𝑬𝒇𝒖𝒍𝒊𝒎 ̷~̷

11.b^lüm

وَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْۜ لَوْ اَنْفَقْتَ مَا فِي الْاَرْضِ جَم۪يعًا مَٓا اَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ اَلَّفَ بَيْنَهُمْۜ اِنَّهُ عَز۪يزٌ حَك۪يمٌ

Ve (Allah), onların kalplerini birleştirmiştir. Sen yeryüzünde bulunan her şeyi verseydin, yine onların gönüllerini birleştiremezdin, fakat Allah onların aralarını bulup kaynaştırdı. Çünkü O, mutlak galiptir, hikmet sahibidir. (Enfal/63)

"Kainatta tesadüf yoktur. Tevaffuk vardır. "

.....

Zeynep:*Gözlerini karanlık bir odada açtı zeynep elleri bağlıydı yerde oturmuştu ayakları bağlı değildi.. korkuyla etrafına baktı ayağa kalktı elleri arkadan bağlıydı ne kadar denesede açılmamıştı.. kapıya gitti arkasına dönüp açmaya çakışsa bile kilitliydi kapı önüne dönüp ayağıyla vurdu kapıya sertçe* "Açın kapıyı! bırakın beni! ne istiyorsunuz!? " *Ses gelmeyince kız etrafta keskin birşey aradı ama yoktu.. aniden kapı açılmıştı karşısında o adam vardı.. vahid.. aylarca kabusu olan o adam.. yutkundu zeynep yavaşça geriye ilerledi* "Ne istiyorsun ya! Neden getirdin beni! Çektirdiklerin yetmedimi! "

Vahid:"İstediğimi almadım zeynep hanımanne.. " *Kapıyı kapattı adam*

Zeynep:*Korkuyla geriye yürürken ayağının yakılmasıyla yere düştü zeynep sürüne sürüne duvara kadar vardı.. *

Vahid:"Ben alıcaktım seni nikahıma.. Lakin.." *Karnına baktım geri ona* "Bu karnındaki sabi mani oldu buna.."

Zeynep:"Ya vicdanın yok mu senin! yazık ya kendi oğlunu baş düşman seçtin! ya gelinine nasıl göz koydun! Yazık ya yazık! Yazık o adama neler çekti ya!"

Vahid:"O benden değerlimi aldı! bende ondan alıcaktım! ama hamile bırakmış seni! ama dursun o.. dursun.. "

Zeynep:"O.. o nerde!? ben bulamadım onu.. ne yaptın ona! "

Vahid:"Gözü senin üstünden ayrılmıyordu.. göz hapsine tutuyordu seni mani olucaktı seni almama bende engelden kurtuldum.. "

Zeynep:"Ne yaptın dedim! "

Vahid:"Korkma ya.. karşı odada aşığın.. "

Zeynep:"Gidicem ben. " *Ayaklandı zeynep Vahid kolundan tuttu aniden*

Vahid:"Gıdıcez.. Zeynep.. gıdıcez.. " *Kolundan ilerletmeye başladı karşı odaya gelince kilidi açtı Vahid zeynep korkuyla baktı ilk ama yüzünde bir ciddiyet vardı cüneyd'in.. sanki en başa dönmüş gibiydi.. zeynep hafif sesiyle konuştu.. *

Zeynep:"Cüneyd.. "*Cevap vermeden suratına baktı kızın oturduğu sandalyeden gülümsemiyordu.. şuan boynuna sarılması bağırması gerekmiyormuydu ellerini açıp onu kurtarması..*

Vahid:"Getirdim karını.. "

Zeynep:*Zeynep hala birşey demeden ona bakan cüneyde bakıyordu yutkundu Vahid kolunu bırakmıştı kızın elleri hala bağlıyken Cüneyd Zeynep'in aksine hiç bağlanmamıştı.. lakin yerdeki iğne ve ilaç kutularıyla durdu zeynep* "Cüneyd.. " *İkidir ancak bunu diyordu zeynep.. *