Zomerliefde..

-I miss/hate you already-

POV Jinte

Toen ik gisteravond thuiskwam kon ik het niet laten om Ian zijn trui aan te houden. Ik heb dus alweer geslapen in zijn kleding. Om 8.00 uur komt Evi mijn kamer in. 'Heb je nou alweer kleren van Ian?' vraagt Evi. Ik lach. 'Misschien, maar heb je zin in de activiteit vandaag?' zeg ik. Evi knikt en ondertussen staan Lynn en Lizzy ook in mijn kamer. 'Jaa! Wat gaan we doen?' vragen Lynn en Lizz in koor. 'Jongens tegen de meisjes,' antwoord ik. Dat mijn vriendje bij het animatieteam 'werkt' is niet verkeerd, zo weet ik tenminste wat we gaan doen. Bovendien heb ik zo nog wat te doen dus dat ik ook wel fijn. Mijn ouders zijn van die mensen die vooral op de camping willen blijven. Dit jaar vind ik dat niet erg, want het is superleuk hier! 'Ga jij helpen?' vraagt Lizz. Ik knik. 'Ja ik ga helpen, maar natuurlijk wel in team meisjes,' zeg ik blij. Mijn zusjes juichen. 'Maar.... Jullie moeten wel strijden tegen de jongens hè, dus ook tegen Ian,' zeg ik. 'Neee! Dat willen we niet,' zeggen mijn zusjes in koor. Ik lach en mijn moeder komt mijn kamer ingelopen om mijn zusjes te roepen. Ze ziet zelf ook wel dat ik de hoodie van een jongen aanheb en ze glimlacht op zo'n manier naar mij om te laten weten dat ze het heeft gezien. 

Ik heb me inmiddels omgekleed en ik heb een korte broek en een topje aan, want daarover krijg ik straks een hesje met 'team meiden'. Om 10.00 gaan we alvast naar het veld waar we jongens tegen de meisjes gaan spelen zodat ik Ian met de voorbereidingen kan helpen. Om half 11 begint het en Lizz, Lynn en Evi zijn alvast met mij mee. Ik heb wel gezegd dat ze een beetje rustig moeten doen want we moeten nog wel spullen klaarzetten natuurlijk. Eenmaal bij het veld is Ian al begonnen met een parcours uit te zetten. 'Ian!!' roepen mijn zusjes allemaal in koor. 'OMG Ian!' roep ik om mijn zusjes na te doen en ze kijken mij boos aan. 'Zo doen wij niet,' zegt Lynn boos. 'Nouu, wel een beetje meiden,' zegt Ian lachend. Hij geeft mijn zusjes een knuffel en als mijn zusjes eindelijk rustig zijn mag ik ook hoi zeggen.  'Hey,' zegt Ian en hij geeft me een knuffel. 'Hey,' antwoord ik. 'Zin in?' vraagt Ian als hij me weer loslaat. 'Zin om jou in te maken? Dat altijd hè,' antwoord ik en ik knipoog terwijl ik wegloop naar mijn baan om klaar te zetten. 

Als alle kinderen die gaan meedoen er zijn kunnen we beginnen. Ian legt alles uit en de kinderen moeten een parcours lopen. Er liggen een paar hoepels en pionnen enz. waar ze omheen, doorheen of onderdoor moeten. Het is heel gezellig en er zijn ook een paar nieuwe kinderen bij die ik nog niet eerder gezien had. Uiteindelijk heeft het jongensteam gewonnen, maar ik zie dat mijn zusjes niet eens echt verdrietig zijn, want ze vinden het niet erg dat Ian gewonnen heeft. Na de activiteit ga ik samen met mijn zusjes en Ian naar de speeltuin dichtbij. Ian is vandaag het grootste deel van de dag vrij. Hij gaat dus met mij en mijn zusjes mee. Hij moet alleen vanmiddag even een uurtje helpen in het winkeltje op de camping. We lopen naar de speeltuin en mijn zusjes rennen meteen de speeltuin in. Ian en ik gaan op het bankje zitten en we praten een beetje over de afgelopen weken. Na een uurtje gaan we weer weg en breng ik mijn zusjes thuis. Ik ga nu samen met Ian posters ophangen voor vrijdag. Er is dan een bonte avond en iedereen op de camping van tot en met 18 jaar mogen optreden. Iedereen komt bij elkaar en iedereen boven de 18 zit sowieso in het publiek. Ook mag je natuurlijk elkaars act bekijken. Mijn zusjes willen met z'n drieën een dansje/acrogym act gaan doen. Het is echt heel schattig als ze met z'n drieën dansen, maar ze zijn ook best wel goed, want ze zitten op acrogym.

