Chapter 26

54 2 0
                                        

Masaya naman kami dati bago sila maglokong dalawa bakit pa ba sila bumuo ng isang pamilya kung sila din mismo ang sisira nito.

Ang ganda na sana eh pero sa isang maling disesyon ng isang mga magulang bigla nalang gumulo ang lahat na parang isang bagyo na yung dating masayang pamilya ay bigla na wasak sa isang kislap mata lang.

(𝐖𝐞 𝐛𝐚𝐜𝐤 2008)

𝐌𝐚 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐛𝐚 𝐰𝐚𝐠 𝐤𝐚 𝐧𝐚𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐮𝐦𝐚𝐥𝐢𝐬. Nakiusap ako sa inyo ma wag kayong umalis pero wala akong magawa isa lang akong bata.

𝐍𝐚𝐤 𝐝𝐢 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐞𝐡 𝐤𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠𝐚𝐧 𝐧𝐠 𝐮𝐦𝐚𝐥𝐢𝐬 𝐬𝐢 𝐦𝐚𝐦𝐚 𝐩𝐞𝐫𝐨 𝐛𝐚𝐛𝐚𝐥𝐢𝐤 𝐧𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐚𝐤𝐨 𝐛𝐚𝐛𝐚𝐥𝐢𝐤𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐤𝐚𝐲𝐨 𝐩𝐚𝐧𝐠𝐚𝐤𝐨. Sabi ni mama habang ng babagyang kumawala ang kanya mga luha.

𝐏𝐫𝐨𝐦𝐢𝐬𝐞 𝐦𝐨 𝐩𝐨 𝐲𝐚𝐧. Hindi ko alam kung bakit ganon nalang ang gustong gawin nila Mama at Papa sa binuo ni lang pamilya.

𝐎𝐨 𝐧𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐧𝐚𝐤. Ma nangako ka po sakin pero bakit hindi pala ako kasali sa pangakong binitiwan mo nong umalis ka diba ma anak mo din po ako pero bakit ganon pinaramdam mong hindi mo ako.

𝐈𝐩𝐚𝐧𝐠𝐚𝐤𝐨 𝐦𝐨 𝐬𝐚𝐤𝐢𝐧 𝐧𝐚 𝐢𝐢𝐧𝐠𝐚𝐭𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐲𝐮𝐧𝐠 𝐛𝐮𝐧𝐬𝐨 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐤𝐚𝐩𝐚𝐭𝐢𝐝 𝐚𝐠𝐚𝐭𝐚 𝐚𝐭 𝐰𝐚𝐠 𝐧𝐚 𝐰𝐚𝐠 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐛𝐚𝐛𝐚𝐲𝐚𝐚𝐧 𝐢𝐤𝐚𝐰 𝐲𝐮𝐧𝐠 𝐚𝐭𝐞 𝐤𝐚𝐲𝐚 𝐝𝐚𝐩𝐚𝐭 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐬𝐚𝐲𝐚 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥 𝐚𝐚𝐥𝐢𝐬 𝐧𝐚 𝐬𝐨 𝐦𝐚𝐦𝐚 𝐬𝐚 𝐭𝐚𝐛𝐢 𝐧𝐲𝐨. Ma iningatan ko na po yung anak mo na Kapatid ko pero hindi pala kapatid yung turing sakin ang saklap naman po non ma ni hindi ko nga hinahayaan na saktan sya ng ibang tao tas sasabihin nya sakin na pinapabayaan ko lang daw sya ang galing po ng bunso nyong anak mo anak na nga nag aalaga sa maraming taon na wala ka ako pa pala ang masama ngayon ma.

𝐎𝐩𝐨 𝐦𝐚. Ako naman si tanga na hindi man lang makatanggi sa inyo noon dahil kayo yung naging magulang ko pero ano na ngayon halos madurog na po ako ng dahil sa inyong lahat pero wala man lang kayong ginawang tama sakin kundi ang saktan ako ng paulit ulit at hinayaan yung umiyak gabi gabi sa madilim na kwarto habang tahimik na umiiyak ng walang nakakarinig na kahit isa sa inyo.

𝐊𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐛𝐚 𝐭𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚𝐧𝐠 𝐮𝐦𝐚𝐥𝐢𝐬. Ma diba tinanong ka ni papa non kung kailangan mo bang umalis pero mas pinili mong umalis kaysa magstay sa tabi naman ma.

𝐎𝐨 𝐤𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐤𝐚𝐬𝐞 𝐬𝐨𝐛𝐫𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐤𝐢𝐭 𝐧𝐠 𝐠𝐢𝐧𝐚𝐰𝐚 𝐦𝐨 𝐬𝐚𝐤𝐢𝐧. Ma alam kung nasaktan ka pero naisip mo bang mas nasasaktan kami kaysa sayo na mas piniling umalis para makaiwas ka sa sakit na dulot nyong dalawa ni papa pero bakit ako lang yung ng durusa sa mga ginawa nyong gulo sa pamilya natin.

