Ex || hyunin

8

Jeong🤍
KISS ME OR HATE ME

Hyunjin
Oha dejavu/
???

Jeong🤍
swni oxledim hqang nwrdesin

Hyunjin
Ne diyorsun Jeongin? Kafan yerindemi senin?

Jeong🤍
Sanorum degul

Hyunjin
Sarhoş mu oldun?
Başka türlü bana yazmazsın çünkü/

Jeong🤍
Saniorum evet sarhod oldum
Gwl bwni al burdam

Hyunjin
Sikeyim ya/
Nerdesin?

Jeong🤍
Bir sesli mesaj-
Nerde oldygumuuuuu bilmiyoruuuum ama seniiiiii çok çok ozledimmmm

Hyunjin
Konum at

Jeong🤍
Bir sesli mesaj-
Konum ne beee

Hyunjin
Jeongin yaninda birileri var mı?

Jeong🤍
Bir sesli mesaj-
Felix var, Changbinle mesajlasiyor konum aticakmisss Jisung kusuyor Seungmin öldü sanirim

Hyunjin
Telefonu Felix'e ver ve bir yere kaybolma tamam mı?

Jeong🤍
Twamam beklw
📍Konum

Hyunjin
Geliyorum bir yere ayrılma

Hyunjin yarın gideceği ailesini umursamadan yüzündeki maskeyi çıkartmış üzerine hızlıca bir şeyler geçirip telefonunuda alıp dışarı çıkmıştı. Arabasına bindiğinde direkt Jeongin'in attığı konuma gitmeye başlamıştı.

Kısa süre içerisinde mekana geldiğinde gözleri ile Jeongin'i bulmuş ve yanına gitmişti.

"Sevgilim gelmişş, Felix senin sevgilin gelmedi ağla." Jeongin, Hyunjin'i görünce ayağa kalkıp kucağına atlamaya çalışmıştı ama Hyunjin onu durdurmuş ve belinden tutarak Felix'e dönüp "Changbin hyung gelecek mi?" Diye sormuştu Felix ayıktı fakat çok halsiz hissediyordu bu yüzden sadece kafa sallamıştı.

Hyunjin bunu görünce masadaki Jeongin'in telefonunu alarak Jeongin ile birlikte dışarı çıkmıştı.

"Benim evime gidelim Hyunjiiiiiiiiin"
Jeongin'in kelimeleri uzatarak söylemesi Hyunjin'i güldürmüş ama ona çok kırgın olduğu için cevap vermeden arabanın kapısını açıp oturmasını beklemişti.

Jeongin dudaklarını büzerek koltuğa oturduğunda Hyunjin'de sürücü koltuğuna yerleşmiş ve Jeongin'in evine sürmeye başlamıştı.

Jeongin ayrıldıktan sonra farklı bir eve taşınmıştı. Hyunjin defalarca "neden" diye kapısına geldiği için evin yolunu iyi biliyordu.

Yolun yarısında Jeongin arabayı durdur diye bağırmıştı. Hyunjin, Jeongin'in midesinin bulandığını anlamıştı ama trafikte olduğu için duramazdı bu yüzden ceketini dikkatlice çıkartıp Jeongin'in önüne koymuştu.

Jeongin önüne gelen ceket ile saniyesinde kusmaya başlamıştı. Hyunjin, Jeongin'in oturduğu koltuğun camını açmış ve ceketi dikkatlice dışarı atmasını söylemişti.

"Arka arabalara gelirse seni döver ama onlar." Jeongin biraz normal konuşmaya başlasada hâlâ deli gibi sarhoştu sadece içindeki enerji yok olmuştu.

"Tamam o zaman biraz beklet kucağında eve gelmek üzereyiz tamam mı?"

"Tamam."

Sessiz bi yolculuk içinde eve gelmişlerdi. İndiklerinde ceketi çöp kutusuna atmışlardı.

Jeongin cebinden anahtarını çıkartmış ters bir şekilde sokmaya çalışıyordu. Hyunjin elinden anahtarı alıp kapıyı açmış ve Jeongin'in arkasından içeri girmişti.

