Thaylane'nin ağzından : Yeteri kadar param yok yanımda bu yüzden bi işe başvuruda buluncam ama nasıl bi iş hiç bi fikrim yok. Telefon dan ve gazetelerden is ararken zaten günümün 24/10'nu is aramakta geriye kalan %14'nu de kendime ayırdım bu yüzden çok uykum geldi biraz koltukta kestireyim derken...... sabah saat 8-9'du gazete yanımdaydı tekrar bir göz gezdirim derken gözüme bir iş takıldı. Hemen merdivenlerden hızlı adım lar atarak Marina nın yanına gittim ve ona danıştım o bana herzamanki gibi destek veremedi "saçmalama be kızım sen kim çocuk bakmak kim"dedi. Ben sanki bir yere gidecegimde kiyafet seçiminde karasiz kalmış gibi hiseddim kendimi. Ama içimden bir ses "bakabilirsin diyordu" ... En sonunda aynanın karşına geçip sen yapabilirsin dermis gibi bi görüntü versemde aman bosver gibi bi hissim vardi ne yalan söyliyim. Sonra merdivenlerden aşağıya inip elime bi kahve aldım ve gazeteye bakmaya devam ettim lokanta garsonlugu'ndan tutun tuvalet temizliklerine kadar herşey vardı ama bunları yapamazdim. "En iyisi bebek bakıcısı olmak "ne var canım basit yani bebek yada bi çocuk bakıcam ne kadar zor olabilir ki. Arkadan bi ses "Günaydın "dedi Lee donk ve yanıma oturdu "ne ye bakiyomuş küçük hanim" dedi bende ona gülümseyerek "gazetede iş arıyorum" "Ne gibi bi iş" diye sorunca "Valla kafama hangisi uyarsa"dedim Emre'de uyanmış tı kahvaltı yaptık ve baya düşündükten sonra karar verdim. Çocuk bakıcısı olmaya hazırdım hemen gazetedeki numarayı aradım ve kadının verdiği adrese gittim... küçük kız çok tatlıymış.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Kadın bana bir kaç güvenlik ile ilgili ve sağlık durumum ile ilgili sorular sordu belgerimi zaten hazırlamıştım kadına verdim bu arada kadının adı Amanda tatlı kızının adı ise Alex 'di."öf öf çok yoruldum hemen yatmak istiyorum" kapının zilinin çaldım Marina açtı bana sorular soracaktiki "sersem gibiyim hemen yatağıma gidicem Marina seninle yarın konuşuruz. " Marina çıldıracaktı. Sabah olunca herkes aşağıya inmiş şaşırdım önce birkaç bavul gördüm sonra kapının önünde herkesle vedalaşan Lee donk Kore'ye dönecekmiş bende gidip vedalaşim dedim kulağıma sessiz bir şekilde "çevrimiçi kal" dedi önce anlamadım sonra da gitti zaten son bir kez herkeze el salladı. "Ay geç kaldım" dedim ve hemen çıkıp üstüme birşeyler giydim ayakabılarılım elimdeydi ve şükür giydim. Hemen çantamı aldım ve taksi diye bağırdım durdu karşıya geçtim bindim ve....... Vardım çocuk evde hizmetçi ileydi annesi sanırım gitmiş çocukla biraz oyun oynadım hizmetçi yanıma geldi ve elinde bir zarf vardı içinde de bir mektup ile baya miktarlı para ve çek vardı mektupta söyle yazıyordu "ben sana çok güvendim yani seni ilk defa gördüm ama ben kanserdim öleceğimi biliyordum ve kızım sana emanet evde mirasımda kızımın. Eyer ona bakmak istemessen teyzesi var ama teyzesi nın yanına biraz büyüdükten sonra vermen daha doğru olur." Gerçekten çok duygulandim kızın başını okşayarak alnından öptüm. Kızın odasına çıkarak elbiselerini bir valize koydum ve hizmetçi yede artık burda çalışmana gerek yok dedim maaşını verdim ve artık eve gidebiliriz dedim küçük kıza kız daha 3 yaşındaydı. Hemen Emre'yi aradım ve durumu anlattım "eyer istemezseniz başka bi evde kalabiliriz". Dedim oda anlayış göstererek "saçmalama tabiki getirebilirsin inan çocuk bakmayı çok isterim"dedi. Önce şaşırdım biraz duraksadim ve sonra "teşekürler" dedim.
