Yaz Aşkım

6. Bölüm

Evet uyuyangiller ailesi... son kararım artık size bu şekilde seslenicem. Önceki bölümde size yılbaşına özel bölüm yapıyım mı diye sorduğumda hiç bir mesaj gelmeyince ben de yazmadım. Ama kitaptaki bazı yerler yazağım yılbaşına özel bölümde vardı.

Ayrıca artık her bölüme uygun bir söz yazıcam artı müzik önerilerim olucak

Medya: tanya

İyi okumalar uyuyangiller...

Derya'nın anlatımı

Herzaman ki eğlencemiz olan voleybol oynamak için yerlerimizi alıyorduk. Ferman abinin yanına geçtiğimde
" karşıma geç " dediğini duydum.
" böyle iyi ya "
" prenses karşıma geç " diyerek itiraz etti. Bunu emreder gibi ve delip geçici bakışlarını kullanıyordu. Ama bazen insanlarla inatlaşmayı sevdiğim için onu sinirlendirmeyi tercih ettim.

" yok ya ben cidden iyiyim böyle " dediğimde gülümsüyordum. Kafasını saga ve sola salladı. Hareketlendi ve yanıma geldi. Kolumdan tutup elif  ablanın yanına götürdü.kolumu sanki kanadı kırılmış bir kuş kadar narin tutuyordu. Elif abla telefonuyla oynuyordu ki farketmemişti.Tekrar yerine geçtiğinde ben de tekrar eski yerime geçtim. Sinir edicektim. Beni görünce
" allahım ya. Cadılığı tuttu gene " bunu demesi kıkırdamama sebep oldu. Tekrar kolumdan tutup elif ablanın yanına götürdü. Ama bu sefer sanki birşey diycek gibisinden kolumu hafif sıkıp yanaştı.

Aramızdaki mesafeyi kapatıp kulağıma doğru eğildi ama nefesini yüzümde hissediyordum.
" yerinden ayrılırsan bir daha olacaklardan ben sorumlu deyilim " bunu daha çok bişey ima eder gibi söyledi. Ama tabi bense sadece başımı sallamakla yetindim. Elif ablaya baktığımda bize baktığını gördüm ancak yüzüne ifadesizliğini takınmıştı.

Tüm kadro tamamlanmış herkez yerini almş ferman abiden gelen topu bekliyorduk.

...............................

Ferman abiden gelen topu karşılayıp bahadıra attım.
" keşke şu top bide bize gelse hani bu mahaleye hiç uğramıyor " sesin sahibine baktığımda bahar olduğunu gördüm. Ferman abi,elif abla,şevval abla,bahar,bahadır ve bahadır'ın futboldan iki tane arkadaşı oynadığımız oyuna katılmıştı. Salih ve tunç. Salih sessiz bir çocuktu ama tunç o kadar sessiz olduğu söylenemez. Ama çok hareketli bir çocuk da deyildi. Bahar'ın olduğu tarafta şevval abla, salih ve tunç vardı. Ve elif abla,ferman abi,bahadır, bense diğer tarafta olduğumuz için daha çok kendi aramızda oynuyorduk. Bahar'ın rahatsızlığını  farkeden ferman abi topu ona attı. Derken top tekrar belirli yüksekliklerle elden ele dolaşmaya başladı.

Ferman abinin boyumu aşan yükseklikte attığı topu tutamamam sonucu top bahçeden dışarıya çıktı. Topun gittiği yöne giderken
" ben alırım "  dedim.
" derya yerine geç " gelen sesle durup arkama baktığımda ferman abinin yanıma geldiğini gördüm.
" ben varken senin almana ne gerek var. Geç ben alırım " dedi ve benim gitmeme izin vermeyip dışardaki topu kendi aldı.

Bense çoktan yerime geçmiştim.
" derya "  arkamı dönmemle ferman abinin bana attığı  topu tutmam bir oldu.
" reflekslerin mükemmel bebeğim " elif ablanın sözüyle kıkırdadım.

Uzun bir volayebol oyunu sonucu yorulduğumu hissedip oyundan ayrıldım. Bahçede bulunan oturma gurubundaki tekli koltuğun koluna oturdum. Kafamı kaldırdığımda ferman abiyle göz göze geldik. Bana niye gittin dercesine göz kırptı.
" yoruldum " dediğimde tebessüm etti. " tamam bir yere ayrılma " demesi gülümsememe sebep olmuştu. Sahiplenen erkekler favorimdi. Tabi bu ferman abi olmasa mükemmel olabilirdi.