Part-9

12 2 0
                                        

အမှောင်အတိဖုံးလွှမ်းသွားတဲ့ တဒင်္ဂ......

မျက်လုံးများတဖန်ပွင့်လာချိန်မှာ ရောက်နေခဲ့တာ ဆေးရုံတစ်ခုရဲ့ အရှေ့မှာတဲ့လေ.....
ခန္ဓာကိုယ်မှာ နာကျင်မှု့ နည်းနည်းမှ မရှိတော့ဘဲ အကောင်းပတိလိုပင်...
Accident ကြောင့်ရတဲ့ ဒဏ်ရာတွေရော ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ....
ခန္ဓာကိုယ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ဒဏ်ရာအချို့ကို စမ်းသပ်မိချိန် ကိုယ်တိုင်တောင် ဝေခွဲမရတော့ပါ...
ဒါ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရော ဟုတ်ရဲ့လား။ ငါ့ကိုယ်ငါ ထိတွေ့နေပေမဲ့ ထိတွေ့မှု့ကို အပြည့်အဝ မခံစားရ။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ဘာဒဏ်ရာမှ မရှိတော့ပေမဲ့ လူက အရမ်းအားနည်းနေသလိုခံစားရသည်။ ကိုယ့်ခန္ဓာကို ကိုယ်တိုင်မပိုင်သလို ခံစားချက်မျိုး။ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ပျောက်ဆုံးနေသလို ခံစားချက်မျိုး။

"ငါ..ငါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ..ငါ့ကိုယ်ငါထိတွေ့နေပေမဲ့ ငါဘာလို့ ဘာမှမခံစားရတာလဲ..."

နားမလည်နိုင်ခြင်းများစွာဖြင့် ထိုဆေးရုံအရှေ့မှာ ရပ်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန် သတင်းထောက်များ ဆေးရုံအပေါက်ရှေ့ ဝိုင်းအုံလာကြသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်ယောက်အလာကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသလို။

ဒါမဲ့ ရှကိုတော့ သူတို့ မမြင်ကြပါ။ ပုံမှန်ဆို ရှ က သူတို့အတွက် VIP လိုမလား။ အခု သူတို့ရှေ့မှာ ရှ ရပ်နေပေမဲ့ ရှ ကို တစ်ယောက်မှ အရေးမလုပ်ကြ။ ရှ လုံးဝ ရှိမနေသလို..

"ဟေး ဒီမှာ..ဒီမှာ ရှ ဒီမှာလေ...ဟာ...ဘာတွေလဲ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ!!"

နားမလည်နိုင်တဲ့အဆုံး ထို သတင်းထောက်တွေရှိတဲ့ လူအုပ်ထဲ ဝင်တိုးလိုက်တဲ့အခါ..

"ဟင်.........ငါ..ငါ ဘာမှမခံစားရဘူးလား..သူတို့ ငါ့ကို တိုက်သွားကြတာလေ..ငါ...ငါ...ဘာမှမခံစားရသလို..သူတို့လဲ ငါကို တိုက်မိသွားတာ ဘာမှမဖြစ်ကြသလိုဘဲ...ဟင့်အင်....ဟင့်အင်...ဘာတွေလဲ ..ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ.."

"အခုချိန်မှာ ပြင်းရှဝိုင်က ခွဲစိတ်ခန်းထဲမှာဘဲတဲ့လေ.."

"သူနဲ့အတူ Accident ဖြစ်ခဲ့တဲ့ "ထည်ဝါ" လုပ်ငန်းစုရဲ့ သားကရော.."

"သူကတော့ ဆုံးသွားပြီလို့ကြားတယ်.."

"ဘုရားရေ!! တကယ်ကြီး.."

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: a day ago ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

My Happiness  Stories to obsess over. Discover now