I am your MONO / KNJ / Completed

Chapter 05

එකපාරටම නම්ජූන් වාහනෙ නතර කරහම තමයි මං වටපිට බැලුවෙ.. අපාර්ට්මන්ට් එකට යන අතරමග හම්බ වෙන උපෝ ලේක් එක ළඟ නම්ජූන් කාර් එක නතර කරලා තිබුනා.. පාර දෙපැත්තෙ වවලා තිබ්බ චෙරි බ්ලොසම් ගස් වල දාලා තිබුන ලයිට් සීරීස් නිසා ගස් වල පිපුණ මල් ලස්සනට පෙනුනා..

ඩෑශ් බෝඩ් එක උඩ තිබ්බ බොක්ස් එකක් අතට ගත්ත නම්ජූන් ඒක මගේ පැත්තට දික් කරා.. මගේ හිතට අමුතු හැගීමක් දැනුනා.. ඒක කුතුහලයක් විතරක් නෙවෙයි.. ඒක අතට අරගෙනත් මං නම්ජූන් දිහා බලද්දි එයා ඔලුවෙන් ඇගෙව්වෙ මට ඒක කඩලා බලන්න කියලයි.. ඇතුලෙ තිබුන දේ දැකලා මගේ ඇස් දෙක ලොකු වෙන්න වැඩි වෙලාවක් ගියේ නෑ..

"ඔ ඔයා කො කොහොමද??

ඒ...ත් මේක.. නෑ... කොහොමද ඔයා දන්නෙ..

එතකොට ඔයාද??"

ප්‍රශ්න දාහක් විතර ඔලුව ඇතුලෙ කැරකෙද්දි බොක්ස් එක ඇතුලෙ තිබ්බ Ghana චොක්ලට් එකයි වයිට් රෝස් එකයි දිහා මං බලාගෙන ඉදියෙ පුදුමෙන්.. මගේ වචන පැටලෙද්දි නම්ජූන්ගෙ මූණෙ යන්තම් හිනාවක් ඇදුනා..

"හේයි මින්සු කාම් ඩවුන්.."

නම්ජූන් මගේ උරහිසකට අතක් තියද්දි මං වේගෙන් ඇසිපිය හෙළුවෙ දැනෙන නොසන්සුන් බව අඩු කරගන්න.. එතකොට නම්ජූන්ද මට හැම අවුරුද්දෙම චොක්ලට් එව්වෙ.. ඒත් මොකක්ද මෙතන වෙන්නෙ..

"දන්නවද මං ඔයාව අදුනගෙන දැනට අවුරුදු හතක්.."

නම්ජූන් කියද්දි මං නම්ජූන් දිහා බැලුවා..

"කැමතිද මගේ කතාව අහන්න.."

නම්ජූන් අහද්දි මං ඔලුව වැනුවෙ රොබෝ කෙනෙක් වගේ..

"ඔයාට මතකද ඔයාලා ලොස් ඇන්ජලීස් වල තිබ්බ එක්සිබිශන් එක?"

"අපේ ඇකඩමි එකෙන්??.. ඔව් මතකයි.."

"එදා තමයි මං ඔයාව දැක්කෙ.."

නම්ජූන් කියද්දි මගේ ඇස් දෙක ලොකු උනා.. දෙයියනේ.. අවුරුදු හතක්.. මොනවද මේ වෙන්නෙ??

"ඔයා ආවද ඒකට.."

"ආවා විතරක් නෙවෙයි මං ඔයාගෙ ඩ්‍රෝවින් එකකුත් ගත්තා.."

"සීරියස්ලි?? මොකක්ද?? අනේ මට මතක නෑනේ.."

නම්ජූන් ආයෙමත් එයාගෙ ඩිම්පල් පේන්න හිනා වෙලා එයාගෙ ෆෝන් එකේ වෝල් පේපර් එක පෙන්නුවා.. ඔව්නෙ ඒක මගේ ඩ්‍රෝවින් එකක් තමයි.. බයිසිකල් පදින පුංචි ගෑනු ළමයගෙ ඩ්‍රෝවින් එක.. මං අත් දෙකෙන්ම කට වහ ගත්තා..