განსგტერის სამოთხე!

20

რამოდენიმე წამის წინ ყველაფერი ნორმალურად იყო. უეცრად ცხოვრება ამოყირავდა მათთვის.

მეივის გონებამ ფუნქიონიტება შეწყვიტა.
ცრემლებით სავსე თვალებით უყუტებდა ჯონგუკს.

ჯონგუკი მონტრს გავს და ეს ძალიან აშინებდა.
ფიქრობდა, რომ აჯობებდა ტყვია მასმოხვედროდა, რომ თავი დამნაშავედ არ ეგრძნო და მმისი ქმრის წინ ასე არ ყოფილიყო, რომელსაც უნდოდა კანი აეძრო მისთვის.

ჯონგუკი - სურვილი, რომ ავიღო ეს იარაღი და იგივე ადგილას გესროლო დიდი, რომ ვაკონტროლო.

კანკალებდა, ტიროდა და თავს აქნევდა.
აკანკალებული ხელით ეცადა შეხებოდა ჯონგუკს, მაგრამ უხეშად გააწრვინა.

ჯონგუკი - გაეთრიე აქედან, სანამ მოგკალი მეივი კარუსო!!!!!
მეივი - ჯონგუკ....გთხოოვ...

საშიში იყო მისი ნაბიჯი მეივისკენ.
მეივიც კედელს აეკრა შიშისგან.

თაე - ამის დედაც!!!!! ჯონგუკ!!! სასწრაფოდ უნდა წავიყვანოთ საავადნყოფოში! გული ისევ უცემს. დროზე უნდა გადავარჩინოთ.

ჯონგუკი შეტრიალდა და ხელში აიყვანეს.

ჯონგუკი - ბევრ სისხლს კარგავს.
თაე - ვიჩქაროთ დიდი დრო არ გვაქვს.