#මන්ද්ර_ස්වර_36
#ස්වරගේ_කෝණයෙන්
Swara's POV
"අයියෝ අහකට වෙන්නලාකො රෙද්ද මට හුස්ම ගන්නත් බෑ!"
පබ් එක ඇතුලෙ කේඩ් අයියගෙ රූම් එකට මාව එක්ක ආපු ගමන් තුන්දෙනා නිකන් මාව වටකරන් සීරුම් තුවාලයි අරවයි මේවයි බලන්න ගත්තෙ මට හුස්මක්වත් ගන්න නොතියා. ඒ අව්වස්සේ ආනුඝ් කාරයට කේඩ් අයියා පලු යන්න බනිනවා. එයෝන් අයියත් දාහට අරන් තුට්ටුවට දුන්නා වගේ ඔලුව උඩට පහලට වන වන හෙන බර කල්පනාවක. මන්ජව් හාමු. ඒ අනිත් මනුස්සයා.මගෙ අතක් පයක් ලෙෆ්ට් වුනා වගේ ළඟට ඇවිත් තුවාල වුණ වැලමිට හරව හරව බැලුවෙ පන්දාස් තිස් හත්වෙනි පාරටද කොහෙද.
"උඹෙත් අපිත් එක්ක කට තියනවා. අර පරයා එද්දි ඇස් කටේ දාන්ද හිටියෙ? ඇවිත් හප්පනකල්."
ඒ පාර මටත් බනිනවා.
"මට බනින්නෙ? යකෝ මමනෙ මෙතන නින්දිතයා."
මම හොඳවයින් රවාගෙන කිව්වෙ. ඇයි කෙහෙම්මල.
"මොකා කීවා?"
එකපාරම කේඩ් අයියගෙයි, එයෝන් අයියගෙයි මන්ජව්ගෙයි මූණු වෙනස් වුණා. රවද්දි මොකද දන්නෑ ටැටූ පොල් කාවයියා මෙතන හිනාවෙන ලයින් එකක් දෙන්නෙ.
"නින්දිතය හලෝ නින්දිතයා. ඒකවත් දන්නැද්ද?
අඩම්තේට්ටමට ලක් වුණ කෙනා නොහොත් නින්දිතයා. වැස්සකටවත් ඉස්කෝලෙ ගියෙ නැද්ද?"
මම කියද්දි එයෝන් අයියට ආයෙම හිනා. මන්ජව් නිකන් හෙන අමුතු ලයින් එකක් දුන්නේ ඇස් කරකවලා ඔලුව දෙපැත්තට හොලෝලා. අනේ සමයන්...
"නින්දිතයා නෙමේ යකෝ වින්දිතයා. මන්ද් මූටනම් ඉතිහාසයට විතරක් නෙමේ ලයිට් කණුවක් ලයින් වෙන්නෙ ලොවෙත්. මූ සිංහලත් ෆේල්...
මොට්ටපාල."
නළලටත් තට්ටුවක් දාලා කේඩ් කියද්දි මම බුම්මගත්තා.
"ආ මේ. ඔයාලා දැන් හිතන්නෙ ඕක මම නොදැන කීවා කියලද?"
විලි ලැජ්ජාව තුත්තිරි ගහකින් හරි වහගන්නත් එපැයි. මේ ස්වරගෙ නම්බුව ලෙෆ්ට් වුණොත් මගෙ ආත්තම්මටවත් සැනසීමක් නැතිවෙයි.
YOU ARE READING
මන්ද්ර ස්වර
Любовные романы🤎 මන්ද්රව් ධිහාර් මඩුවන්වෙල 🤍 ස්වර ආකාශ ද සිල්වා ~~ අනන්තයකට වැයෙනා මන්ද්ර ස්වර දැහැනට සමවදින්නට අවසර....
