why?

deel 20

Pov Sarah

Ik word wakker van wat druppels die op me vallen. Ik open mijn ogen en zie de jongens uit het water komen. "Sarah kom naar binnen! Het bugint te regenen en te omweren!" Roept Niall. Ik sta snel op en loop naar binnen. Ik hou de deur voor de rest open en de rest komt ook. "Zo waar kwam dat vandaan?" Zegt Louis. "Weet ik ook niet." Antwoord Liam. We lopen naar boven en kleden ons om. Als we even later beneden op de bank zitten besluiten we Netflix te kijken. We kijken Jumanji en dit is echt mijn lievelings kinder film(zeg als dit ook jou lievelings is). 

-

Het is avond en de jongens en ik liggen op matrassen bij de tv. Want raad eens, Harry en Louis zijn bang voor omweer. Ik daarin tegen houd van omweer! Ik zit nu in de keuken voor het raam bliksemstralen te tellen. "23, 24, 25-." Zeg ik zacht. Ik voel opeens 2 armen om mij heen. Al snel ruik ik Niall's geur. "Hoeveel heb je er al geteld?" Vraagt hij. "28. Nee 29." "Kom, voordat de jongens de buren wakker maken met hun gegil." "Kom er aan." Hij pakt mijn hand en trekt me mee. Maar serieus, de jongens lijken wel gillende keuken meisjes. We gaan op het 2 persoons matras zitten en zetten de tv aan. We horen af en toe wat gerommel en ik wist niet dat die jongens zo hard konnen gillen! We horen nog een keer een hard gerommel. "Aaahhh!" Gilt Harry als een meisje. "Jeez Hazza! Hahaha!" Lag ik. "Niet grappig Sarah. Niet grappig." Zegt Harra terug die probeert serieus te kijken. Na een tijdje doen we de tv uit en besluiten we te slapen. Het omweer en regenen is al gestopt, je hoort alleen in de verte af en toe nog wat. "Trusten allemaal." Zegt Liam. "Truste." Zegt Harry met nog een beetje angst in zijn stem. "Welterusten sweety." Zegt Niall en geeft me een kus op mijn haar. "Weltruste Nialler." Zeg ik terug. 

-

Ik loop door de supermarkt om wat ontbijt te halen. Ik moet alleen nog even naar de snoep-en-koek afdeling. Thank god gelukkig is Niall er niet. "Zo zo zo. Dat is lang geleden." Zegt iemand achter mij. Ik draai me om en schrik. Daar staat Matthijs.

Flashback

De bel gaat. Ik loop naar buiten en naar het voetbalveld. Plots staat Matthijs voor me. "En waar denk jij heen te gaan?" Vraagt hij. "Gewoon, voetballen."  "Nee hoor. Dat dacht ik eens niet. Pak haar!"  Ik zie Rick, Bilal en Kaan op me af komen. Zijn hulpjes. Ik voel dat ik geschopt en geslagen word. 

Einde falshback

"Wat wil je van me? Me weer stiekems in het gangpad in elkaar slaan?" Vraag ik. "Nee. Ik wil mijn excuses aanbieden." Zegt hij en hij steekt zijn hand uit. Zal ik hem geloven? Hij is tenslotte ouder geworden en hij leek me wel eerlijk. Ik geef mijn hand maar al gouw heb ik daar spijt van. Hij pakt mijn hand goed vast en trekt me op de grond. "Hahaha! Ouder geworden maar nog steeds zo dom!" Lacht hij. Hij loopt naar de kassa en vervolgens loopt hij de winkel uit. Ik sta voorzichtig op en voel een ongelovelijke pijnschuit door mijn onderbeen schieten. Ik loop voorzichtig naar de auto en ga in de auto zitten. Ik zet de auto aan en rijd naar huis.

-

Ik ben net thuis aangekomen en pak de tassen uit de kofferbak. Ik zie Niall naar buiten komen en hij geeft me een kus. "Heb je eten?!" Vraagt hij. "Ja Niall ik heb echt wel aan jou gedacht." "Jeeey!" Hij knuffelt me en weer krijg ik een ongelovelijke pijnscheut. "Hey wat is er?" Vraagt Niall bezorgd. "Niks. Niks om je zorgen over te maken." We lopen naar binnen en ik zie Niall de hele tijd naar me kijken. Even later is alles al uitgepakt en zitten we op de bank. We kijken wat tv totdat Niall opeens gebeld word. Hij loopt even naar de gang en komt even later weer terug. "Wie was dat?" Vraag ik. "Het manegement." Zegt hij en ik zie dat hij tranen in z'n ogen krijgt. "Heej wat is er." Ik loop naar hem toe en geef hem een knuffel. "De jongens.......ik........we......." hij slikt even en zegt dan: "het manegement zij dat we morgen naar Engeland moeten en dat ze daar iets belangrijks hebben te melden." En hij begint weer te huilen. Ik geef hem een knuffel en krijg zelf ook tranen. Wij wonen in Ierland dus waarom dan zover? En wat voor belangrijks? "Ze zijden dat ik om 8:30 daar moest zijn bij gate 1 en dat zij alles betalen. En toen ik vroeg voor hoelang hingen ze op." We gaan even op de bank zitten en ik leg mijn hoofd op z'n schouder. "Zouden de andere jongens ook zo'n telefoontje hebben gekregen?" Vraag ik. "Weet ik niet. Laten we ze even bellen." Hij pakt z'n telefoon erbij en typt het nummer in. We horen hem een keer overgaan en er word opgenomen. We bellen Liam en zo te horen is die ook niet helemaal happy. "Hey eh, we wouden even vragen of julie ook een telefoontje hebben gekregen van het manegement." Begint Niall. "Over morgen? Ja. We wouden net ook bellen. Ik snap het niet, we hebben allemaal een vriendin, bijna allemaal een kind." Zegt Liam. We bellen nog even en dan hangen we op. We knuffelen nog even maar besluiten daarna wat eten te bestellen. We bestellen pizza en gelukkig zijn ze er al snel.

-

Het is nu avond en ik ben even in de badkamer. Niall ligt al in bed te slapen. Hij was al heel moe. Ik kijk naar mijn been en zie een grote blauwe plek van vanmiddag. Hopelijk komt Niall hier niet achter komt. Ik kom uit de badkamer en ga ook bij Niall in bed liggen. Ik ga fijn tegen hem aan liggen en doe mijn ogen dicht. Dit zou zomaar de laatste nacht in een hele lange tijd kunnen zijn met Niall.

——

Heeeej people

Hopelijk vonden julie dit deel weer leuk. En wou dit is echt mijn langste deel: 1076 woorden. En hopelijk vonden julie de verandering ook goed. Ik moet er nog steeds eigenlijk even aan wennen. Ik heb ook een nieuw boek, of eerlijk gezegd wedstrijd. Het heet namelijk wattpad cover wedstrijd 2018. De naam zegt het zelf volgens mij al wat het is.

Xx je gurl Sarah