𝐈𝐤𝐚𝐰 𝐧𝐚𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐡𝐚𝐥𝐚 𝐬𝐚 𝐦𝐠𝐚 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧 𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐧𝐚 𝐤𝐚𝐬𝐞 𝐤𝐚𝐲𝐚. Ma sabi mo pa kay papa na sya na ang bahala samin po ang ginawa nya naghanap sya ng iba at bigla nyang nakalimutan na may anak pala syang inaalagaan.

𝐀𝐧𝐨𝐧𝐠 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐦𝐨 𝐤𝐚𝐲𝐚 𝐝𝐨𝐧 𝐡𝐚 𝐞𝐡 𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐲𝐚 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧 𝐧𝐨𝐨𝐧 𝐩𝐞𝐫𝐨 𝐛𝐚𝐤𝐢𝐭 𝐡𝐮𝐦𝐚𝐧𝐭𝐨𝐧𝐠 𝐩𝐚 𝐬𝐚 𝐡𝐢𝐰𝐚𝐥𝐚𝐲𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐥𝐚𝐡𝐚𝐭. Oo nga naman ma ano bang hindi mo kaya ang alagaan ba kaming mga anak mo or yung makitang hindi ka makasama sa iba.

𝐃𝐢 𝐦𝐨 𝐚𝐤𝐨 𝐦𝐚𝐬𝐢𝐬𝐢𝐬𝐢 𝐝𝐲𝐚𝐧 𝐤𝐚𝐬𝐞 𝐮𝐧𝐚 𝐬𝐚 𝐥𝐚𝐡𝐚𝐭 𝐢𝐤𝐚𝐰 𝐚𝐧𝐠 𝐮𝐧𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐠𝐥𝐨𝐤𝐨 𝐬𝐚𝐭𝐢𝐧 𝐚𝐭 𝐢𝐤𝐚𝐰 𝐝𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐝𝐚𝐡𝐢𝐥𝐚𝐧 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐤𝐢𝐭 𝐦𝐚𝐬𝐢𝐬𝐢𝐫𝐚 𝐭𝐨𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐦𝐢𝐥𝐲𝐚 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧. Nagloko nga si papa pero sayo parin naman sya umuuwi pero ikaw ma sa tingin mo ba hindi ka nagloloko harap harap ko pa ngang nagloloko ka ma pero wala kang narinig na ng subong ako dahil una pala ikaw na po ang unang ng loko sa inyong dalawa ni papa.

𝐏𝐚𝐭𝐚𝐰𝐚𝐝 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐧𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐬𝐢𝐧𝐚𝐬𝐚𝐝𝐲𝐚 𝐧𝐚 𝐦𝐚𝐠𝐮𝐥𝐨 𝐭𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐬𝐚𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐦𝐢𝐥𝐲𝐚 𝐛𝐢𝐧𝐮𝐨 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐝𝐚𝐰𝐚𝐥𝐚 𝐩𝐚𝐧𝐨𝐧 𝐧𝐚 𝐦𝐠𝐚 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧 𝐧𝐢𝐭𝐨 𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐛𝐚𝐭𝐚 𝐩𝐚𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐢𝐥𝐚 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐢𝐰𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐬𝐢𝐥𝐚 𝐬𝐚𝐤𝐢𝐧 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐦𝐨 𝐧𝐚𝐦𝐚𝐧 𝐬𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐬𝐚𝐦𝐚 𝐧𝐚𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚 𝐩𝐮𝐩𝐮𝐧𝐭𝐚𝐡𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐛𝐚 𝐲𝐮𝐧. Ma sa tingin mo ba sinandyan ni papa na masira tong pamilya nya hindi ma kase una palang kayo na talaga yung problema at ayaw nyo nalang amin na mali kayong dalawa palibhasa kase sa inyo walang ng papatalo eh.

𝐏𝐞𝐫𝐨 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐤𝐨 𝐧𝐠𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐚 𝐤𝐚𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐥𝐚𝐡𝐚𝐭 𝐤𝐚𝐲𝐚 𝐤𝐨 𝐧𝐠𝐚 𝐢𝐢𝐰𝐚𝐧 𝐬𝐚𝐲𝐨 𝐲𝐮𝐧𝐠 𝐭𝐚𝐭𝐥𝐨𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐭𝐚 𝐝𝐢𝐛𝐚. Ma ang sakit marinig sa na hindi muna kami kayang alagaan pa kaya mo kami inawan ang days mo talaga ma naghanap ka lang ng dahilan para iwan kami diba ma yun talang yung layunim mo nong una palang diba ma.

