Uzaktalardı, unutulmuşlardı
Ne haber vardı, ne bulacak
Uzaktalardı,
Ne yaşayacak, ne kurtulacak
Karanlıklardı,
Ne kapanacak ne uyanacak
Uzaktalardı,
Bilinmeyen bir hayat, çok can yakacak.
Hasretti şehrinin dört mevsimine,
Yazına, baharına, nefesine.
Sanki adım atsa gelecekti,
Istanbul; nefesim nefesine.
Uzaklardı,
Karanlık bir hayat.
Ya kurtulacak, ya batacak.
Bilinmiyordu kim bilir nerde, kimler neler yapacak.
Acısı nerde kim bulacak?
Hüznüm vardı şehrimin gölgesine,
Bilsen şimdi ben nerde, ne halde
Istanbul; gözlerindeki ben,
Söyle şimdi nerdesin sen?
Yoksa ben miyim uzaklarda seni bırakıp giden?
Artık sana gelemem,
Şimdi İstanbul mu ağlar, ben mi bilemem.
