KURT KADIN

TEBRİKLER SINAVI GEÇTİN!!

(Uzun zamandır yazamıyorum. Malum okullar açıldı. Ve nakil için uğraşıyorum ve bu yüzden yazmaya vakit bulamıyorum. Kusura bakmayın. Bu arada Arkadaşlar şu an bulundukları yer Amerika. Bu arada okuyan ve oy veren herkese bol bol teşekkür ediyorum. Güzel bir bölüm yazmaya çalıştım. Güzel ve uzun...)

Hatırlatma;

"Hoşgeldiniz çocuklar. " dedi o ses.
Yavaşça kafamı kaldırdığımda o adamla göz göze geldim. Görür görmez dönüştüğümü hissettim.

"Şşş sakin ol küçük kurtkadın. Ben büyük kurt Alex.Beni ister istemez tanımak zorundasın. Şimdi, hemen eski haline dön." Adamın emriyle hemen insana dönüştüğümü farkettim.
"İşte böyle. Aferin sana. Çocuklar gerçekten haklıymışsınız. Bu kız kurtadamlar hakkında hiç bir bilgisi yok.İşimiz onun anlama kapasitesine bağlı. Ne kadar hızlı öğrenirse bizim için o kâr olacak. Şimdi bırakalım dinlensin. Çünkü yarın onun için çok yorucu bir gün olacak. Bu arada yardımlarınızı esirgemiceksiniz. Şimdi Ayaz sen bu hanfendiye odasını göster bizde Toprakla birazcık sohbet edelim." dedi Büyükkurt.
Kafamızı sallayıp yukarı çıktıktan sonra Koridirun sonundaki odaya geldiğimizde Ayaz
"İşte burası odan. İnşallah rahat edersin. İyi geceler. Uyumana bak ." dedi.
Bende iyi geceler diledikten sonra yumuşacık olan yatağa uzandım. Bugün gerçekten çok yorulduğum için hemen derin bir uykuya daldım.

***
Topraktan ;

Ayazla Elisa yukarı çıktıktan sonra Büyükkurt Alex ile başbaşa kaldım. Sanırım büyük bir azar işitecektim. Ve bu Alexin yüz ifadesinden fazlasıyla belli oluyordu.Ve işte başlıyoruz.
"Toprak sen ne yaptığını zannediyorsun ? Sen ne zamandan beridir benden habersiz işlere kalkışıyorsun ? Seni uyardım. Bir daha olmasın dedim. Sen ne yaptın ? Daha önce ısırdığın  ezra öldü diye bir daha kimseyi dönüstürmiyeceğim demedin mi ? Neden beni dinlemiyorsun ? Cevap ver! " dedi Alex. Sanırım konuşma sırası bende.
"Bak Alex. Ben sadece hayattan bıkmış bir insanı geri hayata döndürmek istedim. Sadece bu. Bunun için senden özel olarak izin almamı beklemiyosun heralde. Ayrıcada ne zamandan beridir Ezra nın ismi anılıyor bu evde ? Ama bu sefer kız öldü mü ? Hayır ölmedi. Şimdi dinlenmek istiyorum.Ayrıcada artık senin süründe değilim. Bana karışamazsın. " dedim umursamaz bir tavırla.
Merdivenlerden çıkarken kükrediğini duydum.
"DEFOL GİT ! "diye kükredi.
Orada bulunan odama çıktığımda yatağıma uzandım ve düşünmeye başladım.
Bu sefer gerçekten ileri gitmişti. Artık onun sürüsünde değildim. Hala bana karışabileceğini zannediyor. Ama bu sefer buna izin vermem. Yeterince Ezra yı öldürmekle suçlandım. Bu sefer gerçekten abarttı. Yıllar önce olan bir olayı yüzüme vurmak da neydi ? Bu arada Ezra.  Benim küçük kardeşim. Yıllar önce öldü. Kurtkadın değildi. Ama herşeyden çok istiyordu kurtkadın olamayı. Herkes onun bünyesinin kaldıramayacağını bildikleri için onu dönüştürmüyorladı. Benim o zamanlar bundan haberim yoktu. Türkiyeden Amerikaya yeni gelmiştim. En son güzeller güzeli kardeşimin isteğini kıramayıp onu dönüştürdüm. Her şey ilk başta güzel gidiyordu. Derken birden kan kusmaya başladı. Ve içindeki her şeyi kusarak ölmüştü. O öleli 70 yıl kadar oldu. Hala kendimi sorumlu tutuyorum. Her gece bunun için vicdan azabı çekerken Alexinde bunu hatırlatması hiç hoş olmamıştı. Ayrıca da kimi kurt yapıp yapmayacağımıda ona soramam. Elisa nın gerçekten öylece kendini uçurumdan atıp ölmesini istemedim. O anda onu bana çeken bir şey oldu ve onu hayata geri döndürmek istedim. Alexin buna karışmasına bir anlam veremiyorum. Artık alfayım . ve kendi bir sürüm var. Kız ölmedi üstüne üstlük gerçek bir kurt olmuştu. Yarın bu konuyu Alexle daha ayrıntılı konuşmalıyım. Ama bugün elisayı ararken gerçekten yorulmuştum. İyi bir uykuyu hak ediyordum.

********

Elisadan ;

Sabah uyandığımda evin içinde küçücük bir ses bile yoktu. Yavaşca yattığım yerden kalktım. Aynanın karşısına geçip saçlarımı taradım. Daha sonra kapıyı açıp dışarı çıktım. Merdivenlerden inip salona girdim. Masanın üzerinde kahvaltı vardı. Ama ortalıkta kimse yoktu. Masaya doğru ilerledim ve sandalyeye oturdum. Az bişey atıştırdıktan sonra oturduğum yerden kalktım ve bahçeye doğru ilerledim. Tam da tahmin ettiğim gibi bahçedelerdi. Gayetde hararetli bir şekilde konuşuyorlardı. Ama beni gördükten sonra konuşmalarını böldüler. Yüzüne yapmacık bir gülümseme ekleyip konuştu toprak.