Hayat ne garip

Bir an açtık gözlerimizi dünyaya
Ağlayarak, korkarak

Bir müddet sonra bülbül gibi daldan dala konmaya başladık
Konduğumuz her daldan Gül ağacına nağmeler okuduk

Bir müddet sonra aradığımızı bulduk
Adına aşk deyip iki bedeni bir ruha sığdırmaya çalıştık

Bir müddet sonra yaradanla iletişime geçmeye çalıştık
Ama onla iletişime geçerken bile yanımızda dünyayı da götürmeyi hiç unutmadık

Bir müddet sonra çalışmaya başladık
Rızık aradık ama rızık vereni hep unuttuk

Bir müddet sonra fark ettik ki hayatımız ya geleceği düşünmekle geçiyor yada geçmişi hatırlamakla
Zamana odaklanmaktan, anı yaşamaya bir türlü fırsat bulamadık

Ve bir müddet sonra öyle bir an gelecek ki
Hayat film gibi SON yazıp bitecek
Kimimiz bu filmin finalini başladığı gibi bitirecek, kimimiz ise bambaşka bir şekilde

Fimin sonu hepimiz için farklı bitse de Hepimizin ağzında aynı cümle dile gelecek
Hayat ne garip ,Hayat çok garip...