Ben dedim mi dedim kardeşim. Tek bir çözüm kaldı. Kaçıracağım. Ne demiş tiktok 'evlenecem vermezlerse KAÇACAM'
Şimdi ilk önce üst kata tırmanmam lazım. İkinci kattaki pencereden sarkan sarmaşığa tırmanıp ikinci kata çıkabilecektim. Sarkan sarmaşığa sıkıca tutunup çıkmaya başladım.
Kahretsin!Kim koydu bu dikenleri buraya?
Pencere şükürler olsun ki açıktı. İçeri girdiğimde bomboş bir koridor ve toplam 7 tane oda vardı. Alt kattan bakılınca buralar gözükmüyordu. Elimdeki bıçağı sıkıca kavradım. Sonlara doğru gittiğimde ''girilmez'' yazan odayı gördüğümde anladım. Hedef burasıydı.
Sessiz bir şekilde odaya girdim. Kapı kilitliydi fakat bu para basan mükemmel zekalılar buranın anahtarını üstünde unutmuşlar. Kilidi çevirince kapı açılmıştı. İçeride benim gibi bir seri katilin bile görmek istemeyeceği bir manzara ile karşılaştım. Yerde kanlar, yırtık kumaş parçaları, elektroşok cihazı gibi bir sürü işkence aleti vardı. Eski ve tahta bir sandalyede oturan elleri ve ağzı bağlı bir adam vardı. Yüzünü inceledim. Bu oydu! Aradığım adam orada duruyordu. Bana yalvaran gözlerle bakıyordu. O gözlerindeki parıltılar bana inandığını gösteriyordu. Ama onun burada kalmasına izin veremezdim. Sonuçta onun sonunu kendi ellerimle getirecektim.
''Şimdi ağzını açıcam ve bağırmayacaksın'' diye tembihledim. Başını sallamakla yetindi. Ağzındaki bantı çıkarttım ve onu sorgulamaya başladım.
'' Bu evdekileri tanıyor musun?''
''Evet. Onlar benim ailem.''
''Önce benim sorularımı cevapla, sonra da bana aileni tanıt.Bunlar kim, senin öz ailen mi,kardeşin var mı , varsa ona nasıl davranıyorlar,adları ne?''
'' Ben han, Han Jisung. Bunlar benim ailem. Evet bunlar benim öz ailem. Kardeşim var ama onu hiç görmedim. Kardeşimin adı Seungmin. O benim üst katımda. Ama biliyorum ki ona benden beter davranıyorlar. Her gün 4 ile 6 kez arası onun bağırışlarını duyuyorum. Yukarıya çıkan gizli kapı var. Dikkat edersen odanın sol üst kısmında bir delik var. Bazen oradan kan bile sızıyor. Kardeşim benden 4 yaş küçük. Normalde bana iyi davranırlardı fakat o doğduktan sonra bana işkence etmeye başladılar. Ben 15 yaşıma girdiğimde beni bu odaya soktular ve hiç çıkartmadılar. Günde iki öğün yiyorum ama iki günde bir ve onlar sabah için bir yumurta ve iki yemek kaşığı portakal suyu. Öğlen ise bir poğaça. Günlük yarım bardak su hakkım var. Yediğim yemek ve içtiğim sıvılarda da kusturucu maddeler var. Seungmin doğduktan sonra onu 4 yaşına kadar el bebek gül bebek büyüttüler lakin sonrasında ona daha büyük işkenceler yaptılar.İnanır mısın bilmem ama adlarını bilmiyorum''
Hadi canım. Evet ınu öldürmek amacındayım ama bu kadar olmaz ki.
![](https://img.wattpad.com/cover/363674914-288-k793660.jpg)
YOU ARE READING
TUTSAK
FanfictionHer şeyinden yıllardır ondan nefret ediyordum. O gece onu esir almaya gittiğimde hiç hissetmediğim bir duygu hissettim...Bu neydi bilmiyordum. Ama onu bana bağlayan bir şey vardı. Onu kaçırmak için gittiğim gece ona aşık olmuştum. O gözleriyle bana...