𝐏𝐞𝐫𝐨 𝐬𝐚 𝐭𝐢𝐧𝐠𝐢𝐧 𝐦𝐨 𝐤𝐚𝐲𝐚 𝐤𝐨 𝐝𝐢𝐧 𝐛𝐚 𝐚𝐥𝐚𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐧𝐠 𝐦𝐚 𝐦𝐚𝐛𝐮𝐭𝐢 𝐭𝐮𝐧𝐠 𝐦𝐠𝐚 𝐚𝐧𝐚𝐤 𝐧𝐚𝐭𝐢𝐧 𝐩𝐚𝐠 𝐢𝐧𝐢𝐰𝐚𝐧 𝐦𝐨 𝐬𝐢𝐥𝐚 𝐬𝐚𝐤𝐢𝐧. Ma sa tingin mo din ba na kaya ng isang lalaki na mag alaga din ng mga bata diba ma kase mas maaalagaan mo kami kaysa kay papa pero hindi eh mas ginusto mong iwan kami kase alagaan kami ni kuya at ni bunso ma.

𝐀𝐡𝐡𝐡 𝐢𝐰𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐛𝐚𝐬𝐭𝐚 𝐢𝐤𝐚𝐰 𝐧𝐚 𝐚𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐡𝐚𝐥𝐚 𝐝𝐲𝐚𝐧 𝐭𝐨𝐭𝐚𝐥 𝐠𝐢𝐧𝐮𝐬𝐭𝐨 𝐦𝐨𝐧𝐠 𝐦𝐚𝐠𝐥𝐨𝐤𝐨 𝐤𝐚𝐲𝐚 𝐩𝐢𝐥𝐢𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐦𝐢𝐥𝐲𝐚 𝐦𝐨. HaHaHa parang hindi ka naman ng loko ma sa harap ko pa nga eh pero Hindi ko lang siba yung totoo kahit alam ko na ang lahat lahat.

𝐎𝐨 𝐧𝐚 𝐦𝐚𝐥𝐢 𝐧𝐚 𝐤𝐨 𝐬𝐚 𝐩𝐚𝐫𝐭 𝐧𝐚 𝐲𝐮𝐧 𝐧𝐚𝐠𝐬𝐢𝐬𝐢𝐬𝐢 𝐧𝐚 𝐧𝐠𝐚 𝐚𝐤𝐨 𝐤𝐚𝐲𝐚 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐝𝐢𝐭𝐨 𝐤𝐚 𝐧𝐚𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐬𝐚 𝐦𝐠𝐚 𝐛𝐚𝐭𝐚 𝐤𝐮𝐧𝐠 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐩𝐥𝐞𝐚𝐬𝐞. Ninamin naman na ni papa na mali sya ah pero bakit hindi ka din umamin na mali ka din ma bakit si papa lang lahat ang may kasalanan kung pareho din naman kayo yung ng kamali tas damay pa pati mga anak nyo sa gulong ginawa nyong dalawa ang daya naman kung ganon ma.

𝐒𝐨𝐫𝐫𝐲 𝐩𝐞𝐫𝐨 𝐡𝐢𝐧𝐝𝐢 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐤𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧𝐠𝐚𝐧 𝐤𝐨 𝐧𝐠 𝐮𝐦𝐚𝐥𝐢𝐬. Ma kung kailangan mong umalis sana wag ka nalang ng paalam at nangako na babalik ka kung hindi naman pala ako kasali sa babalikan mo kase sobrang sakit eh ma sa sobrang sakit unting unti ng nabubura yung mga alala ko tungkol sa inyo dahil sa dalas ng pag sakit ng ulo ko ay sya rin pagbura sa mga alaalang na iwan nyo sakin pero yung sakit nanatiling naiwan sa puso ko na hanggang ngayon ay ikinadudurog ko parin ng sobra ma.

Ano pang silbi ng paghihintay ko ng maraming taon kung hindi din pala ako mahal ng nanay ko na nangakong babalikan ako balang araw pero hindi nya tinupad sakin kung sa mga kapatid ko okay na sigurong ganto at least nakita ko na wala akong halaga sa kahit na sino dito sa mundong ito baka sa iba panahon at sa ibang Lugar ay magkaroon ako ng halaga.

Pero sa ngayon ay hindi talaga ito ang lugar na nararapat sakin bahagi lang ako ng magulong mundong ito na wala may gusto at walang nagmamahal sa katulad ko.

Siguro nga panahon na para lumayo sa magulong mundo na ito sobrang sakin para sakin na makita sila na malapit lang sakin pero di ko naman ramdaman ma nandyan sila para sakin.

𝐁𝐫𝐨𝐤𝐞𝐧 𝐅𝐚𝐦𝐢𝐥𝐲 Where stories live. Discover now