Mr.Casanova At Si Ms.Sungit [Editing]

Chapter 26: Were just here

Huhuhu .... oo lia masakit! Wahaha .... bipolar lang eh no?

-Gika(and plz vote and leave a comment)

Note:please be a fan ......

[ANIA's POV]

4 days have past .... balik aral na kami pero si Lia oo nandito nga kaso parang wala sa sarili apat na araw na ang lumipas pero ganyan parin siya ... Monday ngayon at sa Saturday na yung Libing ng tito ....

"Okay class ...class dismissed see you tomorrow." Maam

"Mall tayo?" Ako

"Kayo nalang." Lia

"Ay sayang mag mamcdo pa sana kami.." arte ni May

"Ah take out nyo nalang ako."lia

"Ay Oo nga pala .... punta tayong bahay movie marathon tayo!" Si Faye....

"Tinatamad ako."lia

"Ah ganon ba ... sleep over naman kayo saamin!" Si Nics

"Oo nga game ako diyan." Si Drake

"Sige kayo nalang tinata---"

"Tinatamad ka?! Alam na namin yan! Nakakasawa na ha! Araw araw nalang ba tayong ganito? Huh Lia? Alam namin na nasasaktan ka parin! Duh? Kami rin kaya! Lalo na pag nakikita ka namin ng ganyan! Ikaw na ang nagsabi dati saamin na don't loose hope diba?! Pero ano to ? Ikaw naman ngayon yung parang nawalan ng pag asa! Nasasaktan rin kami Lia sana aware ka dun ! Nasasaktan kami pag nakikita kang ganyan ..... yung matapang na Lia asan na?! Asan na ?! Ibalik mo saamin ! You're not the Lia I know .... hindi ikaw yung Lia na minahal at hinangan namin .... ko ..... nakakainis ka na !" Sunod na sunod na pag sigaw ko .... nakakainis eh ... yung ako nagkaganyan yung namatay si Mama siya yung nagsasabi saakin niyan kaya eto ako ngayon binabalik sakanya kung anong ginawa niya ..."Sana aware ka dun." Sabi ko sabay takbo palabas ....

Pumunta ako sa gilid ng field wala naman tao ...

" nakakainis! *sob* hindi lang naman siya yung nasasaktan eh... *sob* kami rin kaya ... hindi na siya yung Lia ko .... *sob*" ewan ko ba feel ko mag emote ngayon eh ... O.A. na kung O.A. .... eh sa nakakainis eh

"Oo nga hindi lang siya yung nasasaktan pero pagbigyan mo na ... kasi alam ko sa ginawa mo ngayon baka mamaya o bukas mag let go na siya and keep moving forward ... " Si Jeff ... tama naman siya ... pero bat ba siya nandito at bakit alam niya yun?" Diba nandoon rin ako sa boracay nun ... pati sa ospital kaya parang nararamdaman ko yung hinakit ni Lia at kayong mga Kaibigan niya .... "

"Alam ko naman yun eh ... pero nasasaktan kasi ako ... best friend ko yun ..kung ayaw niya kaming umiiyak mas ayaw namin siyang nahihirapan ... ganon naman tayo diba?" Ako

" yeah your right ....kaya wag kanang umiyak kasi mas mahihirapan si Lia pag nakita kang ganyan ...." siya

"I know right!" Sabay ngiti ko

"Yan mas bagay sayo ang mgumiti." Pang bobola niya ...

"Tse! Hahaha ... Oo nga pala .. friends na tayo ha?" Ako

"Ay hindi pa ba? Hahaha ... sige ba !" Siya ....

"Ikaw talaga .... sige mauna na ako ...." paalam ko ...

"Sige." Then he wave at me as a sign of goodbye...

[LIA's POV]

Tama .... tama nga si Ania ... ang tanga ko talaga ... bat ba ang selfish ko ....Manhid rin ba ako at paanong hindi ko man lang naramdaman na nasasaktan ko din sila ...... Ahhh im so Messed up!

"Guyz ganon nalang ba ako ka Manhid ..?" I ask them

"Alam mo Lia we don't blame you kasi alam naman namin na ganyan ... your still at the stage of not accepting na wala na si Tito .... Lia please lang wag mong pahirapan ang sarili mo ... kasi nahihirapan rin kami eh ... arasso?" Si Faye ...tama tama nga ... I better go and say sorry ....or make it up for them ....

"Guyz .... punta tayong Mall .... ako ng bahala kay Ania ..." sabi ko ..

"Sige una na kami I think you 2 need time ... starbucks lang kami ..." Drake ....

Pababa na ako ng hagdan ng nakasalubong ko ..... si Love ...

"Oh Love .. long time no see..." ako

"Hi rin long time no Kita .... ayy you alam Leon room?" Okay na kami ni Love matagal na .....wait leon?

"Ah nasa room 144 katabi ng room namin .." sagot ko ...

"Ty .. and oh bye ..." paalam ni love ... may nasesense akong bagong loveteam .. hahah
Ha...

Tumakbo ako pababa ....

Nakita ko na siya kausap si Jeff Perk umalis na papunta na siya dito ... kaso....

"Ahhh .... " sumikip yung dibdib ko ... ang sakit ....

"LIA!" Sigaw ni Ania .....

"A..ania..." di na ako maka hinga .... ahh ang sakit ...

"Ang gamot .... ahh ... lia eto eto ..plz dalian mo ..." inimon ko na agad yung gamot kahit walang tubig .....

"... ania ... sorry na .. wag ka ng magalit .. please .... ania" hinahabol ko pa yung hininga ko ... grabe ....

"Oo na okay na tayo .... pero Lia .. iba na yun .... diba ? Hindi na yan yung dati mong sakit baka iba na yan ... patingin ka na oh?" Sabi ni Ania

"Ano ka ba ... ito pa rin yung dati ... malakas kaya ako ... !" Tapos pinasigla ko yung boses ko ... ayaw ko mag alala sila ...

"Sige na nga ikaw pa .. magkakasakit .. hahaha stupid me ... tara na uwi na tayo..." sabi nya ...

"No .. mall tayo they are waiting for us sa starbucks ..." sabi ko ...

"Wow ... pinaghandaan ah! .... ikaw talaga ..... tara na nga ..." tapos hinila siya ako papunta sa Kotse nya ...

"Manong driver kong mabait punta tayong mall ... pleshhhh!" Sabi ni Ania

"Masusunod po ma'am ania ..." si Manong Driver na Mabait .... hahaha

"Yah!" Si Ania ... para talagang bata ....

Tahimik lang kami sa loob ng kotse .... pero nagsalita nalang bigla si Ania...

"Ang Love para lang yang laro na pangdalawahan kasi kung may isa pang sasali may masasaktan ......Pero ang love ang pinaka complikadong pasukin sa lahat cauz you'll never know when its real or not when your inlove ....."bat bigla bigla nalang tong humuhugot ??

"Oh napano ka humuhugot kananaman....?" Sabi ko

"You'll never know pero alam kong magagamit mo yang sinabi ko sa takdang panahon .... oh nandiyo na pala tayo ... tara na!" Ang weird pero bahala na ... we really needed time together para man lang makabawi ako ...

I think this the right time to let go and move on ... papa ... otousan siguro naman masaya ka na diyan sa heaven ... diba? Do you think dad this is the right time for me to let go .... I know you'll say yes ... so I will .....and I'll miss you otousan so much ....

And kumawala nanaman ako luha ko ....

"Were just here Lia!" Sasabay nilang sabi ... ang swerte ko talaga sa mga kaibigan kong to .... im the luckiest girl alive to have them and im so thankful about that fact ....