Olivia

Love 8

"Are you sure?" Taas kilay na tanong ni Maria kay Olivia.

She felt laughing, "Ilang beses mo na tinanong sa'kin, 'yan, Maria." Sa puntong nakakapanibago tuwing ginagawa ito nito.

Nanlisik ang mga mata nito, "I'm not that demon. Mga magulang mo parin ang pinag-uusapan natin. Kailangan ko lang siguraduhin." Umikot pa ang mata nito.

Maybe, maybe it's for the best. Nakaraan lang ay nalaman nya na patay na ang kanyang mga magulang, wala s'yang kakaibang naramdaman tungkol dito. Tila normal na pag-uusap lang ang naganap para sa kanya.

Dapat ba s'yang umiyak? Malungkot? Magalit sa may gawa nito? No. She doesn't know emotions. Para sa iisang tao lang ang mga ito nakalaan, wala na iba.

She let out a disappointed sigh. Wala si Cedric ngayon sa tabi nya. Pumasok sya sa school kahit ayaw nya, kinumbinsi rin kasi sya nito. Should she burn her school? What a good plan, Olivia.

When she saw someone, her darkened eyes lit up. "Cedric!" She yelled with anticipation and astonishment. He's here! Sinusundo ba sya nito?!

Tumakbo sya sa direksyon nito at iniwang mag-isa ang kaibigang si Maria. Napansin nya kung paano sumulyap si Cedric sa likuran nya bago malapad na ngiti s'yang sinalubong.

Ahhh! Ito naman ngayon ang sumasalubong sa kanya! She's so happy! Parang araw-araw ay isang maganda at hindi makapaniwalang panaginip nya.

"Tama ba ang timing ko? Uwian nyo naba?" He asked.

Mas lalong tumatag lang ang plano ng dalaga na pasabugin ang sarili n'yang eskwelahan para dito. "Yes!"

Nakuha nya ang head pat mula dito kaya wala sa sariling napapikit nalang sya upang damdamin ito. Ngunit sekretong napasimangot sya ng malaman na hindi lang pala sila nag-iisa.

"Who's this man, Olivia?" Tanong ni Maria.

Wala syang klase si Maria kaya bumisita dito sa school nya para magtanong ng magtanong patungkol sa pagkakamatay ng mga magulang nya. Sinabi kasi nito na ang mga magulang nito ang may hawak ng mga bangkay ng mga magulang nya.

Although Maria may have believed that her own parents were to blame, she was aware that Cedric had played a part.

Hehehehe. Although I don't need Maria anymore, I'm incredibly grateful that she still speaks to me gently like a friend. Cedric! Cedric! Cedric is here! Sapat na si Cedric sa buhay ko. Ahhh, my Cedric! My angel.

Niyakap ni Olivia ang braso ni Cedric at masayang hinarap ang kaibigan. "Matagal ko na talagang gusto kayo ipakilala sa isa't isa. Maria, this is Cedric," Tumingala sya sa lalaking katabi, "Cedric, this is Maria. She's my friend."

She happily introduced them to each other. Matagal na nya itong pinapangarap, na ipakilala ang dalawang taong pinakaimportante sa buhay nya. Of course, nangunguna parin si Cedric.

"I see. Nice to see you, Maria." The man spoke pleasantly, but his eyes didn't match what he was saying.

After squinting her eyes for a bit, Maria smiled, "Nice to see you too. You two is really perfect." Bagay na bagay kayo ng trip sa buhay.

Cedric chuckle, "I'm glad if that's how you see us. Don't worry about Olivia." Mind your business and leave Olivia alone.

Maria's lips twitch slightly. "Good. Masyado pa namang maraming lobo sa panahon ngayon." Huwag mo idamay si Olivia sa gawain mo. Wolf under the sheep clothings.

Parehas na tumawa ang dalawa matapos ng palitan ng salitang nangyari. Tanging inosenteng nakangiti si Olivia sa gitna, pinapanood ang dalawang mag-usap.