IM A MAFIA BOSS (ON-GOING)

chapter 5

  ELA POV 

"ELA!!".

 Hindi ko pinansin kung sinong tumawag sa akin basta ang alam kulang kailangan kung mapuntahan kaagad ang mga kapatid ko at tatay ko kailangan nila ako ngayon. 

"ELA!!!". 

Takbo parin ako ng takbo hangang sa hindi ko namalayang may bato pala akung natamaan kaya nadapa ako. 

"ELA!!,bwisit."may umalalay sa aking tumayo kaya tinignan ko ito. 

"Mike?".

Hindi na masyadung malinaw ang paningin ko dulot ng malakas na ulan at sa luhaan kung mga mata kaya hinawakan ko nalang ang mukha niya. 

"Ela ayos nalang ba?". 

Ang tinig nayan kay Mike nga ramdam ko ang away niya. 

"Mike,tatay ko na hospital pakiusap puntahan natin siya." 

"kaya nga ako nandito diba halikana at sumakay kana sa motor ko para madali tayong maka alis dito."ginawa ko naman ang sinabi niya at humawak sa damit niyang basa na dulot ng ulan.

"ano kaba gusto mo bang malaglag ." 

"H-ha?". 

"hayst!".bigla niyang kinuha ang dalawang kamay ko at pinalupot yun sa bewang niya. 

'tayka bakit naiilang ako wala akung oras para sa mga ganito ano bah naman ela.'sabi ko sa utak ko. 

"t-tayo na." 

Agad niyang punaharurut ang motor niya kaya napayakap ako sa kaniya ng mahigpit.

Nakarating kami kaagad sa barung-barung naming bahay at nakita ko ang mga kapatid ko na inaasikasu ng tiya ko. 

"Tiya salamat po sa pag-aasikasu sa mga pamangkin ko ang tatay ko po saan po siya dinala."

"dimo pa ba alam sinugod siya sa Dandayan hospital kanina pa siya sinugod dun ano kaba namang bata ka saan kaba kasi nanggaling ha patay na siguro yung tatay mo ngayon."sabay palu nito sa akin. 

Biglang nang lambut ang mga tuhod ko kaya napa hawak ako sa braso ni Mike. 

"ayos kalang."hindi ko pinansin ang tanong niya. 

"tiya pupuntahan lang po muna namin si tatay pake bantayan po muna saglit ang mga pamangkin ko maraming salamat po,Mike".

Tumango naman siya at pinaandar na ulit ang motor niya. 

Nang makarating na kami sa Dandan hospital agad kung hinanap ang nanay ko at nakita ko itung naka upo malapit sa back gate ng hospital. 

"NAY!!".agad akung lumapit sa luhaan kung ina."nay ba't ka umiiyak?". 

Ngunit hikbi lang ang narinig kung sagot sa kaniya. 

"nay si..s-si tatay asan si tatay."hindi ko alam pero ayaw kung isipin na na... 

"anak..patay na ang tatay."sabay takip sa mukha niya at humagulhol sa pag-iyak. 

"h-hindi ..ma sabihin mo nagsisinubgaling nalang dipo ba ma ..MA!".yugyug ko kay mama pero iyak padin siya ng iyak kaya hindi ko nadin mapigilang mapaiyak at napa upo sa sahig.

"Ela."

Inangat ko ang ulo ko at yakap agad ang bumungad sa akin. 

"nakikiramay ako."malambing niyang sambit. 

"Mike tatay ko."sabay yakap pabalik sa kaniya. 

"ayus lang sh...nanditu lang ako parati sa tabi mo tandaan mo yan Ela hinding-hindi kita iiwanan kahit ano pang mangyari,pangako yan."

Napatulala ako sa mga binitawan niyang salita totoo ngang kaibigan ko siya simula pagka bata hangang ngayon hindi parin nagbago ang pakikitungo niya sa akin. 

"Mike,salamat sapat na ang lahat para mapatunayan mung totoong kaibigan nga kita."sabay hawak sa mukha niya at ngumiti ng pilit. 

"tsh..pa fall ka talaga palagi."sabay iwas tingin nito sa akin. 

 ?_? 

 Bumontung hininga nalang ako dahil sa hindi ko na intindihan ang ibig niyang sabihin at sa mga problemang pinagdadaanan ko ngayon. 

"kasalanan ko tuh karma na yata tuh." 

Nabaling ang attensyon namin kay mama ng magsalita ito. 

"anong ibig mung sabihin mama?"litung tanong ko sa kaniya. 

"anak."tumayo siya at lumapit sa akin. 

"oras na para malaman mo ang lahat-lahat."sabay hawak nito sa kamay ko. 

"ma,hindi kita maintindihan."

"a-ampon kalang namin ng tatay mo." 

"A-ano."

 At sa pag sabi kunon bigla nalang akung nawalan ng malay. 

"ela!!." 

"anak!."  

------------------------------

bale yan lang po muna sa ngayon wag po sanang kalimutan mag VOTE