Heartless

H3

     "JIKO POV"

After hearing my name I was so shocked, is this really happening? Im the one who got the stupid scholarship.

Nag salita muli ang mc.

" Majiko Alypos Ronashi, please stand up and proceed to the stage" tumayo naman ako at pumunta sa stage. Nag si palakpakan naman ang mga tao.

Natapos ang programa kanina at ngayon ay nasa opisina ako ng university Kasama ang mayor na may pakana ng scholarship at ang head at Dean ng university. Mayroon lamang silang mga pinapirma sakin na papeles ngunit syempre binasa ko muna ang laman nito at saka pumirma, pagkatapos non Ay nagpasalamat ako at inexplain lang sakin ng head teacher ng school and Dean kung kailan ako mag sisimula sa pag pasok ko dito sa university.

Pauwi na ako ng aparment pero hindi pa rin ako makapaniwala na ako ang ma swerteng na bunot. Pag da ting ko ng apartment dumiretso ako na ako sa kwarto at nahiga sa kama, ipinikit ko ang aking mga mata at maya maya lang ay nakatulog na rin ako.

Alasingko na nang hapon nang magising ako, gumayak na ako at papasok  nalang ako sa trabaho sayang din yung sasahurin ko ngayong gabi. nang makalabas ako ng apartment sumalubong saakin ang masayang muka ng matandang babae na syang nag bigay sakin nung form.

"iha congrats! ang swerte mo ikaw ang nabunot para sa scholarship ni mayor masaya ako para sa yo!" masayang sabi ng matanda na hanggang ngayon hindi ko pa rin alam ang pangalan.

"salamat po" pasasalamat ko naman " sya nga po pala disinwebe na po ako mag babaynte na rin at ano po palang pangalan ninyo?" dagdag ko pa, nakakahiya kasi mag tatatlong taon nako dito sa apartment niya hindi ko parin alam ang pangalan nya o sadyang limot ko lang.

" ay ganun, sya tawagin mo nalang din akong nanay rosing" nanay rosing. ang bait ni nanay rosing ngunit ayoko din na mapalapit sya sa akin. nag paalam na rin si nanay rosing at tinanguan ko naman at umalis na rin.

Nakasay na rin ako sa jeep at pumara ng makarating na sa tapat ng iskinita na pinag hihintuan ko papuntang bar.

Nang makababa nako ay dumiretso nako maglakad sa may isikinta at ng masulyapan ko na ang highway ay tumawid na ako at dumireto sa salikod ng bar sa may exit at doon pumasok, pero hindi ko pa man din nasasara ang pinto ay bumukas ulit ito na syang dahilan ng ikinabagsak ko sa sahig at iniluwal non si jas na hingal na hingal at wari moy hinabol ng aso sabay lapit sa pagmumuka ko.

"jikoooo!!" malakas na tili nito mismo sa muka ko. nairita naman ako at nagsalubong ang kilay ko. ano nanaman kayang problema ng babaeng to.

"katapat mo lang ako" malamig kong sabi na syang ikinatigil nito at mukang narealize nya rin na magkatapat lang kami.

"ay sorry ano bang ginagawa mo dyan sa sahig ha?!" sabay tanong nito at tumayo na para bang hindi nya kasalanan ang nangyrari. tumayo ako at inismiran ito.

"tss" ako.

"ay ano pabang aasahan ko sa babaeng ito e laging mute ang bibig nito hihi" bulong nito pero rinig ko naman. may pag ka tanga talaga tong babae nato minsan.

"so ayun na nga kyahhhhh bwiset ka ang swerte mo ikaw yung nakakuha ng scholarship akalain mo yun nag apply ka din pala don akala ko yung dalawang kolokoy lang ang makaka agaw ko don ikaw din pala hindi kasi halata sa face mo na mag kaka interes ka sa mga ganong ganap pero oo nga pala tao ka rin pero always silent mode nga lang ahahhahaha o sya tara na bihis na tayo madaming costumer ngayon" mahabang dada nito.

hindi ba nauubos laway nito? araw araw daming sinasabi o kaya kwento tsk.

Nang makapag bihis na ako ay dumiretso na ako kung saan napakaraimg customer.