İ love u 3000 | Chanlix

4 | Kriz

Önceki bölümü okuduğunuzdan emin olun lütfen 💜

Tw/ taciz, şiddet, zorbalık. Sadece italik kısımda var bunlar.

Gözlerimi açtığımda evdeydim.

Minik bedenim duvarın dibine çökmüş kulaklarını kapatmıştı. Evin içindeki çığlık ve bağırış seslerini duymak istemiyordu. Oturma odasından gelen cam kırılma sesleri ile daha çok titredi karşımdaki çocukluğum. Yatağımın köşesine çökerken odamın kapısı sonuna kadar hızla açılmış ve içeri dünyadaki en çok korktuğum kişi girmişti.

Babam.

4 yaşındaki bedenimi tek eliyle yakasından kaldırıp duvara fırlatmış ve acıyla bağırmasına sebep olmuştu. Kemiklerim kırılmış gibi hissetmiştim tekrar. Korkudandı belki de bilmiyordum. Yerdeki bedenime tükürmüş ve çocuk halimin cılız vücuduna tekme atmıştı.

Kulaklarıma tanıdık bir ses doldu.

"Bu piçi kimden yaptıysan ona siktir ol git. İkinizden ne nefret ediyorum. Geberirsiniz umarım. "

Bir an göz kırpma hissiyatı ile doldum.

İlk okuldaydım.

Annem intihar ettiği için çocuklar bana vebalıymışım gibi davranıyordu o zamanlar. Gözlerim kafası eğik 8 yaşımı buldu. Kimseye bakmadan yürürken bir çocuğa çarpmıştı.

Bir an da tüm sınıf sessizleşmiş herkes ortadaki ikiliye dikmişti gözlerini. Karşımdaki çocuk bağırarak henüz ilk okula giden halimi itekleyip ağlamaya başlamıştı.

Kulaklarıma yine tanıdık bir ses doldu.

"İyy bu ucube bana dokundu. Ya hastalığı bana geçerse ve benim de annem ölürse. "

Tekrar göz kırptım.

Bu sefer lisedeydim.

Her gün ama istisnasız her gün zorbalık gördüğüm yerde. En büyük travmalarım buraya aitti belki de. Bir arkadaş grubu vardı 16 yaşımın karşısında. Yaşıma göre oldukça cılız ve kısaydım sebebi belliydi.

Yetersiz beslenme.

Okul dışında kalan vakitlerimde çalışıyor kazandığım para ile yiyecek bir şeyler alıyordum. Bazen günde bir öğün besleniyordum bazen ise hiçbir şey yiyemiyordum.

Liseli halimin kafasını buz gibi sudan çıkartmışlardı. Buzların vücuduma bıraktığı ürpertiyi hala bedenimde taşıyor gibiydim. Yalnızca izlemek bile beni korunmasız hissettiriyordu.

Okulun kazan dairesindeydik. Kollarımı ve bacaklarımı bir sandalyeye bağlamışlar tam karşımda duruyorlardı. Hiçbirinin yüzü yoktu ama hissettirdiklerini hala tüm bedenimde anımsıyordum.

Üzerimde yalnızca iç çamaşırım vardı.

Karşımdaki 16 yaşımın acizliğine üzüldüm çünkü birazdan yaşayacaklarını biliyordum.

Gruptan biri saçlarını çekmiş ve ona bakmasını sağlamıştı. Suratını yaklaştırıp karşımdaki felix'in dudaklarını zorla öpmüş karşılık vermediği için de yüzüne sert bir tokat indirmişti.

Diğer iki kişi ise tüm vücuduna dokunuyordu o çaresiz çocuğun. Az önce öpmeye çalışan kişi yavaşça pantolonunun kemerini açtı ve penisini çıkarttı.

16 yaşım.. Öyle çaresizdi ki o an. Keşke onu koruyabilseydim.

İrileşmiş gözlerini ayaktaki çocuğa çevirdi ama karşısındakinin acıması yoktu, bunu bilmiyordu.