MELINDA

Παρτ 12

Ακουσα ενα δυνατο ηχο. Κατι σαν σπασμενο ξυλο. Κοιταξα απο το παραθυρο και ειδα τον Αλεξη ξαπλομενο στο εδαφος. Ετρεξα κατεφθειαν κατω. Ευτυχως δεν ηταν ο πατερας μου αλλα ουτε και η μητρια μου στο σπιτι. Ετρεξα κοντα του. Του μιλησα αλλα δεν μου απαντησε. Καλεσα κατευθειαν το ασθενοφορο. Αρχησα να κλαιω. Μετα απο λιγο ηρθε το ασθενοφορο. Πηγαμε στο νοσοκομειο. Καλεσα τον πατερα μου και την μητρια μου αλλα δεν μπορουσαν να ερθουν. Τον βαλαν στο χειρουργειο. Ειχε εσωτερικη αιμορραγια. Αρχισα να κλαιω τοσο δυνατα που ενιωθω πως θα βγουν τα ματια μου εξω. Τον αγαπουσα τοσο πολυ και τοσο δυνατα που νομιζα πως εσπασε κατι μεσα μου. Μετα απο λιγη ωρα βγηκε ο γιατρος και με ρωτησε αν εχω 0 αρνητικο. Ειχα. Με πηγανε σε ενα δωματιο και μου πηρανε 3 μπουκαλες αιμα. Χαρικα τοσο πολυ.

8 ωρες ηταν μεσα στο χειρουργειο. Οσπου βγεικε ο γιατρος και μου ειπε πως ο Αλεξης εχει πολυ δυναμη, αγαπαει τη ζωη και θελει να μεινει στο κοσμο μας. Ο Αλεξης τα καταφερε. Εκεινη τη στιγμη μου ειρθε να πεσω κατω αλλα κρατηθηκα. Μετα απο λιγες ωρες πηγα στο δωματιο του. Μολις τον ειδα με τις γαζες και τα σωληνακια μου κοπηκαν τα ποδια. Μεχρι εχθες ηταν ενα γερο παιδι και τωρα...

Αρχισα να τον κοιταζω τοσο επιμονα οσπου καποια στιγμη ξυπνησε. Εφοσον του ειπα τι εγινε τον ρωτησα γιατι ηταν κατω απο το παραθυρο μου. '' Δεν περιμενα να σου το πω ετσι Μελιντα αλλα τελος παντων. Θελω να σου πω πως απο την ωρα που σε ειδα σε σκεφτομαι συνεχεια. Οποτε ηθελα να σου ζητησω να τα φτιαξουμε.''

Τρελαθηκα. Δεν το περιμενα. Κλαιγοντας τον αγκαλιασα και του ειπα οτι κι εγω αισθανομαι το ιδιο και πως θα ηθελα πολυ να τα φτιαξουμε.

Ξαφνικα αρχισαν να χτυπαει κατι σαν συναγερμος και αρχισαν να αναβοσβηνουν κατι λαμπακια. Ο Αλεξης δεν μου μιλουσε ξανα. Φωναξα τον γιατρο. Αρχισε να φωναζει. Τον χανουμε.

Εγω βγηκα εξω και αρχισα να κλαιω ξανα.