𝐁𝐫𝐨𝐤𝐞𝐧 𝐅𝐚𝐦𝐢𝐥𝐲

Chapter 16

Gusto ko sanang sabihin yun sa kanila pero pano ko sasabihin nyo kung natatakot ako na baka magalit na naman sila ng walang dahilan ng dahil lang sa mga gusto kung sabihin sa kanilang lahat.

Pano naman ako ng durosa sa sakit na dulot nila alam ko naman na di ako naging importante sa kanila pero sana wag naman ganito.

My sister POV. Rachel

𝐀𝐭𝐞 𝐰𝐚𝐬 𝐥𝐨𝐧𝐞𝐥𝐲.

𝐀𝐭𝐞 𝐦𝐚𝐲𝐛𝐞 𝐬𝐭𝐫𝐨𝐧𝐠 𝐢𝐧 𝐟𝐫𝐨𝐧𝐭 𝐨𝐟 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐲𝐨𝐧𝐞,𝐡𝐨𝐰𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐚𝐭𝐞 𝐬𝐞𝐞𝐤 𝐟𝐨𝐫 𝐡𝐞𝐥𝐩 𝐚𝐥𝐬𝐨.

𝐀𝐭𝐞 𝐢𝐬 𝐭𝐫𝐲𝐢𝐧𝐠 𝐡𝐞𝐫 𝐛𝐞𝐬𝐭 𝐭𝐨 𝐛𝐞 𝐚 𝐠𝐨𝐨𝐝 𝐝𝐚𝐮𝐠𝐡𝐭𝐞𝐫,𝐬𝐢𝐬𝐭𝐞𝐫 𝐚𝐧𝐝 𝐟𝐫𝐢𝐞𝐧𝐝.

𝐀𝐭𝐞 𝐢𝐬 𝐭𝐫𝐚𝐮𝐦𝐚𝐭𝐢𝐳𝐞𝐝 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐡𝐞𝐫 𝐩𝐚𝐬𝐭 𝐞𝐱𝐩𝐞𝐫𝐢𝐞𝐧𝐜𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐬𝐜𝐚𝐫𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐛𝐞 𝐭𝐫𝐞𝐚𝐭𝐞𝐝 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐚 𝐭𝐫𝐚𝐬𝐡 𝐚𝐠𝐚𝐢𝐧.

𝐀𝐭𝐞 𝐧𝐞𝐯𝐞𝐫 𝐜𝐫𝐢𝐞𝐝 𝐢𝐧 𝐟𝐫𝐨𝐧𝐭 𝐨𝐟 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐲𝐨𝐧𝐞 𝐛𝐮𝐭 𝐬𝐡𝐞 𝐚𝐥𝐬𝐨 𝐧𝐞𝐞𝐝𝐬 𝐚 𝐬𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝𝐞𝐫.

𝐀𝐭𝐞 𝐚𝐥𝐰𝐚𝐲𝐬 𝐩𝐫𝐚𝐲𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐚𝐭𝐞 𝐭𝐨𝐨 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐰𝐢𝐥𝐥 𝐥𝐨𝐯𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐠𝐮𝐢𝐝𝐞 𝐡𝐞𝐫.

Araw araw ko nalang nakikita si ate na malungkot ng dahil samin oo aamin ko may mali din kame maraming di sinasabi si ate samin.

Minsan nga umuuwing masakit ang ulo na waring di mo maintindihan kung ano nga ba ang nagyari sa kanya pag tatanongin mo sya kung ano nagyari di sya nagsasalita.

At bigla nalang hihiga at hinahawakan yung ulo nya na sobrang sakit makikita mo sa kanya na sobrang nahihirapan na sya pero kinakaya nya parin kahit wala na syang kakampi kahit isa man lang samin.

Ang hirap makita na nahihirapan yung ate ko lalo't kami yung dahilan kung bakit sya nasasaktan ng sobra.

Marami akong napapansin kay ate pero di ko lang sinasabi sa pamilya namin kase ayaw ni ate na may sabihin ako.

Ayoko naman na sakin magalit si ate sakin ayoko non lalo't may sakit na tinatago si ate samin oo close kami ni ate kase sya yung tumayong Ina ko nong iwan kami ni mama 6 year old ata ako non nong iwan kami ni mama.

At lagi ko dima naririnig iyak ni ate tuwing gabi akala ko talaga okay pa si ate pero napapansin ko ng iba na yung ugaling meron sya.

Di na sya yung tulad ng dati na mapagmahal at maalaga di na sya yung dating ate ko na sobrang mahal na mahal ako bigla nalang naglahos yung dating sya napalitan na ng galit at puot yung puso sya.

