Years passed, naging maayos at masaya ang relasyon namin ni Destiny. I met her family in the states and she met mine too. We travel when we have our chance. So far, nakapunta na kami sa Australia, Italy, Paris, Hongkong and of course, New York.
"Hey, are you okay?" I asked her. Tumango naman siya at ngumiti. We graduated together and now I'm free to sleep with her but don't get me wrong, wala pang nangyayari between us. I respect her too much that I want to do it after we get married.
"Just tired with our trip." Kakauwi lang kasi namin from Paris. Pagod na pagod siguro talaga siya.
"Let's sleep then." Nakatulog na siya sa bisig ko. Hindi ko mapigilang mapangiti at ibalik ang unang panahong nakita ko siya. Parang ang bilis ng panahon eh.
Ang sumunod na araw ay parang pareho lang ng mga araw namin pero para sakin, everyday is a special day when you woke up with the person you love beside you, sleeping peacefully.
"Good morning sleepy head." I whispered and kiss her in the forehead. Bumaba ako para makapag luto ng breakfast only to find her dad in the couch. Napatayo ako ng diretso at tumikhim.
"Good morning po." I formally greeted. Napatingin naman siya saakin at tumango.
"This is the first time na naabutan ko kayong magkasamang matulog. Funny though. Anong base na ba ang naabot?" Nanlaki ang mata ko sa tanong ni tito. I didn't expect that coming.
"Tito, I respect your daughter so much. Wala pa po akong balak." Natatawang sagot ko naman sakanya. He chuckled with my answer.
"That's why I like you for my daughter." Napangiti ako sa sinabi niya. Why is he here anyway? Not that I don't like him here but it's just unusual.
Napagtanto kong nag luto na pala si Manang ng breakfast dahil nga dumating si Tito. Hinintay nalang namin si Destiny na bumaba bago kami mag simulang kumain.
"GOOD MORNI...—" She stopped her energetic greeting when she saw her father.
"Good morning, Destiny." Tumayo si Tito at hinalikan si Destiny sa noo. She looks confused that her father is here.
"What are you doing here dad? Don't get me wrong. It's not like I don't want you here but seeing you here without any occasions happening is just unusual for me." Tumaas ang kilay ni Destiny at nag kibit balikat. Hindi ako sumali sa usapan nilang mag ama.
"Just visiting my daughter and the house. Dadaan ako sa company mamaya. Your cousin is doing well. When are you planning to handle it, anyway?" Umupo si Destiny sa tabi ko, sa tapat ng tatay niya.
"Dad, if Blake is doing well in the company then why do I have to replace him?" Binigyan ni Manang ng baso si Destiny at sinalinan ng fresh milk.
"It is your company, Destiny." Kalmadong sabi ni Tito. Mas tumaas ang kilay ni Destiny sa sinabi ng ama.
"It is YOUR company, dad. It's not mine. You built it. Ikaw ang nag hirap sa lahat ng iyon. Kayo ni mommy. I don't deserve any of those. All I did is bring shame to our name. Everyone out there thinks I was to blame with mommy's death. Paano kung dahil sa issue na yun years ago eh bumagsak ang kompanya? No, daddy. Give it to someone who deserves it." Kumain na lang si Destiny. Wala na ring nasabi si Tito sa naging desisyon ng anak niya.
"Parehong pareho kayo ng mommy mo. Gusto niyo, makukuha niyo lang ang isang bagay pag alam niyo sa sarili niyong pinag hirapan niyo." Napangiti si tito dahil doon. Hindi na naman umimik si Destiny.
The next days went well. Everything went well. Hindi ko nga alam kung kailan ko ba yayayain si Destiny mag pakasal. Hindi ko pa kasi napag hahandaan eh. I want our wedding to be the same day kung kailan niya ako sinagot.
![Last Three Days [Two shots]](https://img.wattpad.com/cover/92179956-64-k688453.jpg)