Reaching The Clouds

Chapter 2

Pagod akong humiga sa kama ko at agad na pinikit ang mga mata ko. wala naman akong ginawa pero pakiramdam ko pagod na pagod at ubos na ubos ako sa araw na 'to.

kinuha ko ang cellphone ko nang marinig ko ang tunog ng notification. taka kong binuksan ang facebook account ko nang makitang may nag send sa akin ng friend request.

kunot noo kong tinignan ang account nito at agad na in-screenshot para itanong sa kaibigan ko kung kilala nya.  matapos kong mag tipa ng mensahe ay agad ko ding pinatay ang cellphone ko at pinikit ang mata para dalawin ng antok. 

"na accept mo na ba?"

"oo, sabi mo kasi e." sagot ko habang nakatingin sa sinusulat ng prof namin sa whiteboard

lumingon ako kay Jan nung kinurot nya ako sa braso "magchachat daw sya sayo mamaya, reply  ka ah" tumango lang ako "mga mamsh binibenta ko na si Isla" dugtong pa niya. napailing nalang ako at mahinang natawa

"kain tayo mamaya?" tanong ni elle. humikab ako at niligpit ang notebook ko.

"Pass uwi ako sa cavite." sagot ko

"Pass din may training ako" sagot naman ni Jan

gaya nga ng sabi ni Jan ay magmessage nga yung kaibigan nya. Pasado alas singko na at pauwi ako sa bahay namin sa cavite. second sem yata nung first year nung lumipat kami, maliban sa doon nakabili ang tito ko ng bahay ay masyado na ding magastos ang mag rent sa manila.

Since high school kinuha na ako ng tito ko sa lola ko. matanda na din si nanay para mamroblema sa pang araw-araw na gastos ko sa school. malaki ang pasasalamat ko sa tito ko dahil siya ang reason bakit nandito ako sa kung ano ako ngayon. I won't reach this far if not because of him, syempre dalawa sila ni tita.

nasa jeep ako nang maisipan kong magreply. when was the last time I entertain people? after that breakup with jasper? i never talked to any guy, I never tried to entertain— ngayon palang ulit.

Keezislah:
just got home. slr, wala akong data. hindi ako nakapagreply agad.

after I sent my message ay nilapag ko agad ang bag ko sa kama at dumiretso na sa banyo para mag half bath. halos dalawang oras din ang byahe ko mula manila pauwi sa amin. kasalanan ng traffic to e.

days had passed and the conversation between me and Josiah continued. halos araw-araw ko syang kausap and I admit I enjoy talking to him through phone. hindi pa nga lang kami nagkikita personally kahit na we're in a same university. I'm a bit shy also, every time my friend Jan keep on asking an update between me and his teammate.

"Daan daw sila dito, akyat sila sa 6th floor." Jan said. I'm playing with my pen while our professor is busy writing on the board. tumango lang ako sa kanya.

"Nag uusap parin naman kayo diba?" he asked again. I just nod my head "sya yan?" he asked again as he saw me typing on my phone.

"oo" sagot ko. I took a picture of my arms including Jan's arms and send it to him as a proof that i'm seating beside Jan

Josiah:
Ako dapat katabi mo

I rolled my eyes and started to type again. Sometimes he became cringe yet I'm still enjoying talking to him kahit minsan and nonesense na ng topic namin.

"Tignan mo naman mamsh,nakasilip sa pinto oh" Jan said

napayuko ako dahil sa hiya. Para kaming high school student "nakakahiya" mahina kong bulong pero rinig iyon ni Jan

"Mamsh kung hindi ka lalandi ngayon hindi ka makaka move on kay Jasper. 3 years na lumipas ate ko. usad-usad din. ayan si Josiah oh." mahina nyang pangaral sa akin. napabuntong hininga nalang ako.