Kasalanan din naman namin kung bakit pero bakit ganon ang laki ng pagbabago ng ate ko simula nong araw na yun.

Yung araw na sinabi ni mama yun sa kanya bakit ma, bakit mo yun sinabi sa kanya anak mo din naman sya ako pero bakit ganon parang tayo pa ang sumisira sa buhay nya.

Na aawan na ako kay ate she have a trauma, anxiety, stress,and depression but never say that for my family she always say I'm okay but she's not.

Nakikita ko na naman umiiyak si ate pero wala man lang akong magawa di ko alam kung kaya nya pa ba oh hindi na kita naman kase sa mga mata nya na pagod na pagod na sya pero wala akong magawa.

Wala naman lang akong magawa pag kakausapin mo naman di ko kikibuin pano ko malalaman kung ano yung problema nya kung di man lang nya ako kausapin.

Oo nag away kami ni ate dahil na din siguro sa ugali ko alam ko naman nasasaktan ko na din si ate pero di lang sya ng sasabi.

𝐀𝐭𝐞 𝐤𝐮𝐦𝐮𝐬𝐭𝐚 𝐤𝐚 𝐛𝐚?

𝐀𝐲𝐨𝐬 𝐤𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚?

𝐊𝐚𝐲𝐚 𝐦𝐨 𝐩𝐚 𝐛𝐚?

𝐌𝐚𝐲 𝐦𝐚𝐬𝐚𝐤𝐢𝐭 𝐛𝐚 𝐬𝐚𝐲𝐨?

𝐀𝐭𝐞 𝐦𝐚𝐲 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐥𝐞𝐦𝐚 𝐤𝐚 𝐛𝐚?

Yan yung gusto ko sanang sabihin sa kanya pero di ko magawa kase natatakot ako na baka magalit lang sakin si ate di ko kase alam kung anong ugaling meron si ate kase lagi nalang syang naiiwan simula pa nong bata palang ako.

Naalala ko nga nong kinuha ako ni mama 6 year old lang ako non naiiwan si ate at kuya pero kinuha din si kuya dahil nag away sila ng stepmother namin kaya naiwan syang mag isa sa bahay na yun.

Di ko alam na di na pala sya pinapakain ng ilang araw tapos ito pa yung nararanasan nya ngayon di ko alam kung anong tumatakbo sa utok nya ngayon.

Malay ko baka gusto na pala nyang mawala di nya lang sinasabi or maglayas kase sobra ng sakit ang nararamdaman nya ngayon.

Noon palang nasasaktan na sya hanggang ngayon pa ba ganon parin baka maisipin na nyang mawala ng di man lang natutupad lahat ng pangarap nya.

𝐏𝐎𝐕.𝐀𝐠𝐚𝐭𝐚

Hito na naman ako umiiyak na naman bat ba ako naging ganto ayoko na ng ganto nakakapagod at sobrang sakit di ng ulo ko ngayon na parang mabibitak sa sobrang sakit.

Iwan ko kung bakit ako pinanganak sana lang talaga di na ako pinanganak eh mas maganda san pag ganon nalang yung nagyari di sana masaya pa sana silang lahat ng wala ako.

Ahhhh mapanakit silang lahat wala na silang ginawa kundi saktan yung damdamin ko tao lang din naman ako at nasasaktan, nahihirapan pero bakit lagi nalang ako, ako nalang palagi yung nakikita nilang mali tama pa ba to.

Pero hindi eh maling mali ,maling napunta ako sa pamilyang di naman ako kayang mahalin.

Maling di ako kayang portektahan sa iba dahil sarili lang nila ang kaya nila

Lahat mali,mali di na pinanganak ako sa mundong to dahil puro pasakit nalang Ang natamo ko sa mundong ito.

Lahat sila sinaktan ako pwedeng na bang magpahinga.

Pwede ko na bang ibalik tong buhay ko hirap lang naman sa maykapal.

Pwede na bang wala ngayon.

Or pwede ng magpasundo baka sakaling maging masaya pa silang lahat kapag nawala na ako wala din naman akong kwartang tao at wala ding magmamahal sakin kahit isa sa kanilang lahat.

Can I rest now para mataposna tung sakit na nararamdaman ko pagod na pagod na din kase ako wala na din ako kayang gawin dito kundi  pasakit lang din naman ang laging dala ko sa kanila ano pa bang bago don.

Wala eh ganon na talaga sila di na magbabago ang mga yun sanat kase silang manakit lagi ng kapwa nila kaya si ganon kung managit lahat ng galit nila sakin napupunta lahat nalang ba sakin nila ibubunton ng galit nila.

Kung alam lang sana nila na mas gugustohin ko pang mawala kaysa maging parte ng pamilya nila.