Süveyda, başım yangın yeri.
Uçan kuş olup maviliklere dolanıyorum.
Süveyda, okuma yazma bilmez kalbim, sen oluyorum.
Azalıyor düşüm, minik parmaklarına çiçekten yüzükler bırakıyorum.
Süveyda ben öpme bilmem, sen de öpme.
Süveyda kaybolduğum nokta, kalbimde olmasaydın.
Olmasaydın yazar mıydım, yazılır mıydım?
İnciler dizer gibi dizer miydin gözyaşlarını yanaklarına.
Güneş kavurur muydu sıcaktan çatlamış dudaklarını.
Rüzgâr yaşartır mıydı gözlerini, ağladığını anlamasınlar diye.
Süveyda mektup bitti.
Sevemez misin yeniden?
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
