وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰه۪يمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَاَتَمَّهُنَّۜ قَالَ اِنّ۪ي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًاۜ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّت۪يۜ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِم۪ينَ
Vaktiyle Rabbi İbrâhim'i, birtakım emirlerle imtihan etmiş, o da bunları harfiyyen yerine getirmişti. Bunun üzerine Rabbi ona: "Seni insanlara önder yapacağım" buyurdu. İbrâhim: "Zürriyetimden de önderler çıkar!" diye dua edince: "Benim verdiğim söz, zâlimler için geçerli değildir!" buyurdu. (Bakara/124)
.....
Zeynep:*Vahidin kelamıyla gözleri açıldı kızın adama baktı sonra cüneyde hızla kalkmak için hamle yaptı ama Cüneyd öylesine sıkıca tutmuyordu ki kız çivilendi adeta oraya.. * "L-levent amca! Uyan ne olursun uyan! "
Vahid:"Zevcen hala başka erlerin ismini zikr eder olmuş oğlum?.. "
Cüneyd:"Öğrenicek.."
Vahid:"Uzatmaya hacet lüzum yok! Aç başını dedim Cüneyd! "
Zeynep:"Hayır! Cüneyd bana bak gözlerime bak! En derinine bak! Sen bu değilsin cüneyd! Ne olur kendine gel! Y-yapma Allah aşkına! "
Cüneyd:-Aniden o gözlere çevirdi gözlerini Cüneyd zaten aşinası olduğu o gözlere.. şahadet oluyordu, aklı alebe çalıyordu sanki onla.. zira bu gözler hafızazasını açıyordu.. vahidin sözüyle ona baktı Cüneyd aklı gidip geliyordu zaar.. -
Vahid:"Evladım! hadi! "
Zeynep:"İşitme onu! Gözlerime bak! hakikat orda gizli Cüneyd! içindeki hakikat orada! idrak et!"
Cüneyd:*Bir zevcesine birde babasına bakıyordu genç adam.. aklına gelen az çok anılarla durdu içindeki semaları işitti Cüneyd.. bir iki adım geriledi* "S-sen.. sen yaptın! sen kaçkrdın benide onuda! beni kurta çevirdin çevirdin önümde ceylan attın sen! Sen işledin o ameli! "
Flash back-
Cüneyd:*Halsiz haliyle gözlerini açtı genç adam bir depoda yerdeydi ayaklandı birden kapıyı açmaya çalıştı lakin olmadı geriledi* "Kimse var mı! yardım edin Allah için! " *Birden kapı açılınca oraya baktı Cüneyd babası karşısındaydı geriledi aniden* "Sen ne yaptın bana!? "
Vahid:"Sakin evladım.. burda olman senin intigan aslında yada vazgeçeceklerin..imtihanın..teşrif ettin yola geleceksin tabi.."
Cüneyd:"Ne saçmalıyorsun sen? "
Vahid:"Velhasıl kelam şu çocuk.. bu içimdeki lut kavmi ateşini hemmedan için..sen gireceksin o ateşe.. "
Cüneyd:"Ben bu ateşe mani olmadım zinhar olmamda! kendi içinde istişareye tutulmuşsun! Kendi içindeki ateşe şacerat oluyorsun haberin yok senin! "
Vahid:"Hz ademe ilk secde etmekten sakınan şeytanların başı iblis.. sen arefesin onu.. "
Cüneyd:"Beni kıyas ettiklerine bak! Dön kendine şahadet ol! içindeki ateş habil ile Kabil'in arasındaki ateş gibi büyüyüp cana kıyacak kadar olmuş!"
Vahid:"Hayır oğlum.. kıymayacam sana.. sen benim kıymetlimi aldın..ama korkma senin kıymetlini kendin alıcaksın.. "
Cüneyd:"Zeynep.. " *sessizce zikr etti bu adı..gözlerindeki ateş büyüdü genç adamın hızla adamın yakasını tuttum duvara itip yakasından sıktı* "Ne yaptın ona!"
ŞİMDİ OKUDUĞUN
𝑬𝒇𝒖𝒍𝒊𝒎 ̷~̷
Novela Juvenil𝑨𝒊𝒍𝒆 𝒕𝒓𝒂𝒗𝒎𝒂𝒍𝒂𝒓ı 𝒚ü𝒛ü𝒏𝒅𝒆𝒏 𝒉𝒂𝒇ı𝒛𝒂𝒔ı𝒏ı 𝒌𝒂𝒚ı𝒑 𝒆𝒅𝒆𝒏 𝑪ü𝒏𝒆𝒚𝒅 𝒚𝒂𝒌𝒍𝒂şı𝒌 𝟖 𝒂𝒚 𝒔𝒐𝒏𝒓𝒂 𝒆𝒗𝒊𝒏𝒊𝒏 𝒚𝒐𝒍𝒖𝒏𝒖 𝒃𝒖𝒍𝒎𝒖ş𝒕𝒖𝒓 𝒍𝒂𝒌𝒊𝒏 𝒉𝒊ç𝒃𝒊𝒓 ş𝒆𝒚 𝒃𝒆𝒌𝒍𝒆𝒅𝒊ğ𝒊 𝒈𝒊𝒃𝒊 𝒈𝒆𝒓ç𝒆𝒌𝒍𝒆ş𝒎𝒆𝒎...
