Kabanata 24Manileños
"Kumusta naman?" I cheerfully asked.
Ngumuso siya habang nakatitig lamang sa akin. Bahagya akong nakaramdam ng pagkailang roon pero hindi ko na lang inalintana.
"I'm good, I'll be studying in Manila again..." he said while we're walking. He invited me to their table.
Hindi na ako umangal dahil sabi naman niya ay sandali lang at ipapakilala niya ako sa mga kaibigan niyang taga Maynila. Isa pa, dito lang rin naman sila sa open bar. Madali ko lang mahahanap ang aming pwesto mamaya.
Kumunot ang noo ko.
"Sa Maynila ka na rin?" I asked. "Wow! So, we can see each other at least once in a month?" natawa ako.
Like Spiral... noon, ganoon ang kanyang gawain. Isa hanggang limang beses lamang siya nagpapakita sa isang buwan.
He smiled. "Not only once, I can get here every weekends for you. I missed you, really, rabbit."
Sobrang daming nagbago sa kanya sa ilang taon na hindi ko siya nakita at parati lamang sa video chat. He became more taller, bulkier and masculine now. His broad shoulders are proud like Spiral's.
Noon ay mas malaki si Spiral sa kanya, ngayon ay wala na silang pinagkaiba. Plus, magkamukha pa silang dalawa. Kung hindi lang clean cut si Spiral, Spyder's hair is a bit wavy and shaved sides that made him look more bad boy now.
I grinned, umangkla ako sa kanyang braso. Pakiramdam ko'y walang nagbago sa aming dalawa, iyong kahit anong gawin namin ay malaya.
"That's great! I missed you, too, Spyder! Naging busy ka kasi masyado kaya hindi tayo nakakapag-usap parati." nakangusong sambit ko.
Tumango siya.
"May mga inasikaso lang sa US, I'm sorry... well, anyway how's your love life?"
Humugot ako ng malalim na hininga. Hindi niya alam? But I saw him commented on my picture, sa Instagram ni Spiral.
"W-Wala naman akong boyfriend." nasabi ko na lang.
Which is true, I don't have a boyfriend. Spiral is not mine, kahit kailan ay hindi naman yata magiging akin. So, I don't know where my place is. Hindi ko alam kung saan ako lulugar sa kanya, I'm just happy to be with him and loving him.
Tumaas ang kanyang kilay, hindi na siya nagsalita dahil umingay na ang paligid lalo. Sobrang daming babaeng nagsisigawan at nagtatawanan sa paligid.
He held on my small back, napunta kami sa isang mahabang lamesa na purong mga lalaki ang nakaupo at nag-uusap usap habang nagtatawanan.
"My friends, rabbit." pakilala niya sa mga natahimik at bumaling sa aming mga kaibigan.
I can't see their faces clearly because of the colorful lights, hindi malinaw sa akin dahil madilim at tanging mga iba't ibang kulay lamang ang tumatama sa kanilang mga mukha. Batid kong nasa pito silang narito.
"This is Crayon," malamig niya ring pagpapakilala sa akin sa mga iyon.
I flashed a smile at them and waved my hand a bit to greet.
"Whoah! Hi, Crayon!" bati noong isang. "Theonoah here!" nag angat pa siya ng kamay para kumuway.
I smiled. "Hi!"
"Tss. What a flirt!" bulyaw ng isa pang kaibigan nila.
Humalakhak sila dahil doon. Kumunot ang noo noong Theonoah habang nakatingin sa akin, napatayo pa siya para mas lalo akong makita.
![](https://img.wattpad.com/cover/111174917-288-k411745.jpg)
BINABASA MO ANG
Isla Verde #3: Broken Sweet Heart
General FictionWARNING (!) THIS STORY CONTAINS MANY GRAMMATICAL ERRORS, TYPOS AND LOOPHOLES. DO NOT READ IF YOU ARE A PERFECTIONIST. YOU ARE BEING WARNED.