Kaşif

-Yıldızlara bakmak-

Melinda okuduğu kitabın kapağını kapatındığında zaman bir hayli geç olmuştu, hava karardı kararacakti eve gitmek için kafeden ayrıldı.

Birden kitapçıdaki adam geldi aklına ,kasada durup bütün gün kitap okuyordu saçları ve bıyıkları yaşlılıktan beyazlamişti bir filozof edasi vardi adamda sanki okuduğu kitaplardan fırlamış gibiydi.
Artik bu dünyada yaşamayı seçmiş gibi, hani şu evde tek başına filmindeki oyuncakçi dükkanın sahibesi gibi bir dinginlik vardi üstünde ve sesindeki huzurda aynı...

Eve geldiğinde herşey ayniydi. Annesigil sofraya oturmuştu Melinda da onlara katildi daha sonra odasina çıktı, pencereden bakarken havanın karardiğini ve yıldızların net görünüşü onu büyüledi.

Bu dünya ona fazla gerçek geliyordu oysaki gerçekler her zaman ne yazik ki güzel değildi sanki masal dünyasına ait olmaliydi. Gerçeklerle başı dertteydi.

Sonra aniden çatiya çıkıp yıldızlara daha yakindan bakmak istedi, onlarin varlığı insani tuaf hislere buruyordu.Yıllar önce ölmelerine rağmen yıldızların hala ışık saçabilmeleri ilginçti.

Daha doğrusu bu gerçeği kabullenemiyordu akli almıyordu.
Sonra bir sesle olduğu yerden irkildi."Merhaba sen demi yıldızları seviyorsun".Sesin geldiği yönü arayip buldu. Yan komşunun büyük oğlu(yani onun yaşıtı olan) vardi.
Adi. Stephan dı biraz küstah,kendini beğenmiş, kısık gözleri bal renginde ona ayri bir hava katiyordu ondan hoşlanmamişti ona karşı önyargıları vardi ama onu tam tanimiyordu.
"Merhaba" dedi sesi kısık çıkmıştı Melindanin fazla konuşmamanın belirtisiydi bunlar.
"Yeni taşındık bu şehre tam olarak bilmiyorum buralari acaba diyorum bana yardimci olabilirmiydin".
Melinda kisa bir düşüncenin ardından " Olur" ...."Nasıl alışabildin mi? Buralara" dedi.

Stephan bu soru için memnundu en azından düşünülmek bile gururunu okşamişti."Alışmaya çalışıyorum eşyalarımızı yerleştiriyoruz daha, aileme yardim ediyorum yoksa çok söyleniyorlar"dedi.

Sonra Melinda gülümsedi "Al bendende o kadar bu söylenmeleri
İnsani hayattan bıktırıyor ama başa gelen çekilir yapacak birşey yok".dedi
Stephan onayladi."Buralarda yapacak eğlenceli birşeyler var mı?"
"Senin eğlence anlayışına göre değişir "
Stephan "Valla şehrin güzel ve ilginç yerleri görmekle başlaya biliriz yarin ki gezimize "
"Olur"dedi .(Melinda gezmekten zevk alirdi. )
Stephan"Yıldızların yerinde olmak güzel olurdu"dedi.
Melinda değişik şeylere herzaman açıktı.Ama ölme fikri pek hoşuna gitmiyordu."neden sonsuz hayat yok yıldızlar bile ölüyor. "
Stephan"Bilemiyorum ama önemli olan sonsuz bir hayat değildi güzel bir yaşam sürmek"dedi.

Melinda onayladi ama bazi sorular hala aklını kurcaliyordu. Gerçekler ona set duvarlari gibi engel oluyordu o daha fazlasını istiyordu evet bu cılgıncaydi ama gerçeklerin ötesinde bir şeylerin olduğuna inaniyordu, güzel şeylerin olduğuna..

Gözleri acıyordu uyku sinyalleri vermeye başlamıştı vücudu uyumasi gerektiğini söylüyordu ona...