Evet herseye rağmen tüm kötülükleri beni bulmasından bile geçerek yeni bir güne uyandım bugün gitme günüydü kalktım ve balkona çıktım denize uzun süre baktım sanki bana keremi anlatıyordu nereye baksam onu görüyorum hiç iyi değilim
DEMET : Annem aşkım uyandinmi meleğim
ZEYNEP: Evet anne
DEMET:Zeynep sen benim canimdan bir parçasın bunu unutma (dedi ve zeynep e sarildi)
ZEYNEP:Özür dilerim anne benim yüzümden perişan oldunuz
DEMET: zeynep sen bizim hem mutluluk sebebimiz hemde canimizsin sen uzuldugunde biz nasıl mutlu olalım
ZEYNEP: anne neden ben böyleyim
DEMET: nasilmissin
ZEYNEP : Kadersiz dusunsene doğdugum zaman sanki lanetlenmisim
DEMET: Bak şimdi o ne demek
ZEYNEP: ama öyle ilk önce ailem terk etti şimdide kerem daha ne olabilirki demek istemiyorum çünkü daha kötüsü oluyor (o sırada cihan içeri girer )
CİHAN:ev çok sessizdi bende prensesimi öpmeye geldim
ZEYNEP:Gel babam
CİHAN :Zeynep her an vazgecebilirsin
DEMET:Zeynep onların yanına gitme bak babannenler var Londra'da yada hiç gitme
ZEYNEP: olmaz anne belki onları kazanirim
Demet cihan zeynep beraber sarildı lar ve zeynep i uçağa bindirdiler
~~~~~~~ZEYNEP~~~~~~~
Uçaktan indim beni almaya Lilly ve Klaus gelecekti ve onları gördüm yanıma geldiler Lilly zeynep sarildi
Lilly: hey gözlerinin altı morarmis ve cok zayiflamissin ne oldu meleğim sana İNGİLİZCE OLARAK
Klaus:Zeynep burada senin uzulmene hiç bir zaman izin vermeyeceğiz
Zeynep : Bu benim kaderim
Lilly ve Klaus zeyneple birlikte arabaya bindiler
Klaus : Sana kızım dememde bi sorun varmı
Zeynep: kenara çekermisin
Lilly :bir sorunmu var
Zeynep nefes almakta zorluk çekiyordu
Klaus :kızım iyimisin (arabayi kenara çektiler ) (zeynep koşarak ağacın dibine edildi ve ağlamaya başladı )
ZEYNEP : Keşke beni doğurmasaydin
Lilly : seni terketmek istemedim bunu yapmak zorundaydik senin iyiliğin için
Klaus: sana herseyi anlatacağız
Zeynep : mesele terk edilmek değil sadece kötü kaderli olmak
