-JESS ASHLEY REYES-
Arrrrggghhh! >__
Sakit ng ulo ko at ang bigat ng pakiramdam ko!!!
Hindi ko rin maidilat ang mga mata ko! ~.~
Huling natatandaan ko...
[FLASHBACK]
After hearing those words...
"i'm sorry jess, they just found out that you're not deserving to be the vocalist of torchiq band, and I'm better than you, or should I say i'm the best!"
i cant breathe..
Sobrang bigat ng pakiramdam ko...
And i just found myself running and running...
No destination...
Hindi ko alam kung san ako dadalhin ng mga paa ko...
I heard lisa calling my name...
But i just ignored them...
And i know, they're following me..
When Michael grab me on my wrist...
And there i stopped.
Pero., nakayuko lang,, ayoko silang tignan...
At mas ayokong makita nilang umiiyak ang isang JESS ASHLEY REYES.
Galing din talaga nito ni Michael no? Naabutan ako., varsity rin kasi ng track n' field kaya magaling sa takbuhan..
Michael: "jess!!!"
jess: "........"
Lisa: "ha! Ha! Ha! Ha! Ano ka ba Jess!! Pinagod mo kami!!"
alex: "oo nga! Ha! Ha! Ha! Ano? Are you okay?"
Jess: "DO YOU THINK I'M OKAY??" nasigawan ko tuloy sila., and that time.. Nakikita na nila ung mga luhang pumapatak sa pisngi ko...
Lisa: "jess, we know what you feel.."
Jess: "NO!! You dont know what I feel!! Nobody knows!!"
Alex: "Jess!! Magkakaibigan tayo dito!! At kung may problema ka, tulungan ka namin!!"
Jess: "bakit? Kaya nyo bang ibalik ung nawala sakin?"
Alex: "Oo! Hindi namin kaya ibalik ang pagiging vocalist mo, pero kaya ka naming tulungang mapagaan yang loob mo.! Pero kung ayaw mo! Fine!! Tara na Lisa!!"
