"မနေ့ညကဖွင့်ပြောတော့သူကလက်ခံတယ်တဲ့လား?" ဆိုပြီးပြိုင်တူပြောလိုက်မိကြပြီး
"သူက" ဆိုပြီးပြိုင်တူထပ်ပြောကြကာ
"သူကဦးလေးကိုကြိုက်တာတဲ့"
"သူကဟူးဟူးလေးကိုကြိုက်တာတဲ့" ဆိုပြီးပြိုင်တူပြောလိုက်ကြတော့တယ်...။
"ဦးလေးကောလား?"
"ဟူးဟူးလေးကောလား?"
"ဒါဆိုကျွန်တော်တို့ထင်ထားတာကအကုန်မှားနေခဲ့တာပေါ့ ဒါကြောင့်သူကစီနီယာနဲ့ပေါင်းတာကိုမကြိုက်တာပေါ့"
"ပြောတယ်မလား?ဟူးဟူးလေးကိုကြိုက်နေတာပါလို့"
"ဗြဲ...အတူတူငိုရအောင်" ဆိုပြီးဖက်ရင်းငိုနေကြကာနှစ်ယောက်လုံးအသဲကွဲသွားကြပြီး နောက်တစ်နေ့လည်းရောက်ကော ဆောင်းဟွန်းကဟီဆွန်းနဲ့ထိပ်တိုက်တိုးကာ
"မင်္ဂလာနံနက်ခင်း"
"မှန်ကြောင်" ဆိုပြီးဂီဆောင်းရဲ့ခေါ်သံကြောင့်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး
"ဪလာပြီ" ဆိုပြီးဟီဆွန်းကိုဥပေက္ခာပြုသွားတာပေါ့...။
ဂီဆောင်းနဲ့ပဲအတူတူနေနေသော်လည်းစိတ်ကတော့ဟီဆွန်းဆီရောက်နေကာ
"ဘာလို့လဲဘာလို့ငါ့ကိုသဘောမကျရတာလဲ?ဘာလို့အထင်လွှဲအောင်လုပ်ရတာလဲ?" ဆိုပြီးစိတ်ညစ်နေပြီး
"ရားးမှန်ကြောင်"
"ဘာလဲ?"
"နေ့လည်ကျရင်လိုက်အားပေးနော်ဘတ်စ်ကတ်ဘောဆော့ရင်လေ"
"ဪ...ဒါနဲ့?မင်းကငါ့ကို?"
"ဪ?"
"ထားပါတော့ လျစ်လျူရှုထားတာပဲကောင်းမယ်" ဆိုပြီးစိတ်ပျက်နေတော့လေရဲ့...။
ဟီဆွန်းကတွေ့တိုင်းနှုတ်ဆက်ပေမဲ့ဆောင်းဟွန်းကတော့အမြဲဥပေက္ခာပြုထားကာအားကစားကွင်းထဲမှာတောင်ဟီဆွန်းကိုအားမပေးတော့ပါဘူး...။
"စီနီယာလည်းတခြားသူတွေနဲ့အတူတူပဲ" ဆိုပြီးစိတ်မကောင်းလည်းဖြစ်သလိုဒေါသတွေဖြစ်နေခဲ့ပြီးနှလုံးသားလေးကတော့ဒဏ်ရာရနေခဲ့တာပေါ့...။
![](https://img.wattpad.com/cover/368209930-288-k631630.jpg)
YOU ARE READING
THE HARDEST WAY ✓ || Milkcarrot🥛🥕
Fanfiction"စီနီယာဟီ" ဆိုတဲ့နာမ်စားလေးနဲ့ထိုလူကိုမှအရမ်းချစ်မိတာမို့အခက်ခဲဆုံးလမ်းကိုရွေးချယ်ခဲ့မိတယ်...။