განსგტერის სამოთხე!

4

ღამე

მეივის ეძინა.
გადასაფღებელინისე ჰქონდა შემოხვეული თითქოს მისი სიცოცხლე ამაზე იყო დამოკიდებული.

ჯონგუკი შევიდა ოთახში.
პერანგი გაიხადა და დაწვა.
მეივისკენ მიიწია.
საღამურის ქვეშ შეუცურა ხელი და მუცელზე დაადო.
ცივი ხელი, როგორც კი იგრძნო მეივიმ გაეღვიძა.
კისერზე აკოცა.

ჯონგუკი - შენს კოშმარებში ხომ არ მნახე?
მეივი - შენ თვითონ ხარ კოშმარი, ჯონგუკ.
ჯონგუკი - კი, მე ვარ ვისაც შენი მონადირება, დამწყვდევება შეუძლია.
მეივი - აქ რას აკეთებ?
ჯონგუკი - რადგან გუშინ სხვა ოთახში მეძინა არ ნიშნავს იმას, რომ სულ იქ მეძინება. როგორ უნდა დავტოვო ჩემი ოატარა ცოლი.
მეივი - მაშინ მე დავიძინებ სხვა ოთახში.

უნდა ამდგარიყო, მაგრამ უფრო მჭიდროდ მიიხუტა.

ჯონგუკი - კიდევ გაიმეირე და ამ საწოლზე დაგაბავ.
მეივი - გეყოფა მუქარები.
ჯონგუკი - მაშინ გეყოფა დქუმორჩილებკობა, მეივი.
მეივი - მე შენი მეძავი არ ვარ!
ჯონგუკი - შენ ჩემი ბოზი ხარ.

უცბად მოქტრიალა მეივი და ზევიდან დააწვა.

ჯონგუკი - ჩემი ბოზი ხქრ, რომელიც ყველა ჩემს სიტყვას დაემორჩილება.
მეივი - და სანაცვლოდ რას მივიღებ?
ჯონგუკი - ერთგულებას. ეს შენ არ მთხოვე?
მეივი - ეჭვ...