[R18] Ang Artista and The Ex

Chapter 6

Abigail's POV

"Mayroong new project si Gavin para sa upcoming film festival. We expect you Gavin... To come with Abigail to go to London for 2 weeks."

Tumayo ako sa kinauupuan ko, "Wait what? Akala ko ako lang mag-isa? We never talked about Gavin coming with us." From the corner of my eyes, I eyed Gavin and rolled my eyes. Bakit ba ganyan siya maka ngiti? Nakakatuwa pa sa kanya ang lahat ng ngyayari ngayon?

"This is what our meeting was for Ms. Fajardo. Gavin insisted. Gusto kasi daw niya na siya ang pumili sa susuotin niya. We have no other choice." Kailan pa naging picky si Gavin sa damit? Eh hindi nga nagsusuot yan ng kahit ano sa bahay dati eh! Iilan lang boxers niyan, madalas hindi pa nag susuot pag aalis. Wala na ba talaga akong magagawa? Kailangan ba kasama siya?

"Fine... Kailan 'to?" Tanong ko kay Lorraine.

"Gavin cleared his schedule for this... This Wednesday. You have 2 days to pack up. And I was thinking, didn't you stay in London before Abigail?" I stayed in London before. It was only for 8 months para sa internship sa isang clothing company.

"Iniisip ko kasi na baka pwedeng huwag muna kayong mag-hotel ni Gavin since may apartment ka naman soon. Malaki kasi ang gagastusin." Dammit. Maliit lang ang apartment ko sa London. Mahal kasi ang rent soon kasi city-locate. Kasya lang ang isang tao kasi it only includes one bathroom, one kitchen, at one room. Hindi kami mag kakasya ni Gavin unless he agrees to sleep on the sofa.

"Maliit lang ang tinitirhan ko, I don't think na-"

"It's fine. I can sleep at the floor." I looked at Gavin and rolled my eyes. That's a great idea. Just right to make his life into a living hell.

"Fine." I finally said. Wala akong panahon makipagtalo kah Gavin. Last time, halos magkaroon ako ng sakit ng ulo araw araw dahil sa pag aaaway namin. And I dont want that to happen again.

____

NAIA Airport

"Salamat talaga Pamela, bantayan mong mabuti si Gio at Genie ah... Yung gatas, binigay ka sayo yung oras.. Si Genie, 9pm palang patulogin mo na. Kung Hindi mo kaya, do me a favor, ask your sister. She knows.." Napatawa ako ng narinig kong agawin ni Genie ang telepono Kay Pamela.

"Mom! Don't forget my Cadbury chocolates! Not fruit and nuts! And Buy Gio some new toys too!"

"I'll miss you baby, promise hindi kakalimutan ni mommy. Pray before you sleep ha? Sige na, mag bo-board na ako. Be a good boy. I love you. I'll call via Skype." I made a kiss sound and hunged up.

"Tara?" Tanong ni Gavin in which I nodded as a respond. Pero nagulat nalang ako ng hawakan niya ang kamay ko. I don't even think he realized he is holding my hand. Nag baba tingin nalang ako.

Once we get in the plane, Gavin gave me the window sit. "Akala ko ba sa Window ka?" Tanong ko. Kanina kasi ay muntikan na kaming mag away dahil parehas naming gusto na ma-upo sa tabi ng bintana.
"Bakit pinapauna mo na ako ngayon?" Tinaasan ko siya mg kilay.

"Wala lang nag bago na isip ko." Ngumiti siya sa akin and I rolled my eyes again. "Well, nag bago narin ang isip ko. Go sit there." Nguso ko sa Window sit. Mag ka-salubong ang kanyang kilay habang umuupo siya sa Window sit, pero inalis ko nalang ito sa isipan ko ay tumabi sa kanya.

Isa naman lalake ang tumabi sa akin. 3-seater kasi ang British airways na sinakyan namin.

"Hey Beautiful, so you're my sit-mate huh?" Mukhang half-Filipino ang lalake pero mayroon siyang napaka strong na British accent.

"Don't flirt..." Bulong sakin ni Gavin.

"Pake mo? I'm single." I whispered back. "Yeah, I guess I'm stuck with you for 18 hours." Sagot ko sa lalake and I laughed. At mukha naman itong kinainis ni Gavin kasi agad nitong isinuot ang kanyang head phones na padabog.

It didn't take long for the plane to take off but I suddenly remembered the time when me and Gavin wanted to runaway. I couldn't remember the exact time and day but I'm pretty sure he said something about running away. And look at us now, we seems like a couple running away from everything.

That time, I wanted to runaway with him too- natakot lang ako na baka pag sisihan niya ito sa huli because it was his dream to be an actor. And all of it was worth it. Hindi siya nag sisise ngayon because he is happily married. And he didn't have to run away kasi parehas lang sila ng wife niya na sikat.

____

Pag-gising ko ay madilim sa buong eroplano at kaunting ilaw lang ang bukas. Tinignan ko sa screen ko na gabi na pala at ilang oras pa ang a-abutin hanggang sa makarating kami sa London. Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. I looked at Gavin sleeping with his arms crossed across his muscular chest. Napaka gwapo talaga ng lalakeng to... Lalo't na kapag matutulog kasi parang bata lang ito na Walang pakialam sa mundo.

Kinuha ko ang Blanket na nakaipit sa harap ng upuan ni Gavin at kinumutan siya. Bigla rin naman akong nakaramdam ng lamig. I reached towards the pocket pero Walang blanket na nakalagay doon. Paano akong hahanap ng kumot when mukhang tulog na ang mga tao dito?

Halos mapatalon ako sa gulat ng kumutan ako ni Gavin. "Buti nalang malaki ang kumot, let's share." He said in his husky yet sleepy voice. Nakaramdam ako ng kaba. Bigla nanaman kasing tumakbo ang puso ko. I feel like a teenager who talked to her crush for the first time.

"Sa-salamat." I smiled at agad naman akong nag-hanap ng mapapanood sa screen. I didn't want to look at Gavin kasi baka may mabasa siya sa akin.

Eto na nga lang kahit napanood ko na.

Ilang oras din akong nanood ng sikuhin ako ni Gavin kaya napatingin ako sa kanya. "Bakit ma umiiyak?" Mahinang tanong niya kasi tulog pa ang karamihan.

Umiiyak ako? Hinawakan ko ang basa Kong pisngi at tsaka pinunasan ito. Bakit kasi nanood pa ako ng Starting Over Again? Eh noong nanood ako ng sine kasama si Lizette noon ay mutikan na akong itapon sa sinehan dahil sa lakas ng iyak ko.

"Because he moved on."

"I don't think he did. I'm sure mahal niya pa rin siya. People are just cowards."