"Rahatsız olacağını biliyorum ama sen uyumadan gidemem" Hyunjin'in çekingen konuşması ile Jeongin kıkırdamış ve kollarını Hyunjin'in boynuna dolayıp tekrar kucağına çıkmaya çalışmıştı.

Hyunjin bu sefer Jeongin'in iki bacağından tutmuş ve kucağına almıştı. Bununla birlikte Jeongin tekrar gülerek dudaklarını Hyunjin'e uzatmıştı ama Hyunjin kafasını yana çevirmiş ve yerini bilmediği salonu bulmaya çalışmıştı.

"Yah Hwang Hyunjin neden kaçıyorsun benden? biz sevgili değil miyiz?" Hyunjin cevap vermeden salona girip Jeongin'i koltuğa bırakmaya çalışmıştı ama Jeongin onun kucağından inmemişti.

"Kucağında durmak istiyorum indirme beni."

"Jeongin biz ayrıldık. Hatta sen benden ayrıldın" Hyunjin kucağındaki Jeongin ile koltuğa oturmuş ve yorulduğundan dolayı sırtını arkaya yaslamıştı.

"Ne demek ayrıldık ben seni çok seviyorum ki." Hyunjin bu sefer kırgın gözlerle bakmıştı

"Beni sevmediğini söyleyip ayrıldın benden." Hyunjin sesinin titremesine engel olamayarak konuşmuştu.

Jeongin kollarını Hyunjin'in boynundan çekerek düşünmeye başlamıştı.

"Hatırladım ayrıldığımızı. Ama Hyunjin ben seni sevmediğim için ayrılmadım ki" Jeongin'in konuşması ile Hyunjin umutla Jeongin'e bakmıştı.

"Neden ayrıldın o zaman Jeongin?"

"Senin ailen beni istemiyordu, eğer senden ayrılmazsam seni evlatlıktan reddedeceklerini söylediler bana. Ailen olmadan olmaz. Bende ayrıldım." Jeongin masum bir ifadeyle Hyunjin'e bunları söylediğinde Hyunjin şok ile ona bakmıştı.

Ağlamamak için kendini sıkarken kucağında oturan Jeongin'i kendine çekmiş ve ellerini beline koyarak sıkıca sarılmıştı.

Kafasını Jeongin'in göğsüne koyarken sormuştu Hyunjin. "Ailem sana gerçekten böyle mi söyledi?"

"Sanırım bunu sana söylememem gerekiyordu." Jeongin, Hyunjin'in ellerini tutarak kendisinden ayırmış sonrada ayağa kalkmıştı.

Hyunjin o ne yapacak diye izlerken Jeongin ellerini Hyunjin'e uzatmış tuttuğunda ise kendi yatak odasına doğru gitmeye başlamıştı.

İçeri girdiklerinde Jeongin mutlulukla "Hyunjin neden üzgün duruyorsun hadi birlikte uyuyalım." Demiş ve yatağa girmişti.

Hyunjin hâlâ kendini ağlamamak için tutuyordu. Ailesi ile baştan beri erkek sevgili konusunda sorun yaşıyordu zaten ama onlar olmadan yapamazdı bunu biliyordu.

"Hyunjin hadi gel yanıma seni özledim." Jeongin'in tekrar konuşması ile Hyunin yavaş adımlarla yatağa girmişti. Hyunjin kafasını yatak başlığına koyup yaslarken, Jeongin kollarını onun beline dolayıp başınıda göğsüne yerleştirmiş gözlerini kapattığı anda ise uykuya dalmıştı.

Hyunjin biraz bekleyip Jeongin'in tam olarak uykuya daldığını görünce tuttuğu gözyaşlarını serbest bırakmıştı.

Biraz uyumaya çalışmış fakat bir saat sonra geri uyanmış ve düşünmemeye çalışarak kucağında uyuyan sevdiği oğlanı izlemeye başlamıştı.