Tej nocy której znów wylałam łzy.
Moim jedynym marzeniem, byłeś ty.
Splamiona smutkiem, i złudną nadzieją.
Upadłam, płaczem zanosząc się już tym razem ze wstydu.
Umarłam w środku, zostając bez uczuć .
Oddechu, cichym błagając o pomoc.
YOU ARE READING
Nieludzko Ludzkie.
PoetryW tym miejscu powinien znajdować się opis. Lecz wystąpił błąd w tym nieludzko-ludzkim internecie.
