes or because I had a crush on her. Baka all of the above. At my age bumibilis parin ang pintig ng puso ko. Kumbaga sa baril ay rumaratatat pa.

Pero in serious talk para akong teenager na hindi ko mapaliwanag ang feelings ko. I taught only young ones feel this way. I am wrong dahil nararamdaman ko ngayon. This, this nervous with a touch of a feeling that I can't explain. Epekto ba ito ng babaeng kasalukuyang nakakulong sa aking mga bisig. How I wish na we can stay like this forever.

“Mr. Presi- ”, Isa sa mga guard ko, kasama ang aking tagapagsalita.

“Sorry Mr. President nakaabala ata kami.”, sabi ng aking Secretary.

Singbilis ng kidlat na tumayo si Imee. (Putang-ina di man lang kumatok mga toh. )- sa isip ni PRRD.

“No, you're not nawalan lang ako ng balance. Saka I'm good to go! Sorry Mr. President!”, pag-explain ni Imee, she look very calm pero deep inside she's nervous.

Lumapit sa akin ang aking tagapagsalita.

“Mr. President the media are outside.”, my secretary inform me.

After knowing that info binalingan ko si Imee. She just grabbed her bag dahil naayos na niya ang mga files na dala niya at mukhang aalis na.

“Ikaw muna bahala sa kanila, I'll be there in a minute.”-PRRD.

“Noted, Mr. President!”, my secretary responded and go out para asikasuhin ang mga reporters.

“Senator Marcos.”

“Yes Mr. President. Ahm Mr. President  tungkol sa nangyari kanina...(*hinawi niya ang kanyang buhok na parang nahihiya) ...sorry!”, she said without looking at me.

“Imee, huwag ka ng mag-aapologize it's my fault I'm the one who tug your hand causing you to fall.”, said without formality. (Sana nga mafall ka sa akin para the feeling is mutual), dagdag ni Mr. President pero sa isip na lang niya.

Imee bit her lips.

(Putang-ina anong meron itong babae to', pati pagkagat niya ng labi napapansin ko.)

Imee smiled, ,“ umiral pagiging lampa ko.”,.she said in joking way.

“Hindi mo kasalan. Imee nagblush-on ka ba?”, napansin ko ang pisngi ni Imee mapula, hindi ko alam Kung ganyan na kanina yan I ano.

“Hindi naman Mr. President. Bakeet?”, ang cute ng pagkakasabi niya ng bakit.

“Mapula eh! Pang Valentine's ang pula.”, pabiro kong sabi.

“Ikaw talaga Mr. President. Mr. President I need to go.”, sabi ni Imee at tinungo ang pinto.

“Senator Marcos pwede bang dito ka na muna.”

“My ipapagawa ho kayo Mr. President?”, she smartly ask.

“Wala naman.”

“So why you want me to stay here, Mr. President.”, nasa work mode na ata ang crush ko.

“Reporters are downstair baka dumugin ka nila.”, nag-aalala ako sa kaniya baka ipamukha na naman sa kanya ang mga issues na pinaparatang sa kanya.

“Nah Mr. President, I can handle them. Nasanay na ako.”, she said. I know na she can handle them and she used to it. Pero I know she's still hurting sa mga times na parang dina-down nila ang ama niya.

“Kung hindi ka magi-stay dito let the guards escort you.”

“Huwag na Mr. President. I-”, I don't let them to finish.

“Let them escort you, it's for your protection. Para safe kang makalabas dito sa palasyo at hindi ka magalusan”, I said at nilapitan siya.

She slight bow her head,“Thanks for the concern, Mr. President.”, then she smiled.

Sabay kaming lumabas ng office ko. Then naglakad ng sabay papuntang baba. Gusto ko na sanang magsabay talaga kaming maglakad. Pero minsan she slowed walking para mauna ako. Kaya kinakausap ko lagi siya kapag naglalakad kami para lumapit siya sa akin.
(Guys overthink tayo)

Then we reached sa malapit ng hagdanan, the guards are there waiting me.

Lumapit ang mga guards. I command some of them to escort my crush.

As I expected dinumog nga ng reporters si Imee.

For them to lessen the reporters na pumupunta kay Imee, bumaba ako para pumunta yung iba sa akin.

                                                                            

Imee's POV

Hayst di na talaga nagbabago ang mga reporters. Buti nalang pina-eskortan ako ni Mr. President. Chigidig my heart. Speaking of Mr. President.

Tinignan ko kung anong nangyayari sa loob ng palasyo. I saw Mr. President na pinag-uunahan ng mga reporters na kinukunan ng something to have a scoop.

Tumingin ba dito si PRRD. Shocks! Kinikilig ba ako.

Naalala ko tuloy yung nangyari kanina nakakahiyaaa umiral ang pagkalampa ko.

Ugh! Jusko! Parang nafefeel ko parin yung kamay ni PRRD sa bewang ko at sa lap ko. He make me feel safe.

“Saan ho tayo?”, tanong ng driver ko.

“Sa senate na po Manong Boyet.”

“Ma'am. Pumula ho ata pisngi niyo.”, dahil sa sinabi ni Manong Boyet tinignan ko ang pisngi ko sa center mirror ng sasakyan. Napatakip nalang ako ng pisngi dahil mapula nga. Walang hiyang Mr. President yun.

He makes my heart chigidig.