Την επομενη μερα
Εχει περασει ειδη η πρωτη ωρα του μαθηματος!Τωρα?Διαλειμμα...Μια σιμμορια με πλησιαζει ....Αρχιζουν και με ακουμπανε....ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ λεω ηρεμα...
Κοπελια μουγκο μου λεει εγω δεν σκαω ...... και....αρχιζουν τα χειριτερα.....με βριζουν και εγω φωναζω τρομαγμενα....ο πονος????οξυς....και μονο τα λογια....τσουζουν .... Ο ενας με ριχνει απο το καροτσακι μου.....(γιατι ???δεν θελω ,δεν φταιω)ο αλλος με φτυνει,ο αλλος με κλοτσαει, ηχοι κραυγης βγαινουν απο το στομα μου.... σταματαω για μια στιγμη να αναπνεω.....εχω παθει ΣΟΚ...εχω μουδιασει παντου.....βαριες ανασες βγαινουν απο το στομα μου.... αυτου συνεχιζουν ....ειμαι ειδη κατεστραμενη.....ομως μια ιδεα μου ερχεται ...... ο ενας καθεται μπροστα μου ετσι τον δαγκωνω στο μπουτι....πεφτει προς τα πισω και χτυπαει τον φιλο στο ευαισθητο σημειο......εναςς αλλος μου δινει ενα γερο χαστουκι και εγω τον τσιμπαω με ολη μιυ την δυναμη...υστερα απο λιγο ολοι φευγουν.... γρηγορα εγω περιμενω καποιος να με βοηθησει.....ομως κανενας δεν ειναι εδω για βοηθεια.....εγω σερνομαι προς τις σκαλες μα δεν υπαρχει κανεις.....συνεχιζω και σερνομαι εγω ομως εχω γδαρθει σε ολο μου το σωμα....συνεχιζω μα κανεις δεν ειναι ακομα......
Η ωρα ειναι τρεις ....βλεπω την καθαριστρια να κλειδωνει την πορτα του σχολειου .....ΦΩΝΑΖΩ μα δεν με ακουει....ξανασερνομαι προς την πορτα και την χτυπαω με τα χερια μου...μπας και ακουσει κανενας....ΜΑ ΤΙΠΟΤΑ.....εχω κουραστει....το μονο που απομενει ειναι....το να παρω την πυροσβεστικη να με βγαλει απο εδω μεσα.....ΚΑΛΩ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ αλλα δεν εχει σημα....Ακουω φωνες.......φευγω γρηγορα μακρυα απο την πορτα και κρυβομαι πισω απο κατι κουρτινες.......καποιος προσπαθει να ξεκλειδωσει την πορτα____ και ....τα καταφερνει αριστα......ομως δεν ειναι η καθαριστρια αλλα τρεις αντρες με μαυρα ρουχα και κουκουλες ....ΘΕΕ ΜΟΥ(σκεφτομαι...λες να ειναι κλεφτες;;;;;;τρομαγμενη βγαζω τον σκασμω...)ακρα ησυχια......απεναντι απο τις κουρτινες ειναι ο συναγερμος..(σκεφτομαι...να παω να τον χτυπησω.....ομως γιατι δεν χτυπησε οταν μπηκαν????)Δεν εχω χρονο. ....
μιας και εχουν φυγει απο την εισοδο σερνομαι προς τον συναγερμο .....τον χτυπαω γρηγορα....ακουω βηματα....πηγαινω στο γραφειο του διευθυντη μιας και ειναι διπλα... κατι νιωθω να εχω ξεχασει....ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥμες στην εισοδο....Τι τραβαω θεε μου ΩΧ ΑΚΟΥΩ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΝΑ ΔΟΝΗΤΑΙ ΕΝΩ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ.....Η ΕΞΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΠΟΥΘΕΝΑ ΑΛΛΟΥ.....αφου σηρθω μεχρι το παραθυρο σκαρφαλωνω στην καρεκλα καθομαι πανω στο παρσθυρο και πηδαω απο προς τα κατω.....φευγω γρηγορα απο το σχολειο σερνοντας( μιας και το καροτσακι μου ηταν στο προαυλιο του σχολειου......
1χιλιομετρο μακρυα απο το σχολειο.....
Τα αιματα στανε απο ολο μου το σωμα...διψαω....και πειναω....βλεπω ενα περιπτερο εδω ποιο κατω ομως δεν εχω χρηματα....παρατησα την τσαντα μου γιατι δεν μπορουσα να σηρθω γρηγορα...οποτε ειμαι τελειωμενη.....εκεινη την στιγμη βλεπω την Κωννα με ενα αγορι να φιλιουνται....και φωναζω Κωννα.... μα τελικα δεν ηταν αυτη....σερνομουν μες στο σκοταδι........η ωρα ηταν 6 και αρχισα να πεθαινω απο το τσουξιμο σιγα σιγα....οι πληγες μεγαλες.....ΤΕΛΙΚΑ....Καταλυγω στο σπιτι μου....οι γονεις μου λειπουν....οποτε περιμενω μες στο κρυο απεξω απο την πορτα....Οταν μου ερχεται μια ιδεα.......
