Multi Yağmur Toprak
Toprak
Umut yoğun bakıma gireli 1 hafta olmuştu ama sanki 1 hafta değil bir ay gibi geçmişti.Her şey günden güne kötü gidiyordu Yağmur berbat halde kendinde değildi ne düzgün yemek yiyordu ne de bizle konuşuyordu sadece annemle konuşuyordu.
Annem ve babam Yağmurun o halini gördükçe daha kötü oluyordu.Babamda bende suçluluk duygusu hissediyorduk.Kerem Amcamla babamın arası düzelmişti ama Kerem Amca ve Melek Teyze Yağmur gibi yaşamaktan vazgeçmişlerdi resmen.
Bu karmaşıklığın içinde tek iyi olan Nisa ve bendim psikolojik olarak değil ama aramız iyiydi.Yağmur çoğu zaman okula gelmiyordu bende sadece Nisa için gidiyordum.Nisa nerdeyse her gün geliyordu Yağmura çok iyi geliyordu Nisanın varlığı.
Okulda öğretmenler de dahil herkes üzgündü Umut herkesin sevdiği biriydi ve okul bile durgundu gittiğimde herkes soruyordu benim tek dediğim şey aynı demekti.
Bu gün günlerden cumaydı.Yine herkes mutsuz ve sessiz bir kahvaltı yapıyorduk.Yağmur yine masada yoktu annem ona tepsi ile odasına çıkarmıştı.
"Oğlum yesene düzgün."dedi babam.Annem tabak hazırlamıştı ama kimse gibi benimde boğazımdan bir şey geçmiyordu.
"Yiyorum işte baba."dedim ve bir salatalık attım ağzıma.
"Sende yemiyorsun baba en çok koşturan sensin hem bizim şirket hem Kerem Amcamın ki."dedim.
"Yiyorum işte bende."dedi ve o da salata attı ağzına.Annem gelip sofraya oturdu.
"Gelecek mi okula."dedim gelmeyeceğini bile bile.
"Yok Umutu görmeye gidicem dedi bende düzgün yersen girmene izin veririm dedim yoksa hiç bir şey yemiyor."dedi.Her gün Umutu görmeye gidiyordu tabiki bizde gidiyorduk.
"Toprak bitir o tabağını bak okula gidiceksin."dedi annem.
"Hiç bir şey yemek istemiyorum anne yiyemiyorum."dedim.
"Ada sen oturup yer misin hadi"dedi babam.
"Siz bitirin tabaklarınızı ben Meleklere götüreyim biraz yemiyorlarda yedirmeye çalışmam işte."dedi annem.En çok yorulan çalışan annemdi.Hem buraya hem oraya hemde hastahaneye yetişiyordu.
"Ben sabah Umutun yanına gidicem sonra Keremin şirkete geçicem geç gelebilirim."dedi babam.
"Tamam canım."dedi annem ve babamı öptü.
"Yağmur nasıl."dedim.
"Aynı ne olur konuşup üstüne gitmeyin Umut uyanmadan sizinle konuşmak istemiyor."dedi annem.Her konuşmaya çalıştığımızda sinirlenip amcamlara gidicem diye tutturuyordu.Annem yaptıklarını alıp Melek Teyzelerin evine gitti.
"Baba ya Umut uyanmazsa."dedim gözlerim dolu bir şekilde.
"Saçmalama Toprak senin kardeşin ne kadar sağlam olduğunu en iyi sen biliyorsun aslanım."dedi.
"Baba ben çok yoruldu gerçekten yoruldum.Kardeşim dediğim adam orda yatıyor uyanmaya bilir kardeşim berbat halde en çok ihtiyacım olduğu zamanda ona sığınamıyorum ben acımızı dindiremiyoruz nefret ediyor benden.Herkes dağıldı kimse mutlu değil uyanmazsa biz nasıl eski halimize döneceğiz."dedim ve gözümden bir damla yaş düştü.Babam omuzumu sıvazladı.
"Umut uyanacak ve her şey eskiye dönecek merak etme. Yağmur?"dedi babam kafamı döndürdüğümde Yağmurun bizi dinlediğin gördüm.
"Kızım."
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Yeraltı
قصص عامةAda ve Ayazı anlatan bir hikaye.Ada kızımız naif kırılgan genç bir doktor tesadüfen karşılaştığı Yeraltının en bilinen isimlerinden Ayaz ise onun aksine sinirli ve oldukça sert bir adam.Tesadüfen karşılaşmaları nelere sebep oldu bakalım.. Hepizini b...