POV Ian

Wij gaan vrijdag met de jongens van Fource ons nieuwe nummer zingen op de bonte avond. Ik heb er superveel zin in, want bonte avonden op de camping zijn altijd echt superleuk en gezellig. Het is ook wel spannend en vooral de jongere kinderen vinden dat. Ik zie ook altijd vanaf het scherm backstage, omdat ik iedereen van te voren vaak nog moet geruststellen. De jongste kinderen zijn vaak tussen de 5 en de 7 en sommigen daarvan vinden het echt supereng. Mijn ouders vinden dat ik mensen heel goed gerust kan stellen. Ik hoop dat Jinte dit jaar ook bij mij backstage wilt blijven, omdat zij ook heel goed met kinderen kan omgaan. Na een uurtje hebben we genoeg posters opgehangen en moet ik werken. Vandaag hoef ik gelukkig niet zo lang te werken. Na werk ga ik weer naar Jinte toe als ze kan.. Over een paar dagen zien we elkaar nogal lang niet. Ik mis haar nu al... Als ik Jinte een knuffel heb gegeven loop ik naar het winkeltje. Halverwege kom ik mijn nichtje tegen. Ze is iets jonger dan mij, ze is 15. Ze heet Roos en ik heb haar al heel lang niet meer gezien. Ik geef haar een knuffel en we praten even bij. 

POV Jinte

Na het posters ophangen geef ik Ian nog een knuffel en loop dan naar huis. Ik kom als ik bijna thuis ben een jongen tegen die ook bij het kampvuur was. Hij roept mij en maakt een praatje. Ik kende zijn naam niet eens maar hij heet blijkbaar Stijn. 'Maar jij en Ian zijn toch een koppel?' vraagt Stijn opeens. 'Euhh, ja, hoezo?' vraag ik verbaast. 'Ik zag hem net knuffelen met een ander meisje,' zegt hij. Ik lach. 'Ja vast wel, je bent gewoon jaloers..' antwoord ik boos. 'Nee echt ik ben serieus, hier kijk maar,' zegt Stijn en hij laat een foto zien en ik kijk naar de foto en ik krijg tranen in mijn ogen. 'Maar is het niet gewoon familie of een vriendin van hem?' vraag ik. 'Ik ken Ian al langer, pas op, hij is een player, ik ken dit meisje en zij heeft een crush op Ian' zegt Stijn en als hij dat zegt ren ik huilend naar huis. 

POV Stijn

Ik ken Ian al mijn hele leven en hij zou nooit vreemd gaan. Hij gaf gewoon zijn nichtje een knuffel en dat weet ik ook wel. Ian is gewoon stom alleen Jinte ziet dat niet. Ik pas veel beter bij Jinte en als ik hun relatie breek krijg ik Jinte vanzelf voor mezelf.

POV Jinte

Als ik thuis ben sluit ik mezelf op in mijn kamer en kom er niet weer uit voor het avondeten. Na het eten vertel ik alles aan mijn moeder en ik vertel ook dat we dus een relatie hebben. Of nou ja... Hadden eigenlijk. Ik app hem straks wel dat ik hem niet meer hoef te zien. Na het gesprek met mijn moeder ga ik naar mijn kamer en pak mijn telefoon.

Ik:  Ik hoef je nooit meer te zien! Ik dacht dat het echt was!

Ian: Wat bedoel je baby?

Ik: Noem me niet zo en dat weet je best! Het is uit!

*U heeft "Ian" geblokkeerd*

Als ik het kortste appgesprek ooit met Ian heb afgerond leg ik mijn telefoon aan de kant en ik blijf net zo lang naar het plafond staren totdat ik in slaap gevallen ben.

Tja... euhh. oooppsss. 

Sorry voor het korte hoofdstuk btw, maar had niet echt meer inspiratie. Hopelijk worden de volgende hoofdstukken weer iets langer <3. 

xx A