Anne's POV
Finally morning at last. It seems like this new students are just a rumor.
Tinignan ko ang orasan ko at nanlaki ang mata ko. Honestly? 6:45 pa? Ang aga naman. Agad ko nang ginawa ang personal Hygiene ko. After almost 1 hour ay bumaba na ako ng hagdan papunta ng dining room namin. Naabutan ko ang papa ko na umiinom ng kape habang nagbabasa ng dyaryo. Typical Dad! Si mama naman ay kinakausap ang ate Elsa ko. Habang si Kuya Nuriko at Kuya Zeref ay nag uusap tungkol sa kumpanya. Si Kuya Ichigo, Ate Daphne at Ate Bloom ay seryosong nag uusap nang bagay na di ko alam at wala akong planong malaman. Tanging si Kuya Alladin lang ang tahimik.
Nang mapansin nilang nakarating na ako ay binati nila ako ng mabilis na good morning. Nag nod nalang ako at umupo sa upuan katabi ni Kuya Alladin.
"Kamusta ang school, Anne?" tanong ni Papa. Boom! Tahimik ang lahat at walang nag-ingay at lahat nang atensyon ay nasa akin. Pag si Papa na kasi ang nagsasalita dapat siya lang ang pinapakinggan.
"okay lang" simpleng sagot ko. Walang emosyon ang mukha ko. I refuse to show emotion when talking to my Dad.
"How about the BoB?" Father asked me again. I froze as he mentioned that thing again.
"Sasali kayo?" tanong ni ate Elsa na nagulat. Nagnod nalang ako.
"You should eat na baby, since it's almost 7:30 na." sabi ni Mama. Kumain ako ng mabilis at nagpaalam. Iba na naman ang uniform namin ngayon. Iba iba kasi ang unform namin.
Sa monday:
Sa Tuesday:
Sa Wednesday:
Sa Thursday:
Sa Friday:
Ganyan ang uniform namin. Iba iba. Palibhasa kasi si Tita Beth mahilig magdesign ng mga damit at gumawa ng new dresses na papatok sa taste niya at sa mga teenage ngayon.
Nang makarating ako sa school ay napansin kong ilang minutes na akong late. Mananagot na talaga ako nito. Tumakbo na ako papasok nasa kamay ko ang 3 libro at 2 notebook kaso parang minalas ako ng araw dahil may nakabangga ako at nahulog ang dala ko.
Dali dali ko itong pinulot, tinulungan niya rin ako. Nagbow ako at nagsorry tapos tumakbo na. Di ko na pinakinggan ang reply niya. Pagkapasok ko sa classroom ay wala pang tao. Bakit? Akala ko ba may pasok ngayon.
"Miss. Okay ka lang?" nakarinig ako ng pamilyar na boses. Nasa likuran ko lang ang may ari at ang boses niya pamilyar talaga.
Tinignan ko ang may-ari nang boses at nakita ko ang taong hindi ko inaasahan.
"Miss, okay ka lang. Sorry nga pala kanina di kita napansin. Uhm, bakit ka nagmamadali? May pasok ba?" tanong muli ng nilalang sa sakin pero di parin ako makarecover sa shockness.
Finally after recovering ay nagbow ako sa kanya.
"I'm sorry. Hindi ko sinasadya na mabangga ka kanina." sabi ko. Tumawa naman siya kaya napatingin ako sa kanya.
"naku wag ka magsorry kasalanan ko rin yun. Ai ako nga pala si Ryouta Kise." sabi nito at inabot ang kamay niya sa sakin for shake hands.
"Anne Fretchie" sabi ko at nakipagshake hands.
"well ano ginagawa mo sa school ngayon?" tanong ko sa kanya.
"I should asked you the same" sabi niya.
"Hmm. Akala ko may pasok ngayon kaya nagmamadali ako." sagot ko. Tumawa naman siya habang napapout ako.
"hey, how about you?" tanong ko sa kanya. Pinunasan niya ang mga munting luha sa mga mata niya at tinignan ako nang nakangiti.
"Well, gusto namin makita ang banda niyo dito at nagbabakasakali na nandidito sila ngayon." sabi niya. Nanlaki ang mata ko.Could it be na..
"...ikaw ang nagtext sa amin" mahina kong sabi. Nanlaki ang mata ko at tinakpan ang mga bibig ko gamit ang aking mga kamay. Nagulat yata siya sa sinabi ko at napatingin sa akin.
"nakatanggap ka?" tanong nito sa akin. Tumango ako at pinakita sa kanya ang cp ko.
Kinuha niya ito at binasa ang mensahe na isinend niya sa akin nung nakaraang araw. Maya maya ay ibinalik niya ang cp ko sa akin at inabot ang kamay niya.
"Glad to meet you! Ako nga pala ang tuturo sa inyo sa pag improve ng banda niyo. I hope na magkasundo tayo." masayang sabi niya sa akin. Nagnod ako at nakipag shake hands muli ako.
Aftr nun ay nabalot kami nang katahimikan.
Ryouta's POV
Siya pala ang tinexan ko nung nakaraang araw. Aaminin ko na maganda siya. May unique color sa eyes at hair. May fuchsia hair na nakatali in a messy low ponytail. May heterochromatic red and blue irises. May matangos na ilong at vanilla skin. May rosy lips at cheeks. Perfect..
3rd Person POV
In all honesty for him you are perfect.
Yes. Perfect as what he would like to describe. At kung sinuswerte nga naman. Siya pa ang tutulong sayo na maimprove ang banda niyo.
And what's worst is that he now believed it. He now believed on what they called.....
Love at First Sight.
BINABASA MO ANG
They're real.. (Unedited)
Fanfiction"hindi ko inaasahan na sa paglipas ng panahon mahuhulog ang puso ko sayo. Lalong lumakas ang pagmamahal na nararamdaman ko para sayo sa araw araw nating pagsasama. Sa bawat pintig ng puso ko sinisigaw nito ang pangalan mo. Ngayong alam mo na, mahal...
