Kendini öldürdüğün gün, günlüğünü ve kibritlerini sakladım.
Kimse bulmasın diye..
Ne acılarına şahit olmuştur şimdi bu günlük, hm? Okumadım, ama arka sayfalardan yükselen boğuk çığlıkları işitiyorum halâ.
Hiç bir zaman anlamazdım neden her gelişimde benden kibrit istediğini, şimdi anlıyorum.
İnsan, tıpkı bir kibrite benzer çünkü, sönük bir varlıktan ibaretken birini görür, kalbi alevlenir, ateşler içinde yanarken ölüm yakasına yapıştığında hiç bir şey yapamadan gider, külleri kalır geriye.
Jeongin'in arkada bıraktığı tek şey ise küller değil, anılarınızdı..
Sen de o anılara sahip çıkmak yerine, sırtını döndün.
Aşkınız her zaman özeldi Hyunjin, halâ da özel.
Anılarınız soyut kaldı, ama aşkınızı derinden hissedecek ve anacak biri var.
Mezarlarınızı her ay ziyaret edip lavanta bırakıyorum, bırakmaya da devam edeceğim..
Kader ağlarını örmedi sizin yanımda olmanız için..
Ama emin olun sizi unutmayacağım.
Hem.. bu kalp sizi unutur mu?
-
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Ve evet..
Kibrit'in hikayesi bu kadardı.
Aslında özel bölüm atmayacaktım ama bu bölüm hem Hyun'un neden sürekli kibrit yaktığının cevabı oldu, hem de Chan'ın ficdeki rolünü açıkladı.
Umarım beğenmişsinizdir..
Ruhunuzdaki kıvılcımın söndürülmesine izin vermeyin.
Sizi seviyorum, okuduğunuz için teşekkür ederim, hoşçakalın!!♡
