Sebulan kemudian selepas mengambil result in school at London.
Di airport..
Janne- Aku bangga dengan kau,Lisa.. Aku tahu
kau kuat hadapi semua ni.. Aku taknak
kau terus memendam rasa sakit ini
sebab nanti akan membahayakan diri
kau sendiri.. Sekarang kau kena fikirkan
pasal keluarga kau. Pasti diaorang rindu
kepulangan kau.. Siapa tak rindu anak..
Kau mesti ada disisi keluarga kau sebelum
terlambat.. Aku tahu kau faham apa yang
aku katakan ni..
Lisa- Aku faham sangat-sangat.. Terima kasih
atas nasihat yang kau bagi ni.. Aku pun dah
fikir dengan matang.. Buat apa aku nak
larikan diri daripada semua masalah ni..
Semua ni juga sebab berkat daripada
seorang kawan macam kau.. Thanks Janne.
Janne- No problem friend.. I will always support
you.. And if you need my help just call me..
Ok.. Dahlah flight kau pukul berapa??
Lisa-9:30 pagi.. Lagi ada 30 minit..
Janne- Kau kena masuk awal nanti lambat pulak..
Lisa- Baiklah.. Kalau ada masa kau datanglah
Korea.. Nanti kalau kau nak datang bagitahu
aku tau sebab kau tidak lagi alamat rumah
aku.. Ataupun nanti aku mesej kat kau..
Lagi senang..
Janne- Ok.. Kita kan masih lagi ada masa sebelum
masuk university..
Lisa- Tulah.. K lah masa ku dah sampai ni..
Aku masuk dulu ye.. Sampai berjumpa
lagi.. Bye friend..(Lalu memberi pelukan yang
terakhir kepada Janne.. Pasti aku rindu dia ni
nanti. Sebab susah nak dapat kawan baik
seperti dia ni.. Janne pun membalas pelukan
aku)
Janne-Aku harap kau dapat tempuhi..
Kalau kau perlukan bantuan,aku sedia
membantu.. I wish everything will be fine..
Selamat jalan.. Nanti kalau dah sampai
sana jangan lupa call ku k..
Lisa- Okey.. Bye kawan.. (Berjalan masuk
sambil melambai tangan ke arah Janne.)
Janne- Bye.. (Balas lambaian aku)
-Skip-
Di dalam flight, aku duduk di sebelah tingkap kerana aku lebih suka tengok pemandangan di luar kapal terbang.. Aku balik ni pun sebab aku rindukan keluarga aku. Aku pun masih lagi belum bagitahu keluarga aku pasal aku nak balik ke Korea.. Pasti mereka terkejut dengan kehadiran aku yang tiba-tiba balik.. Apa reaksi mereka nanti.. Tak sabar nak tengok reaksi mereka.. Pada masa yang sama,memang tidak dapat aku buang kenangan yang amat pahit tu dalam ingatanku.. Kenangan tu memang menyakitkan.. Aku pun tidak tahu macam mana kalau kat sana aku jumpa dengannya.. Apa reaksi dia apabila dia tengok aku dah cameback.. Tu buat aku buntu sangat-sangat..
Tapi aku akan cuba untuk buang kisah ini slow..
ANDA SEDANG MEMBACA
Playboy Will Be Mine[COMPLETE]
FanfictionTingkatan 1 Lisa-Awak! Jungkook-Ya kenapa?? Lisa-Kalau saya nak bagitahu awak sesuatu boleh tak?? Jungkook-Apa dia?? Bagitahulah cepat.. Lisa-Saya cintakan awak.. Jungkook-..... apa!! apa!! kau ni kelakarlah.. Kau tahu kan aku ni siapa? Aku ni tidak...
![Playboy Will Be Mine[COMPLETE]](https://img.wattpad.com/cover/119176770-64-k996855.jpg)